മത്തായിയിൽ കർത്താവായ യേശു പറയുന്നു, “ഞാൻ സൗമ്യനും ഹൃദയത്തിൽ താഴ്മയുള്ളവനും ആകയാൽ, എന്റെ നുകം നിങ്ങളുടെമേൽ എടുത്ത് എന്നിൽനിന്ന് പഠിക്കുവിൻ” (11:29). യേശു താൻ ദൃഷ്ടഭാവത്തിൽ സൗമ്യനും താഴ്മയുമുള്ളവനുമാണ് എന്നല്ല പറഞ്ഞത്, മറിച്ച് ഹൃദയത്തിൽ എന്നാണ്. പലപ്പോഴും നാം പുറമെ സൗമ്യരും താഴ്മയുള്ളവരുമായി കാണപ്പെടുമായിരിക്കാം, എന്നാൽ ഉള്ളിൽ നാം ഉന്നതരും നിഗളികളും ആണ്. ഇതിന് ഒരിക്കലും സഭാജീവിതത്തെ കെട്ടുപണി ചെയ്യുവാൻ കഴിയില്ല. നമ്മുടെ സ്വന്തം മനുഷ്യത്വത്തിന് ഒരു ദൃഷ്ടഭാവം നൽകുവാൻ മാത്രമേ കഴിയുകയുള്ളൂ, എന്നാൽ ഹൃദയത്തിൽ സൗമ്യനും താഴ്മയുമുള്ളവനായ അവന്റെ മനുഷ്യത്വം നമ്മുടെ ഉള്ളിലുണ്ട്. നാം അവനെ അനുകരിക്കരുത്; അങ്ങനെ ചെയ്താൽ നാം പരാജയപ്പെടും. നാം അവനെ ഭോജനയാഗമെന്ന നിലയിൽ ഭക്ഷിക്കുക മാത്രമാണ് വേണ്ടത്. അവന്റെ മനുഷ്യത്വം നമ്മുടെ വ്യക്തിയായി മാറും.

മത്തായി 8:20 പറയുന്നു, “കുറുനരികൾക്കു കുഴികളും ആകാശത്തിലെ പറവകൾക്കു കൂടുകളും ഉണ്ട്, എന്നാൽ മനുഷ്യപുത്രനു തല ചായ്ക്കുവാൻ ഒരിടവും ഇല്ല.” ഒരു മനുഷ്യൻ എന്ന നിലയിൽ കർത്താവ് എപ്പോഴും അത്ര സുഖസൗകര്യങ്ങളിൽ ആയിരുന്നില്ല. നമുക്ക് ഇത് ഈ രീതിയിൽ പ്രയോഗിക്കാം. അഞ്ച് സഹോദരന്മാർ മൂന്ന് കിടപ്പുമുറികളുള്ള ഒരു അപ്പാർട്ട്മെന്റിലേക്ക് മാറുന്നു എന്ന് വിചാരിക്കുക. നമുക്കായി മാത്രം ഒരു ഒറ്റ കിടപ്പുമുറി ലഭിക്കുവാനുള്ള വഴി നാം അന്വേഷിക്കുകയാണെങ്കിൽ, അതിനർത്ഥം നാം യേശുവിന്റെ മനുഷ്യത്വമല്ല, മറിച്ച് കുറുനരിയുടെ മനുഷ്യത്വമാണ് കൈക്കൊള്ളുന്നത് എന്നാണ്. പലപ്പോഴും നാം കുറുനരികളെയും ആകാശത്തിലെ പറവകളെയും വെറുതെ പിന്തുടരുന്നു. കുറുനരികളുടെ കുഴികൾ ഉണ്ടായിരിക്കുവാൻ ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന മനുഷ്യത്വം സഭാജീവിതത്തിന് പ്രയോജനമുള്ള ഒന്നല്ല. തല ചായ്പ്പാൻ ഇടമില്ലാതിരിക്കുവാൻ സന്നദ്ധമാകുന്ന ജീവൻ മാത്രമേ സഭയ്ക്ക് നല്ലതായിട്ടുള്ളൂ. ഇതാണ് യേശുവിന്റെ മനുഷ്യത്വം. നമുക്കെല്ലാവർക്കും അത്തരം ഒരു മനുഷ്യത്വം ആവശ്യമാണ്.

