മോശെയിലൂടെ യിസ്രായേൽ മക്കൾക്ക് ന്യായപ്രമാണം നൽകപ്പെട്ടിരുന്നു. ദൈവാലയവും പുരോഹിതന്മാരും വഴിപാടുകളും ഉൾപ്പെടുന്ന ഒരു ആരാധനാ വ്യവസ്ഥിതിയും അവർക്കുണ്ടായിരുന്നു. യിസ്രായേൽ മക്കൾക്ക് അവരുടെ ആരാധനയുടെ കേന്ദ്രമെന്ന നിലയിൽ ന്യായപ്രമാണവും ദൈവാലയവുമായിരുന്നു രണ്ട് പ്രധാന കാര്യങ്ങൾ. ന്യായപ്രമാണവും ദൈവാലയവും ക്രിസ്തുവിന്റെ മുൻകുറികളായിരുന്നു. ലിഖിതമായ ഒരു ന്യായപ്രമാണവും ഭൗതികമായ ഒരു ദൈവാലയവും ഉണ്ടായിരിക്കുക എന്നതല്ല ദൈവത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം. ദൈവത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം ദൈവത്തിന്റെ പുതിയ നിയമ വ്യവസ്ഥയ്ക്കു വേണ്ടി ജീവന്റെ പ്രമാണമായി ജീവനുള്ള ക്രിസ്തു ഉണ്ടായിരിക്കുക എന്നതും, ജീവനുള്ള ദൈവാലയമായി ക്രിസ്തു ഉണ്ടായിരിക്കുക എന്നതുമാണ്. ദൈവം ആഗ്രഹിക്കുന്നത് തന്റെ പുതിയ നിയമ വ്യവസ്ഥയെ നിർവഹിക്കേണ്ടതിന് ക്രിസ്തു നമ്മുടെ ഉള്ളിൽ ജീവനുള്ള പ്രമാണമായും നമ്മുടെ പുറമെ ജീവനുള്ള ദൈവാലയമായും ഉണ്ടായിരിക്കുവാനാണ്. ഈ വ്യവസ്ഥ എന്നത് തന്റെ ആവിഷ്കാരത്തിനായി ഒരു സംഘാത അസ്തിത്വത്തെ ഉളവാക്കുവാൻ ത്രിയേക ദൈവം തന്നെത്തന്നെ തന്റെ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ജനത്തോട് ഇഴുകിച്ചേരുന്ന ഒരു കാര്യം മാത്രമാകുന്നു. ഉല്പത്തി പുസ്തകത്തിൽ ആരംഭം മുതൽത്തന്നെയുള്ള ദൈവത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം ഇതായിരുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, യിസ്രായേൽ മക്കൾ ന്യായപ്രമാണത്തെയും ദൈവാലയത്തെയും നിർജീവമായ അക്ഷരങ്ങൾക്കൊത്തവണ്ണം പരമ്പരാഗതമായ ഒരു രീതിയിലാണ് പരിഗണിച്ചത്. പഴയ യുഗം ന്യായപ്രമാണത്തിന്റെയും ദൈവാലയത്തിന്റെയും യുഗമായിരുന്നു. പുതിയ യുഗം ജീവന്റെ പ്രമാണമായും ജീവനുള്ള ദൈവാലയമായും ഉള്ള ക്രിസ്തുവിന്റെ യുഗമാകുന്നു. പാരമ്പര്യത്തിൽ നിന്ന് പുറത്തുകൊണ്ടുവരപ്പെടുവാനും ദൈവത്തിന്റെ നിർമ്മലമായ പുതിയ നിയമ വ്യവസ്ഥയിലേക്ക് കൊണ്ടുവരപ്പെടുവാനും കർത്താവിന്റെ മാറ്റത്തിനായി നാം കൃത്യതയുള്ളവരും സമ്പൂർണരുമായിരിക്കണം. ദൈവത്തിന്റെ പുതിയ നിയമ വ്യവസ്ഥ എന്താണ്? അത് നമുക്ക് സകലവുമായിരിക്കുന്ന ദൈവ-മനുഷ്യനായ യേശുക്രിസ്തു അല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമല്ല. അവൻ നമ്മുടെ പ്രമാണവും നമ്മുടെ ദൈവാലയവും നമ്മുടെ സകലവുമാകുന്നു.