കൊലൊസ്സ്യർ ലേഖനത്തിൽ ഹൃദയം നിർണായകമായ പ്രാധാന്യമുള്ളതാണ്. ക്രിസ്തുവിനെ സംബന്ധിച്ച വെളിപാട് ലഭിക്കുന്നതിൽ ഹൃദയത്തിനുള്ള പ്രാധാന്യത്തെ പൗലോസ് ഇവിടെ ഊന്നിപ്പറയുന്നു. നമുക്ക് മറ്റുള്ളവരെ ക്രിസ്തുവിൽ പൂർണ്ണവളർച്ച എത്തിയവരായി നിർത്തണമെന്നുണ്ടെങ്കിൽ, അവരുടെ ഹൃദയങ്ങളുടെ അവസ്ഥയെക്കുറിച്ച് നാം കരുതലുള്ളവരായിരിക്കണമെന്ന് പൗലോസിന് അറിയാമായിരുന്നു. കൊലൊസ്സ്യയിലുള്ള സഭയിൽ യഹൂദ ചട്ടങ്ങളും അനുഷ്ഠാനങ്ങളും, ജാതീയ തത്ത്വചിന്തയും, യോഗാത്മകതയും, താപസവൃത്തിയും കടന്നുകൂടിയിരുന്നു. ഈ കാര്യങ്ങൾ വിശുദ്ധന്മാരെ സ്വാഭിപ്രായമുള്ളവരും, ഭിന്നാഭിപ്രായക്കാരും, അതൃപ്തരും ആക്കിത്തീർത്തു. അവ വിശുദ്ധന്മാരുടെ ഹൃദയങ്ങൾ മുറിപ്പെടുവാനും, തണുത്തുപോകുവാനും, ഭിന്നിക്കപ്പെടുവാനും, അന്യോന്യം വേർപെട്ടുപോകുവാനും കാരണമായി. അതുകൊണ്ട്, വിശുദ്ധന്മാരുടെ ഹൃദയങ്ങൾ ആശ്വസിപ്പിക്കപ്പെടുവാനും സ്നേഹത്തിൽ കൂട്ടിയിണയ്ക്കപ്പെടുവാനും വേണ്ടി പൗലൊസ് അവർക്കായി പോരാടി. ഈ വാക്യത്തിൽ ആശ്വാസം ഉണ്ടാകുക എന്നത് പരിലാളിക്കപ്പെടുക എന്നാണ് അർത്ഥമാക്കുന്നത്, അതായത് സ്നേഹപൂർവ്വം ഊഷ്മളതയുള്ളവരാക്കപ്പെടുക എന്നാണ്. ക്രിസ്തു തന്റെ സഭയെ പരിപോഷിപ്പിക്കുകയും പരിലാളിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു എന്ന് എഫെസ്യർ 5:29 പറയുന്നു. പരിപോഷിപ്പിക്കുക എന്നാൽ ഭക്ഷിക്കുവാൻ നല്‌കുക എന്നാണ്, പരിലാളിക്കുക എന്നാൽ ഊഷ്മളതയുള്ളവരാക്കുക എന്നുമാണ്. കൊലൊസ്സ്യയിലുള്ള വിശുദ്ധന്മാർക്ക് കർത്താവിന്റെ പരിലാളനം എത്രമാത്രം ആവശ്യമായിരുന്നു! അവരുടെ ഹൃദയങ്ങൾ ആശ്വസിക്കപ്പെടുന്നത്, ഊഷ്മളതയുള്ളവരാക്കപ്പെടുന്നത് ആവശ്യമായിരുന്നു. ഹൃദയങ്ങൾ സ്നേഹത്തിൽ കൂട്ടിയിണയ്ക്കപ്പെടുന്നതിനെക്കുറിച്ച് പൗലൊസ് സംസാരിക്കുന്നു. "സ്നേഹത്തിൽ കൂട്ടിയിണയ്ക്കപ്പെടുക" എന്ന വാക്കുകൾ ഏതോ തരത്തിലുള്ള വേർപാട് നടന്നുവെന്നും സ്നേഹം നഷ്ടപ്പെട്ടുവെന്നും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. കടന്നുകൂടിയ വ്യത്യസ്ത അനുഷ്ഠാനങ്ങളും, ചട്ടങ്ങളും, തത്ത്വചിന്തകളും ഈ സ്നേഹത്തിന്റെ നഷ്ടത്തിനു കാരണമായി.