ജനം അവനെ വലിയവനാക്കുവാൻ ആഗ്രഹിച്ചപ്പോൾ, അവൻ ഓടിപ്പോയി. ജനം അവനെ തള്ളിക്കളഞ്ഞപ്പോൾ, അവൻ അവരെ ശാസിച്ചില്ല. അവർ അവനെ പിടികൂടിയപ്പോൾ, പന്ത്രണ്ട് ലെഗിയോൻ ദൂതന്മാരെ വിളിച്ചുകൊണ്ട് അവന് അവരെ നശിപ്പിക്കാമായിരുന്നു, എന്നാൽ അവൻ ഒന്നും ചെയ്തില്ല (മത്താ. 26:53). അവനെ പിടികൂടുവാൻ വന്നവന്റെ കാതുപോലും അവൻ സൗഖ്യമാക്കി. ഇതെന്താണ്? ഇത് സ്വയത്തിന്റെ കൊല്ലലാണ്. അവനിൽ യാതൊരു ദുഷിപ്പോ പുളിപ്പോ ഇല്ലായിരുന്നു. അവൻ എപ്പോഴും ഉപ്പിൻ കീഴിലായിരുന്നു. അവൻ ഏതുതരം സാഹചര്യത്തിലോ അവസ്ഥയിലോ ആയിരുന്നാലും, തന്റെ പ്രവൃത്തികളിലും വാക്കുകളിലും അവൻ എപ്പോഴും കൊല്ലലിൻ കീഴിലായിരുന്നു. അവന്റെ മനുഷ്യ ജീവിതത്തിൽ യഥാർത്ഥ ഉപ്പുണ്ടായിരുന്നു.

അവൻ ഉല്ലസിച്ചു, എന്നാൽ അവൻ വിലപിക്കുകയും ചെയ്തു. നമ്മിൽ പലരും ഒരിക്കലും വിലപിച്ചിട്ടില്ലെന്നും, കഴിഞ്ഞ വർഷങ്ങളിൽ ചിലർ ഒരിക്കലും ഉല്ലസിച്ചിട്ടില്ലെന്നും ഞാൻ ഭയപ്പെടുന്നു. നാം അത്രത്തോളം സമതുലിതരല്ല. നാമെല്ലാവരും സമതുലിതരായിരിക്കണം. നമുക്ക് ഉല്ലസിക്കേണ്ടി വരുമ്പോൾ, നാം ഉല്ലസിക്കണം. നമുക്ക് വിലപിക്കേണ്ടി വരുമ്പോൾ, നാം വിലപിക്കണം. സമതുലിതനായ മനുഷ്യനായ യേശു ഇന്ന് നമ്മിൽ ജീവിക്കുന്നു. നമ്മുടെ ജീവനായിരിക്കുന്ന അതേ യേശു ഉല്ലസിക്കുന്നവനും അതുപോലെതന്നെ വിലപിക്കുന്നവനും ആണ്. നാം അവനെ നമ്മുടെ ജീവനായി കൈക്കൊള്ളുകയാണെങ്കിൽ, അവൻ വിലപിക്കുമ്പോൾ നാം വിലപിക്കും; അവൻ ഉല്ലസിക്കുമ്പോൾ നാമും ഉല്ലസിക്കും.

