പൗലൊസ് കർത്താവിന്റെ ശുശ്രൂഷ നിർവഹിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾത്തന്നെ അവന് ഒരു ജോലിയും ഉണ്ടായിരുന്നു എന്ന് ഇത് [പ്രവൃ 18:3] സൂചിപ്പിക്കുന്നു. 1 കൊരിന്ത്യർ 4:12-ൽ അവൻ ഇതിനെ പരാമർശിക്കുന്നു, "ഞങ്ങൾ സ്വന്തം കൈകൊണ്ട് വേലചെയ്ത് അധ്വാനിക്കുന്നു." കൂടാതെ, 1 തെസ്സലൊനീക്യർ 2:9-ലും 2 തെസ്സലൊനീക്യർ 3:8-ലും വിശുദ്ധന്മാർക്ക് ഭാരമായിത്തീരാതിരിക്കുവാൻ താൻ രാപ്പകൽ അധ്വാനിച്ചു എന്ന് പൗലൊസ് പറയുന്നു. പൗലൊസിന്റെ അനുഷ്ഠാനം ഇന്നത്തെ പല ക്രിസ്തീയ വേലക്കാരുടേതിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായിരുന്നു. പലപ്പോഴും ഒരു വ്യക്തി ഒരു ശുശ്രൂഷകനോ ഒരു മിഷനറിയോ ആയിത്തീരുമ്പോൾ, അവൻ ഇനി മറ്റൊരു വിധത്തിലുള്ള വേലയും ചെയ്യുകയില്ല. എന്നാൽ പൗലൊസ് വചനം ശുശ്രൂഷിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾത്തന്നെ, ഉപജീവനം കഴിക്കുവാൻ അവൻ തന്റെ കൈകളാൽ വേല ചെയ്തു. ഇത് അവൻ തന്നെത്തന്നെ താങ്ങുവാൻ മാത്രമല്ല, തന്റെ സഹപ്രവർത്തകരെ താങ്ങുവാനും കൂടെ ചെയ്തു. പൗലൊസ് വീണ്ടും ഒരു നല്ല മാതൃക സ്ഥാപിച്ചു. പൂർണ്ണസമയവും കർത്താവിനെ സേവിക്കുന്നവർ കർത്താവിനായുള്ള തങ്ങളുടെ വേലയെ തങ്ങളുടെ തൊഴിലായി കരുതരുത്. ആവശ്യമെങ്കിൽ, തങ്ങൾക്കായി ഉപജീവനം കഴിക്കുവാൻ ചിലർക്ക് ഇപ്പോഴും വേല ചെയ്യേണ്ടതായി വന്നേക്കാം. നാം ഇത് ചെയ്യുന്നുവോ ഇല്ലയോ എന്നത് നമ്മുടെ ഭാരം നമ്മെ എത്രമാത്രം സ്വായത്തമാക്കുന്നു എന്നതിനെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു. നിങ്ങളുടെ ഭാരം നിങ്ങളെ പൂർണ്ണമായി സ്വായത്തമാക്കുകയും സാഹചര്യം നിങ്ങൾക്ക് ഉപജീവനം നൽകുകയും ചെയ്യുന്നുവെങ്കിൽ, നിങ്ങൾ തീർച്ചയായും നിങ്ങളുടെ എല്ലാ സമയവും കർത്താവിന്റെ വേലയ്ക്കായി ചെലവഴിക്കണം. എന്നാൽ അങ്ങനെയല്ലെങ്കിൽ, നിങ്ങളെത്തന്നെ താങ്ങുവാനും, നിങ്ങളെ മാത്രമല്ല നിങ്ങളുടെ സഹപ്രവർത്തകരെയും, പ്രത്യേകിച്ച് പ്രായം കുറഞ്ഞവരെയും താങ്ങുവാനും നിങ്ങൾ അപ്പോഴും വേല ചെയ്യണം.