യോഹന്നാൻ 4-ൽ കർത്താവ് ശമര്യസ്ത്രീയോട് ജീവജലത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിച്ചു. ഭൂമിയിലുള്ള ആർക്കുംതന്നെ ജീവജലം കൂടാതെ സംതൃപ്തി കണ്ടെത്തുവാൻ കഴിയില്ലെന്ന് ഇതിലൂടെ അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. കിണറ്റിലെ വെള്ളം കുടിക്കുന്ന ഏവനും വീണ്ടും ദാഹിക്കും. മനുഷ്യൻ എത്ര പ്രാവശ്യം ആ വെള്ളം കുടിച്ചാലും അവൻ വീണ്ടും ദാഹിക്കും; അവൻ ഒരിക്കലും സംതൃപ്തനാകുന്നില്ല. കർത്താവിന്റെ വെള്ളം കുടിക്കുന്നതിലൂടെ മാത്രമേ നാം വീണ്ടും ദാഹിക്കാതിരിക്കൂ, കാരണം നമ്മിൽ നിന്ന് ഒഴുകുകയും നിരന്തരം നമ്മെ സംതൃപ്തരാക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു പ്രവാഹം അവിടെയുണ്ട്. ഈ ആന്തരിക സംതൃപ്തിക്ക് മാത്രമേ നമുക്ക് യഥാർത്ഥ സംതൃപ്തി നൽകുവാൻ കഴിയുകയുള്ളൂ. ശമര്യസ്ത്രീ അഞ്ചുതവണ വിവാഹം കഴിച്ചിരുന്നു. അവൾ ഓരോ പുരുഷന്മാരെ മാറി മാറി വിവാഹം കഴിച്ചു; അവൾ അഞ്ചുതവണ ഭർത്താവിനെ മാറ്റിയിട്ടും, അവൾ അപ്പോഴും സംതൃപ്തയായിരുന്നില്ല. ആ സമയത്ത് അവളുടെ കൂടെയുണ്ടായിരുന്ന മനുഷ്യൻ പോലും അവളുടെ ഭർത്താവായിരുന്നില്ല. സംശയമില്ലാതെ, അവൾ സംതൃപ്തിയുള്ള ഒരു വ്യക്തിയായിരുന്നില്ല. എന്നാൽ കർത്താവിന്റെ പക്കൽ അവളെ സംതൃപ്തയാക്കുവാൻ കഴിയുന്ന ജീവജലം ഉണ്ടായിരുന്നു. കർത്താവ് താൻ ആരാണെന്ന് അവൾക്ക് കാണിച്ചുകൊടുക്കുകയും, അവൾക്ക് അവനെ ലഭിക്കുകയും ചെയ്തപ്പോൾ, അവൾ തന്റെ കുടം അവിടെ വെച്ചിട്ട് പട്ടണത്തിലേക്ക് പോയി, "ഞാൻ ചെയ്തതൊക്കെയും എന്നോടു പറഞ്ഞ മനുഷ്യനെ വന്ന് കാണുവിൻ, ഇവൻ ക്രിസ്തു അല്ലയോ?" (യോഹ 4:29) എന്ന് പറഞ്ഞു. അവളുടെ ആദ്യത്തെ പ്രതികരണം മറ്റുള്ളവരോട് സാക്ഷ്യം പറയുക എന്നതായിരുന്നു. അവൾ എന്തിനെക്കുറിച്ചാണ് സാക്ഷ്യം പറഞ്ഞത്? അവൾ ക്രിസ്തുവിനെ സാക്ഷീകരിച്ചു. "ഇവൻ ക്രിസ്തു അല്ലയോ?" എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവൾ മറ്റുള്ളവരോട് സാക്ഷ്യം പറഞ്ഞു. അവൾ കർത്താവിനെ കണ്ട നിമിഷം, അവൻ ക്രിസ്തുവാണോ എന്ന് കണ്ടെത്തുവാൻ അവൾ മറ്റുള്ളവരെ ക്ഷണിക്കുവാനായി വായ തുറന്നു. ആ സ്ത്രീയുടെ വാക്കിന്റെ ഫലമായി അനേകർ കർത്താവിൽ വിശ്വസിച്ചു.