ഓരോ വിശ്വാസിയുടെയും ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും സന്തോഷകരമായ രണ്ട് ദിവസങ്ങൾ, അവൻ കർത്താവിൽ വിശ്വസിക്കുന്ന ദിവസവും മറ്റൊരു വ്യക്തിയെ ആദ്യമായി ക്രിസ്തുവിങ്കലേക്ക് നയിക്കുന്ന ദിവസവുമാണ്. ആദ്യത്തേത് തീർച്ചയായും പ്രത്യേകിച്ചും സന്തോഷകരമായ ഒരു ദിവസമാണ്. എന്നിരുന്നാലും, മറ്റൊരു വ്യക്തിയെ ആദ്യമായി കർത്താവിലേക്ക് നയിക്കുന്നതിലുള്ള സന്തോഷം, തന്റെ സ്വന്തം രക്ഷയുടെ ദിവസം അനുഭവിച്ച സന്തോഷത്തേക്കാൾ വലുതായിരിക്കാം. പല ക്രിസ്ത്യാനികൾക്കും അധികം സന്തോഷം ഇല്ലാത്തത് അവർ കർത്താവിനുവേണ്ടി ഒന്നും സംസാരിക്കാത്തതുകൊണ്ടാണ്; ഒരു വ്യക്തിയെപ്പോലും കർത്താവിലേക്ക് അവർ നയിച്ചിട്ടില്ല. തുടർവളർച്ചയില്ലാതെ ഒരു വൃക്ഷവും മുളയ്ക്കുകയില്ല. അതുപോലെ തന്നെ, കൂടുതൽ ജീവനെ ജനിപ്പിക്കാതെ ആർക്കും ദൈവജീവൻ ഉണ്ടായിരിക്കുവാൻ കഴിയില്ല. പാപികളോട് ഒരിക്കലും സാക്ഷ്യപ്പെടുത്താത്തവർക്ക് ഒരുപക്ഷേ മറ്റുള്ളവർ അവരോട് സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തേണ്ട ആവശ്യമുണ്ടാകാം. മറ്റുള്ളവരെ കർത്താവിങ്കലേക്ക് മാനസാന്തരത്തിലേക്ക് നയിക്കുവാൻ ആഗ്രഹമോ താൽപ്പര്യമോ ഇല്ലാത്തവർക്ക് ഒരുപക്ഷേ തങ്ങൾക്ക് തന്നെ മാനസാന്തരം ആവശ്യമായിരിക്കാം. മറ്റുള്ളവരുടെ മുൻപിൽ കർത്താവിനുവേണ്ടി മൗനം പാലിക്കുന്നവർ ഒരുപക്ഷേ ദൈവത്തിന്റെ സുവിശേഷത്തിന്റെ ശബ്ദം വീണ്ടും കേൾക്കേണ്ടതായുണ്ട്. താൻ ഇനി മറ്റുള്ളവരെ രക്ഷിക്കേണ്ട ആവശ്യം ഇല്ലാത്തവിധം അത്രമാത്രം മുന്നേറിയവരാകുവാൻ ആർക്കും കഴിയുകയില്ല. മറ്റുള്ളവരോട് താൻ ഇനി സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തേണ്ട ആവശ്യം ഇല്ലാത്തവിധം അത്രത്തോളം ആർക്കും മുന്നേറിയവരാകുവാൻ കഴിയുകയില്ല. പുതിയ വിശ്വാസികൾ തുടക്കം മുതൽ തന്നെ മറ്റുള്ളവരോട് സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുവാൻ പഠിക്കണം. ഇത് നമ്മുടെ ശേഷമുള്ള ജീവിതകാലം മുഴുവൻ നാം ചെയ്യേണ്ട കാര്യമാണ്.