ബൈബിളിൽ ആത്മിക സ്വഭാവമുള്ള അനേകം വസ്തുതകൾ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ഒരു മനുഷ്യന്റെ അകത്തെ കണ്ണുകൾ അന്ധമായിരിക്കുമ്പോൾ, അവന് ഈ വസ്തുതകളെ കാണുവാൻ കഴിയില്ല. എന്നാൽ അവൻ ഈ ബൈബിൾ വസ്തുതകളെ ഒരിക്കൽ കണ്ടെത്തിക്കഴിഞ്ഞാൽ, വചനത്തിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന വെളിച്ചത്തിന്റെ പകുതി അവന്റേതാകും. ദൈവത്തിന്റെ പ്രകാശനം എന്നത് അവന്റെ വചനത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്ന വസ്തുതകളുടെ മേൽ അവൻ ശോഭിക്കുന്നതാണ്. വസ്തുതകളെ കണ്ടെത്തുക എന്നത് ബൈബിൾ വായനയിൽ നമ്മുടെ ജോലിയുടെ പകുതി ഭാഗമാണ്. നാം ബൈബിൾ വായിക്കുമ്പോൾ, ആദ്യം ചെയ്യേണ്ടത് ഈ വസ്തുതകളെ കണ്ടെത്തുക എന്നതാണ്. ഉദാഹരണത്തിന്, ഗുരുത്വാകർഷണം ഒരു വസ്തുതയാണ്. ന്യൂട്ടണ് വളരെ മുൻപേ തന്നെ ഗുരുത്വാകർഷണ നിയമം നിലനിന്നിരുന്നു, എന്നിട്ടും ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങളായി ആരും അത് കണ്ടെത്തിയില്ല. ഒരു ദിവസം, ഒരു മരത്തിനടിയിൽ ഉറങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്ന ന്യൂട്ടന്റെ മേൽ ഒരു ആപ്പിൾ വീണു. ഇതിലൂടെ അവൻ ഗുരുത്വാകർഷണ നിയമം കണ്ടെത്തി. വസ്തുതകളുടെ നിലനിൽപ്പിനെക്കുറിച്ച് യാതൊരു ചോദ്യവുമില്ല. ചോദ്യം ഈ വസ്തുതകൾ കണ്ടെത്തപ്പെട്ടോ ഇല്ലയോ എന്നതാണ്. [ബൈബിൾ വായനയിൽ,] ഒരു വ്യക്തി ആദ്യം ചെയ്യേണ്ടത് വസ്തുതകളെ കണ്ടെത്തുക എന്നതാണ്. അതിനുശേഷം, അവൻ ഈ വസ്തുതകളെ മനഃപാഠമാക്കുകയും അവയെ വിശകലനം ചെയ്യുകയും തരംതിരിക്കുകയും താരതമ്യം ചെയ്യുകയും വേണം. എങ്കിൽ മാത്രമേ അവന് കർത്താവിൽ നിന്ന് വെളിച്ചം ലഭിക്കുകയുള്ളൂ. ഈ രീതിയിൽ അവൻ സഹായം പ്രാപിക്കുകയും മറ്റുള്ളവർക്ക് സഹായം പകരുകയും ചെയ്യും. അവൻ പരിപോഷണം കൈക്കൊള്ളുകയും മറ്റുള്ളവരെ പരിപോഷിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യും.