വചനത്തെ ധ്യാനിക്കുന്നതിനെ സംബന്ധിച്ച്, ജോർജ്ജ് മുള്ളറെ ഉദ്ധരിക്കുന്നതാണ് ഏറ്റവും നല്ലതെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞത്: "അതുകൊണ്ട് ഞാൻ അതിരാവിലെ പുതിയ നിയമം ആരംഭം മുതൽ ധ്യാനിക്കുവാൻ തുടങ്ങി. കർത്താവിന്റെ വിലയേറിയ വചനത്തിന്മേൽ അവന്റെ അനുഗ്രഹം ലഭിക്കുന്നതിനായി ചുരുങ്ങിയ വാക്കുകളിൽ അപേക്ഷിച്ചതിനുശേഷം ഞാൻ ചെയ്ത ആദ്യത്തെ കാര്യം, ദൈവവചനത്തിൽ നിന്ന് അനുഗ്രഹം ലഭിക്കുന്നതിനായി ഓരോ വാക്യത്തിലേക്കും, അതിലേക്ക് അന്വേഷിക്കുന്നതുപോലെ ദൈവവചനത്തെ ധ്യാനിക്കുവാൻ തുടങ്ങുക എന്നതായിരുന്നു; വചനത്തിന്റെ പരസ്യമായ ശുശ്രൂഷയ്ക്ക് വേണ്ടിയല്ല, ഞാൻ ധ്യാനിച്ച കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് പ്രസംഗിക്കുന്നതിന് വേണ്ടിയുമല്ല, മറിച്ച് എന്റെ സ്വന്തം ദേഹിക്ക് ആഹാരം ലഭിക്കുന്നതിന് വേണ്ടിയായിരുന്നു. ഞാൻ കണ്ടെത്തിയ ഫലം ഏതാണ്ട് എല്ലായ്‌പ്പോഴും ഇതായിരുന്നു: വളരെ കുറച്ച് മിനിറ്റുകൾക്ക് ശേഷം, എന്റെ ദേഹി ഏറ്റുപറച്ചിലിലേക്കോ, സ്തോത്രത്തിലേക്കോ, മധ്യസ്ഥതയിലേക്കോ, അല്ലെങ്കിൽ യാചനയിലേക്കോ നയിക്കപ്പെട്ടു." "അങ്ങനെ ഞാൻ അല്പസമയം ഏറ്റുപറച്ചിലോ, മധ്യസ്ഥതയോ, യാചനയോ, സ്തോത്രമോ ചെയ്തതിനുശേഷം, ഞാൻ അടുത്ത വാക്കുകളിലേക്കോ വാക്യത്തിലേക്കോ കടക്കുന്നു; വചനം നയിക്കുന്നതുപോലെ, ഞാൻ മുന്നോട്ടുപോകുമ്പോൾ എല്ലാത്തിനെയും എനിക്കുവേണ്ടിയോ മറ്റുള്ളവർക്കുവേണ്ടിയോ ഉള്ള പ്രാർത്ഥനയായി മാറ്റുന്നു, എന്നാൽ അപ്പോഴും എന്റെ സ്വന്തം ദേഹിക്കുള്ള ആഹാരമാണ് എന്റെ ധ്യാനത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം എന്നത് ഞാൻ എന്റെ മുൻപിൽ നിരന്തരം വെക്കുന്നു. ഇതിന്റെ ഫലം എന്തെന്നാൽ, എന്റെ അകത്തെ മനുഷ്യൻ ഏതാണ്ട് എല്ലായ്‌പ്പോഴും അനുഭവവേദ്യമായ രീതിയിൽ പോഷിപ്പിക്കപ്പെടുകയും ബലപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു; മാത്രമല്ല പ്രാതലിന്റെ സമയമാകുമ്പോഴേക്കും, അപൂർവ്വമായൊഴികെ, സന്തോഷകരമല്ലെങ്കിൽ പോലും സമാധാനപരമായ ഒരു ഹൃദയാവസ്ഥയിൽ ഞാൻ ആയിരിക്കുന്നു." [നാളെ തുടരും]