പുറപ്പാടിൽ ദൈവത്തിന്റെ നിവാസത്തിനായി ഒരു സമാഗമന കൂടാരമുണ്ടായിരുന്നു. അവൻ ഇനിമുതൽ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ മാത്രമായിരുന്നില്ല; സമാഗമന കൂടാരത്തിൽ അവൻ ഭൂമിയിലുമുണ്ടായിരുന്നു. നാം ലേവ്യപുസ്തകത്തിലേക്ക് വരുമ്പോൾ, ദൈവം സമാഗമന കൂടാരത്തിൽ നിന്ന് സംസാരിക്കുന്നതായി നാം കാണുന്നു. സീനായ് പർവ്വതത്തിൽ വെച്ച് ദൈവം സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്ന് സംസാരിച്ചു, എന്നാൽ ഇപ്പോൾ ഭൂമിയിൽ ദൈവത്തിന് ഒരു സമാഗമന കൂടാരമുള്ളതിനാൽ, അവന് അതിൽ നിന്ന് സംസാരിക്കുവാൻ കഴിയും. ഇത് ആശ്ചര്യകരമാണ്! സകല ശവപ്പെട്ടികളിൽ നിന്നും ദൈവം ഒരു ജനത്തെ എഴുന്നേൽപ്പിക്കുകയും, അവരെ ഒന്നിച്ചു പണിത് സമാഗമന കൂടാരമാക്കി മാറ്റുന്നതിനായി മിസ്രയീമിൽ നിന്ന് പുറത്തുകൊണ്ടുവരികയും ചെയ്തു.

എന്നാൽ പുറപ്പാടിന്റെ അവസാനത്തിൽ (പുറ 40:38) എത്തുമ്പോൾ അത് എത്ര മഹത്വകരമാണ്! ഒരു ശവപ്പെട്ടിക്കു പകരം, അവിടെ ഒരു കൂടാരമുണ്ട്. മരിച്ച മൃതദേഹത്തിനു പകരം, അവിടെ ദൈവത്തിന്റെ ശെകീനാ തേജസ്സുണ്ട്. ശവപ്പെട്ടി വ്യക്തിപരമായതായിരുന്നു, എന്നാൽ കൂടാരം സംഘാതമാണ്. പുറപ്പാട് 27:21-ൽ കൂടാരത്തെ സമാഗമന കൂടാരം എന്ന് പരാമർശിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇത് വ്യക്തികളുടെ കൂടാരമല്ല, മറിച്ച് സമാഗമനത്തിന്റെ കൂടാരമാണ്.

[ഉല്പത്തി 50:26] ആത്യന്തിക പരിണതിയല്ല. ഉല്പത്തിക്ക് ശേഷം പുറപ്പാട് ഉണ്ട്. അവിടെ പുറത്തുകടക്കുവാനുള്ള ഒരു വഴിയുണ്ട്, ഒരു പുറപ്പാടുണ്ട്—കർത്താവിനെ സ്തുതിക്കുക! എന്നാൽ പുറപ്പാടിന്റെ ആരംഭം ഉല്പത്തിയുടെ ആരംഭം പോലെ മഹത്വകരമല്ല. ഉല്പത്തിയുടെ ആരംഭത്തിൽ, ദൈവം ആകാശത്തെയും ഭൂമിയെയും മനുഷ്യനെയും സൃഷ്ടിച്ചു. ഇത് ആശ്ചര്യകരമാണ്. എന്നാൽ മനുഷ്യൻ വീണു, മരിച്ചു, മിസ്രയീമിൽ ഒരു ശവപ്പെട്ടിക്കകത്ത് വെക്കപ്പെട്ടു. പിന്നീട് പുറപ്പാട് ആരംഭിക്കുന്നത് യിസ്രായേൽ മക്കളെല്ലാം മിസ്രയീമിൽ ആയിരിക്കുന്നതോടെയാണ്. എല്ലാവരും, ഒരു വ്യത്യാസവുമില്ലാതെ, മിസ്രയീമിലായിരുന്നു. എത്ര ദയനീയം!

ലേവ്യപുസ്തകത്തിലേക്ക് വരുന്നതിന് മുമ്പുള്ള ഉല്പത്തിയുടെയും പുറപ്പാടിന്റെയും ആദ്യത്തെയും അവസാനത്തെയും വാക്യങ്ങൾ... തികച്ചും അർത്ഥവത്താണ്. ആദിയിൽ ദൈവം ആകാശത്തെയും ഭൂമിയെയും സൃഷ്ടിച്ചു, തീർച്ചയായും, ദൈവം മനുഷ്യനെയും സൃഷ്ടിച്ചു. ദൈവം തന്നെത്തന്നെ ആവിഷ്കരിക്കുവാനും തന്റെ ഭരണാധികാരത്തിനായി ദൈവത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുവാനും വേണ്ടിയാണ് മനുഷ്യൻ ദൈവത്താൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടത്. അവനെ ആവിഷ്കരിക്കുവാനും അവനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുവാനും വേണ്ടി ദൈവത്തിന്റെ സൃഷ്ടിയുടെ കേന്ദ്രമായിരുന്നു മനുഷ്യൻ. എന്നാൽ ഉല്പത്തി പുസ്തകത്തിന്റെ അവസാനം, ദൈവത്താൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട മനുഷ്യൻ മരിക്കുകയും മിസ്രയീമിൽ ഒരു ശവപ്പെട്ടിക്കകത്ത് വെക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തതായി നാം കാണുന്നു (ഉല്പ 50:26). എത്ര ദയനീയവും പരിതാപകരവുമാണിത്!

