[പരിച്ഛേദനയോ അഗ്രചർമ്മമോ] എന്നത് ഭക്തിയുടെ പുറമെയുള്ള അടയാളങ്ങളുടെ വ്യതിരിക്തതയെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുന്നു. യഹൂദന്മാർ ജഡത്തിലെ ഈ ഭക്തിയുടെ അടയാളത്തിന് വലിയ ശ്രദ്ധ നൽകിയിരുന്നു. ഇന്ന് നാമും യഹൂദന്മാരെപ്പോലെ തന്നെ ബാഹ്യമായ അടയാളങ്ങൾക്ക് അമിത പ്രാധാന്യം നൽകുന്ന അതേ കെണിയിൽ വീഴുവാൻ സാധ്യതയുണ്ട്. ഉദാഹരണത്തിന്, ഒരു സഹോദരൻ മുങ്ങിസ്നാനം സ്വീകരിക്കണം എന്നത് സത്യമാണ്. എന്നിരുന്നാലും, മുങ്ങിസ്നാനം സ്വീകരിക്കാത്ത എന്റെ സഹോദരനേക്കാൾ മികച്ചവനാണ് ഞാൻ എന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നുവെങ്കിൽ, ഞാൻ മുങ്ങിസ്നാനത്തെ ഭക്തിയുടെ ഒരു അടയാളമാക്കി മാറ്റിയിരിക്കുന്നു. ഞാൻ മുങ്ങിസ്നാനത്തെ വേർപാടിന് ഒരു കാരണമാക്കി മാറ്റിയിരിക്കുന്നു. തലമൂടുക, അപ്പം നുറുക്കുക, കൈവെപ്പ് എന്നിവ തീർച്ചയായും വലിയ ആത്മിക പ്രാധാന്യമുള്ള കാര്യങ്ങളാണ്. എന്നാൽ ദൈവത്തിന്റെ മക്കളെ വേർപെടുത്തുവാൻ അവ ഉപയോഗിക്കുകയാണെങ്കിൽ, അവയുടെ ആത്മിക പ്രാധാന്യം നഷ്ടപ്പെടുകയും അവ കേവലം ജഡത്തിന്റെ അടയാളങ്ങളായി മാറുകയും ചെയ്യും. യഥാർത്ഥത്തിൽ അവ പരിച്ഛേദനയ്ക്ക് സമാനമായ ഒന്നായി മാറും. ദയവായി എന്നെ തെറ്റിദ്ധരിക്കരുത്. മുങ്ങിസ്നാനം, അപ്പം നുറുക്കൽ, തലമൂടുക, അല്ലെങ്കിൽ കൈവെപ്പ് എന്നിവയോട് ഞങ്ങൾ യോജിക്കുന്നില്ല എന്ന് കരുതരുത്. ഈ കാര്യങ്ങളാൽ നിങ്ങൾ ദൈവത്തിന്റെ മക്കളെ വേർപെടുത്തുമ്പോൾ, നിങ്ങൾ ജഡമനുസരിച്ചുള്ള വ്യതിരിക്തതകൾ ഉണ്ടാക്കുകയാണ് എന്ന് നിങ്ങളെ കാണിക്കുവാനാണ് ഞാൻ ശ്രമിക്കുന്നത്. ക്രിസ്തുവിൽ പരിച്ഛേദനയെന്നും അഗ്രചർമ്മമെന്നും ഇല്ല. ദൈവത്തിന്റെ മക്കളെ വേർപെടുത്തുവാൻ ഭൗതിക അടയാളങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കരുത്. ക്രിസ്തുവിൽ നാം ഒന്നാണ്. ക്രിസ്തുവിലുള്ള ജീവൻ ഒന്നാണ്. ആത്മിക യാഥാർഥ്യമുള്ള ഒന്നിന് ഭൗതികമായ ഒരു അടയാളം കൂടി ഉണ്ടാകുന്നത് നല്ലതാണ്. എന്നിരുന്നാലും, ഒരാൾക്ക് ഒന്നിന്റെ ആത്മിക യാഥാർഥ്യം ഉണ്ടാവുകയും എന്നാൽ അതിന്റെ ഭൗതിക അടയാളത്തെക്കുറിച്ച് അവൻ അശ്രദ്ധനായിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുവെങ്കിൽ, ഇതിന്റെ പേരിൽ നാം അവനെ ഒറ്റപ്പെടുത്തരുത്. ചുരുക്കത്തിൽ, ക്രിസ്തുവിൽ തങ്ങൾക്കുള്ള ഒരുമയെ നശിപ്പിക്കുവാൻ ഭൗതിക അടയാളങ്ങളെ ദൈവത്തിന്റെ മക്കൾ അനുവദിക്കരുത്.