[ഭാഗം 2] രണ്ടാം അധ്യായത്തിൽ അവൻ പറയുന്നതനുസരിച്ച്, പൗലോസ് വിശ്വാസികളെ ഒരു വലിയ കുടുംബത്തിലെ അംഗങ്ങളായി കണക്കാക്കുന്നു. തീർച്ചയായും ഒരു കുടുംബത്തിൽ കുറച്ചൊക്കെ പഠിപ്പിക്കലിന്റെ ആവശ്യമുണ്ട്. ഒരു അമ്മയും അച്ഛനും തങ്ങളുടെ മക്കളെ പഠിപ്പിക്കുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, ഒരു കുടുംബത്തിൽ ശ്രദ്ധ മക്കളെ പഠിപ്പിക്കുന്നതിലല്ല, മറിച്ച് അവർ വളരേണ്ടതിന് അവരെ പരിലാളിച്ചും, പരിപോഷിപ്പിച്ചും, വളർത്തിയെടുക്കുന്നതിലാണ്. അവരുടെ വളർച്ച പ്രധാനമായും അറിവിലല്ല; അത് പ്രാഥമികമായും ജീവനിലുള്ള ഒരു വളർച്ചയാണ്. മക്കൾ ജീവനിൽ വളരുമ്പോൾ, അവർ സ്വാഭാവികമായി കൂടുതൽ വിദ്യാഭ്യാസം പ്രാപിക്കുന്നു. അവർ സമ്പാദിക്കുന്ന അറിവ് എപ്പോഴും ജീവനിലുള്ള അവരുടെ വളർച്ചയോടൊപ്പം ചേർന്ന് പോകുന്നു. ഇതാകുന്നു ക്രിസ്തീയ വേലയെക്കുറിച്ചുള്ള ശരിയായ ധാരണ. ...നാം ജീവനിലാണ് ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കേണ്ടത്. സഭ ഒരു കുടുംബമാണ്. സഭയെ ഒരു കൃഷിയിടത്തോടോ ഒരു തോട്ടത്തോടോ ഉപമിക്കാം. ഒരു കുടുംബം എന്നാൽ മക്കൾ വളരുന്ന ഒരിടവും, ഒരു ഫലവൃക്ഷത്തോട്ടം എന്നാൽ വൃക്ഷങ്ങൾ വളരുകയും ഫലം പുറപ്പെടുവിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരിടവുമാണ്. രണ്ടാം അധ്യായത്തിൽ പൗലോസിന്റെ ആശങ്ക തന്റെ മക്കളുടെ വളർച്ചയെക്കുറിച്ചാണ്. അവൻ യുവ വിശ്വാസികൾ വളരേണ്ടതിന് അവരെ വളർത്തിയെടുക്കുന്നു. പുതിയ ഇളം ചെടികൾ ജീവനിൽ വളരേണ്ടതിന് അവൻ അവയെ നനയ്ക്കുകയും, പരിപോഷിപ്പിക്കുകയും, പരിലാളിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു എന്നും നമുക്ക് പറയാം. വിശ്വാസികൾക്ക് ധാരാളം പഠിപ്പിക്കൽ നൽകുന്നതിന് പകരം, അവൻ അവർക്ക് ജീവന്റെ ഒരു മാതൃക അവതരിപ്പിക്കുന്നതിനുള്ള കാരണം ഇതാകുന്നു.