ദൈവവും മനുഷ്യനും തമ്മിലുള്ള ഇഴുകിച്ചേരലിനാലാണ് സഭ പണിയപ്പെടുന്നത്. ദൈവം താൻതന്നെ നമ്മോട് ഇഴുകിച്ചേരുന്നത് ക്രിസ്തുവിന്റെ ശരീരത്തിന്റെ കെട്ടുപണിക്കുള്ള സാമഗ്രിയായിത്തീരുന്നു. നാം എത്രത്തോളം വെടിപ്പാക്കപ്പെട്ടാലും, നമുക്ക് വെള്ള ചണം ആയിരിക്കാനേ കഴിയൂ; കൂടാരത്തിന്റെ പണിക്കായുള്ള പലകകളാകുവാൻ നമുക്ക് കഴിയില്ല. എന്നാൽ നാം എത്രത്തോളം പൊന്ന് കൊണ്ട് പൊതിയപ്പെടുന്നുവോ, അത്രത്തോളം നാം ദൈവത്തിന്റെ കെട്ടുപണിക്കുള്ള സാമഗ്രികളായിത്തീരുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് നാം ആത്മാവിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുകയും, നമ്മുടെ ആത്മാവിനെ വ്യായാമം ചെയ്യുകയും, ആത്മാവിനനുസരിച്ച് നടക്കുകയും, എപ്പോഴും ആത്മാവിൽ കർത്താവിനോട് ഇഴുകിച്ചേരുകയും ചെയ്യേണ്ടത്. ദിവ്യത്വവും മനുഷ്യത്വവും തമ്മിലുള്ള ഈ ഇഴുകിച്ചേരലിനാലാണ് നാം ദൈവഭവനത്തിന്റെ കെട്ടുപണിക്കുള്ള സാമഗ്രികളായിത്തീരുന്നത്.

അതുകൊണ്ടാണ് അവയെ വിശുദ്ധസ്ഥലം എന്നും അതിവിശുദ്ധസ്ഥലം എന്നും വിളിക്കുന്നത്, കാരണം വിശുദ്ധമായതേതും ദൈവത്തിന്റേതായിരിക്കണം. പ്രാകാരത്തിൽ നാം നീതിയുള്ളവരാണ്, എന്നാൽ വിശുദ്ധരല്ല. പ്രാകാരത്തിലെ നമ്മുടെ പെരുമാറ്റത്തിന്റെയും നടത്തത്തിന്റെയും ഓരോ വശവും ശരിയാണ്, കാരണം അത് ക്രൂശിൽ വെച്ച് വിധിക്കപ്പെടുകയും തൊട്ടിയിൽ വെച്ച് വെടിപ്പാക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു. അവിടെ നീതിയുണ്ട്, എന്നാൽ മനുഷ്യനിൽ പണിതുചേർക്കപ്പെട്ട ദിവ്യസ്വഭാവമായ വിശുദ്ധിയില്ല. വിശുദ്ധസ്ഥലത്തേക്കും അതിവിശുദ്ധസ്ഥലത്തേക്കും പ്രവേശിക്കുന്നത് വരെ ഒന്നും പൊന്ന് കൊണ്ട് പൊതിയപ്പെട്ടതായി നാം കാണുന്നില്ല. മിക്കവാറും എല്ലാറ്റിലും, ഓരോ ഭാഗത്തും, മരം എന്ന മൂലകം ഉണ്ട്, എന്നാൽ അത് പൊന്ന് കൊണ്ട് പൊതിയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അവിടെ മനുഷ്യത്വം ഉണ്ട്, എന്നാൽ അത് ദിവ്യസ്വഭാവത്തോട് ഇഴുകിച്ചേർന്നിരിക്കുന്നു.

കർത്താവിന്റെ കരുണയാലും കൃപയാലും നാം വിശുദ്ധസ്ഥലത്തേക്കും അതിവിശുദ്ധസ്ഥലത്തേക്കും പ്രവേശിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, മിക്കവാറും എല്ലായിടത്തും നാം പൊന്ന് കാണുവാൻ ഇടയാകും—പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള മേശ, പൊൻനിലവിളക്ക്, പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള ധൂപപീഠം, പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള പെട്ടകം, പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള പലകകൾ എന്നിവ. ഇതിന്റെ അർത്ഥം എന്താണ്? കർത്താവിനെ സ്തുതിക്കുക, പലകകളുടെ മരം (പുറ 26:15) മനുഷ്യത്വത്തെയും, മനുഷ്യ സ്വഭാവത്തെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു; പലകകളെ പൊതിഞ്ഞിരിക്കുന്ന പൊന്ന് ദിവ്യത്വത്തെയും, ദിവ്യസ്വഭാവത്തെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഇപ്പോൾ ദിവ്യത്വവും മനുഷ്യത്വവും ഒന്നായിത്തീർന്നിരിക്കുന്നു. ഒരുവശത്ത് അത് മരമായിരുന്നു, മറുവശത്ത് അത് പൊന്നായിരുന്നു. വിശുദ്ധസ്ഥലത്തും അതിവിശുദ്ധസ്ഥലത്തും, ദിവ്യത്വം മനുഷ്യത്വത്തോട് ഇഴുകിച്ചേർന്നിരിക്കുന്നു.