അവന് [യേശുവിന്] പന്ത്രണ്ട് വയസ്സുള്ളപ്പോൾ, തന്റെ പിതാവിന്റെ ഹിതത്തെ എങ്ങനെ കരുതാമെന്നും, എന്നാൽ അതേ സമയം തന്നെ തന്റെ സ്വഭാവിക മാതാപിതാക്കൾക്ക് എങ്ങനെ കീഴടങ്ങിയിരിക്കാമെന്നും അവൻ അറിഞ്ഞിരുന്നു. അവൻ തന്റെ മാതാപിതാക്കളെ ശാസിക്കുകയും, അതേസമയം തന്നെ അവർക്ക് കീഴ്‌പ്പെട്ടിരിക്കുകയും ചെയ്തു. അവൻ ചോദിച്ചു: "ഞാൻ എന്റെ പിതാവിന്റെ, കാര്യങ്ങളിലായിരിക്കണം എന്നു നിങ്ങൾക്ക് അറിയില്ലായിരുന്നോ?" (ലൂക്കൊ 2:49). എങ്കിലും 51-ാം വാക്യം പറയുന്നത്, അവൻ അവരോടൊപ്പം ഇറങ്ങിപ്പോയി അവർക്ക് കീഴ്‌പ്പെട്ടിരുന്നു എന്നാണ്. ഈ സമതുലിതാവസ്ഥ നിങ്ങൾ കാണുന്നുണ്ടോ? പ്രായം കുറഞ്ഞവരിൽ പലരും യേശുവിന് വേണ്ടിയുള്ളവരാണ്, എന്നാൽ അവർ പരുക്കമായ രീതിയിലാണ് ആയിരിക്കുന്നത്. അവർ നേരിയവരും സമതുലിതരുമല്ല.

നേരിയ മാവായ യേശു, അവൻ അത്രയധികം നേരിയവനും സമതുലിതനുമാണ്. ലൂക്കൊസ് 2:40 പറയുന്നു: "പൈതൽ ജ്ഞാനത്താൽ നിറഞ്ഞുകൊണ്ട്, വളർന്നു ബലപ്പെട്ടു, ദൈവകൃപയും അവന്റെമേൽ ഉണ്ടായിരുന്നു." അവൻ വളരുകയായിരുന്നു, എന്നാൽ അതോടൊപ്പം അവൻ ആത്മാവിൽ ബലപ്പെടുകയും ചെയ്തു. ചിലപ്പോൾ കുഞ്ഞുങ്ങൾ ശാരീരികമായി വളരുമെങ്കിലും, അവർ ആത്മാവിൽ ശക്തരായിരിക്കുകയില്ല. യേശുവിനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം അവന്റെ ഭൗതിക ജീവനിലെ വളർച്ച മാത്രമല്ല, അവന്റെ ആത്മാവിലെ ശക്തീകരണവും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഈയൊരു ഒരൊറ്റ വാക്യത്തിലെ നാല് കാര്യങ്ങളിൽപ്പോലും അവൻ അത്രയധികം സമതുലിതനായിരുന്നു. അവന് വളർച്ചയും, ശക്തമായ ആത്മാവും, ജ്ഞാനവും, ദൈവകൃപയും ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൻ യഥാർത്ഥത്തിൽ സമതുലിതനായിരുന്നു.

ഭോജനയാഗം സമാഗമന കൂടാരത്തിന്റെ പ്രാകാരത്തിൽ വെച്ച് വേണം ഭക്ഷിക്കുവാൻ. നാം ദൈവത്തിന്റെ വാസസ്ഥലത്ത്, അവന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ ശുശ്രൂഷിക്കുന്നവരും സജീവമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നവരും ആയിരിക്കണം; എങ്കിൽ മാത്രമേ ഈ ഭക്ഷണക്രമം ഭക്ഷിക്കുവാനുള്ള ശരിയായ സ്ഥാനം നമുക്കുണ്ടാവുകയുള്ളൂ. നമ്മിൽ പലർക്കും സാക്ഷ്യപ്പെടുത്താൻ കഴിയും, നാം വീട്ടിലിരുന്ന് ക്രിസ്തുവിന്റെ ചിലത് ആസ്വദിക്കാറുണ്ടെങ്കിലും, സഭായോഗങ്ങളിൽ ആസ്വദിക്കുന്നത്രയും ഒരിക്കലും അവിടെ ആയിരുന്നുകൊണ്ട് ആസ്വദിക്കുവാൻ കഴിയില്ല. യോഗങ്ങളിലെ ക്രിസ്തുവിന്റെ ആസ്വാദനം ഉന്നതവും, സമ്പന്നവും, തുല്യതയില്ലാത്തതുമാണ്.