പ്രാകാരത്തിൽ നല്ല പല കാര്യങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു: താമ്രം, വെള്ളി, വെള്ള ചണം എന്നിവ. എന്നാൽ അവിടെ ദിവ്യ സ്വഭാവത്തിന്റെ മുൻകുറിയായ പൊന്ന് ഒന്നും തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഇതിനർത്ഥം നാം പ്രാകാരത്തിൽ ആയിരിക്കുമ്പോൾ, ആവിഷ്കരിക്കപ്പെടാൻ തക്കവണ്ണം ദിവ്യ സ്വഭാവം ഒന്നും തന്നെ നമ്മിൽ പണിതുചേർക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല എന്നാണ്. അവിടെ പ്രതിലോമകരമായ കാര്യങ്ങളുടെ ന്യായവിധിയും നീക്കിക്കളയലും മാത്രമേയുള്ളൂ. നമ്മുടെ സ്വഭാവത്തോട് എന്തെങ്കിലും ദിവ്യമായത് ഇഴുകിച്ചേരേണ്ടതുണ്ട്; മനുഷ്യത്വത്തോട് ദിവ്യത്വം ഇഴുകിച്ചേരേണ്ടത് നമുക്ക് ആവശ്യമാണ്. ആകയാൽ, നാം പ്രാകാരത്തിൽ നിന്ന് വിശുദ്ധസ്ഥലത്തേക്കും അതിവിശുദ്ധസ്ഥലത്തേക്കും മുന്നേറണം.

ഒന്നാമതായി, ശരീരം അർപ്പിക്കപ്പെടണം (റോമർ 12:1); തുടർന്ന്, ദേഹിയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന മനസ്സ് (വാ. 2) പുതുക്കപ്പെടണം; ഒടുവിലായി, ആത്മാവ് എരിവുള്ളതും അത്യന്തം ജ്വലിക്കുന്നതുമായിരിക്കണം (വാ. 11). ഒരു പ്രിയപ്പെട്ട സഹോദരൻ തന്റെ ശരീരത്തെ കർത്താവിനും സഭയ്ക്കും വേണ്ടി അർപ്പിക്കുകയും, പഴയ കാര്യങ്ങളെല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ച് തന്റെ മനസ്സിൽ പൂർണ്ണമായും പുതുക്കം പ്രാപിക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ടാകാം, എങ്കിലും അവൻ ആത്മാവിൽ അത്രമാത്രം തണുത്തവനായിരിക്കാം. അവൻ ഇനി ഒരു പ്രശ്നക്കാരനല്ല, എങ്കിലും അവൻ ഒരു ഭാരമായി മാറുന്നു. ഓരോ തവണ യോഗത്തിന് വരുമ്പോഴും, അവൻ ശവക്കുഴി പോലെ തണുത്ത് അവിടെ ഇരിക്കുന്നു. അവൻ എപ്പോഴും ശാന്തനാണ്, ഒരിക്കലും ശല്യക്കാരനല്ല, എങ്കിലും സഭ അവനെ ഒരു ഭാരമായി വഹിക്കേണ്ടി വരുന്നു.

ശരീരം അർപ്പിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ, മനസ്സ് പുതുക്കപ്പെടേണ്ടതുണ്ട്. പ്രായോഗിക സഭജീവിതത്തിൽ നാം നമ്മുടെ പൂർണ്ണമായ പങ്ക് വഹിക്കുമ്പോൾ, നമ്മുടെ മനസ്സ് വെടിപ്പാക്കപ്പെടുകയും, പുതുക്കപ്പെടുകയും, പുനർവിദ്യാഭ്യാസം ചെയ്യപ്പെടുകയും വേണം. നമ്മുടെ മനസ്സ് പുതുക്കപ്പെടുന്നതിനും പുനർവിദ്യാഭ്യാസം ചെയ്യപ്പെടുന്നതിനും, നമ്മുടെ പഴയ ചിന്തകളും സ്വാഭാവിക ആശയങ്ങളും പരമ്പരാഗത ക്രിസ്തീയതയുടെ എല്ലാ ഉപദേശങ്ങളും പരിഗണനകളും നാം ഉപേക്ഷിക്കണം. ഇതാണ് മനസ്സിന്റെ പുതുക്കത്താൽ രൂപാന്തരപ്പെടുക എന്നതുകൊണ്ട് അർത്ഥമാക്കുന്നത്.