മറ്റൊരു കാര്യം, ഭോജനയാഗം ആണുങ്ങൾക്ക് മാത്രമുള്ളതാണ് എന്നതാണ്. ഇതിനർത്ഥം സഹോദരിമാർക്ക് ഒരു പങ്കും ഇല്ല എന്നല്ല. സമാഗമന കൂടാരത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന എല്ലാ സഹോദരിമാരും ആണുങ്ങൾ ആണ്, പ്രവർത്തിക്കാത്ത എല്ലാ സഹോദരന്മാരും സ്ത്രീകൾ ആണ്. തിരുവെഴുത്തുകളിൽ ഒരു ആണായിരിക്കുക എന്നതിന്റെ അർത്ഥം ശക്തനായിരിക്കുക എന്നാണ്. ക്രിസ്തു കളങ്കമറ്റ ആണാണ്. സ്ത്രീയായിരിക്കുക എന്നതിന്റെ അർത്ഥം ബലഹീന ആയിരിക്കുക എന്നാണ് (1 പത്രൊ 3:7). ദൈവത്തിന്റെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ നിങ്ങൾ ഒരു ആണാണോ അല്ലയോ എന്നത് നിങ്ങൾ ശക്തനാണോ അതോ ബലഹീനനാണോ എന്നതിനെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു. സമാഗമന കൂടാരത്തിൽ നാം ബലഹീനരാണെങ്കിൽ, നാം സ്ത്രീകളാണ്. പ്രവർത്തനത്തിൽ നാം ശക്തരാണെങ്കിൽ, നാം ആണുങ്ങൾ ആണ്, കൂടാതെ ഈ ഭക്ഷണക്രമം ഭക്ഷിക്കുവാൻ തക്ക ശരിയായ സ്ഥാനത്തുമാണ്.

ഭോജനയാഗം ഭക്ഷിക്കുവാനുള്ള മാർഗം നാം കാണേണ്ടത് പ്രധാനമാണ്. ഒന്നാമതായി, ഭോജനയാഗം സാമാന്യ ജനത്തിനുള്ളതല്ല. അത് പുരോഹിതന്മാരുടെ പ്രത്യേക ഭക്ഷണക്രമം ആണ്. സഭ ജീവിതത്തിൽ ഒരു പുരോഹിതനായി പ്രവർത്തിക്കുവാൻ നമുക്ക് താല്പര്യമില്ലെങ്കിൽ, ഈ ഭക്ഷണക്രമം ഭക്ഷിക്കുവാനുള്ള സ്ഥാനം നമുക്കില്ല. സമാഗമന കൂടാരത്തിൽ ശുശ്രൂഷിക്കുകയും സജീവമായിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവനാണ് ഒരു പുരോഹിതൻ. നാം പ്രവർത്തിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ, ഒരു പുരോഹിതൻ എന്ന നിലയിൽ ഭോജനയാഗം ആസ്വദിക്കുവാനുള്ള സ്ഥാനം നമുക്ക് നഷ്ടപ്പെടും.

നാം സഭായോഗങ്ങളിലേക്ക് വരുമ്പോഴൊക്കെയും, ഭോജനയാഗമെന്ന നിലയിലുള്ള ക്രിസ്തുവിന്റെ ചിലതുമായി വരണം; കുറേക്കൂടി പക്വത പ്രാപിച്ചവർ അടുപ്പിൽ ചുട്ടെടുത്ത ഒരു ഭോജനയാഗവുമായി വരണം. പ്രായം കുറഞ്ഞവരിൽ ചിലർ ചട്ടിയിൽ ചുട്ടെടുത്ത ഭോജനയാഗമെന്ന നിലയിലുള്ള ക്രിസ്തുവിന്റെ ചിലതുമായി വരണം. അതും നല്ലതുതന്നെയാണ്. നാമെല്ലാവരും യോഗങ്ങളിലേക്ക് ഭോജനയാഗമെന്ന നിലയിൽ ക്രിസ്തുവിന്റെതായ ചിലത് കൊണ്ടുവരണം. യോഗങ്ങളിൽ ദൈവത്തിന് ശരിയായ ആരാധന സംരചിക്കുന്നതിനായി നാം ഇത് ദൈവത്തിന് ഒരുതരം ഉപഹാരമായി സമർപ്പിക്കും.