കർത്താവിന്റെ മേശയുടെ അടിസ്ഥാന മൂലകം അപ്പമാണ്. ഈ അപ്പം വളരെ നിർണ്ണായകമാണ്. പൊതുവായ അർത്ഥത്തിൽ, ഈ അപ്പം ദൈവത്തിന്റെ എല്ലാ മക്കളെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. സവിശേഷമായ അർത്ഥത്തിൽ, അത് ഒരു പ്രത്യേക സ്ഥലത്തുള്ള ദൈവത്തിന്റെ മക്കളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ ചില മക്കൾ ഒരുമിച്ച് കൂടുകയും തങ്ങളെ മാത്രം കാണുകയും, അവരുടെ അപ്പത്തിൽ അവർ കുറച്ചുപേർ മാത്രമേ ഉൾപ്പെടുന്നുള്ളൂവെങ്കിൽ, ആ അപ്പം വളരെ ചെറുതാണ്. അതിന് വേണ്ടത്ര ഉൾക്കൊള്ളൽ ശേഷിയില്ല. അപ്പം ഒരു സ്ഥലത്തുള്ള ദൈവത്തിന്റെ എല്ലാ മക്കളെയും ഉൾക്കൊള്ളണം; അത് ആ സ്ഥലത്തുള്ള സഭയെ പ്രതിനിധീകരിക്കണം. ഇത് മാത്രമല്ല. അപ്പം ഭൂമിയിലെ ദൈവത്തിന്റെ എല്ലാ മക്കളെയും ഉൾക്കൊള്ളണം. ഈ അപ്പം ദൈവത്തിന്റെ മക്കൾക്കിടയിലുള്ള ഒരുമയെ പ്രസ്താവിക്കുന്നു എന്ന് നാം കാണണം. നമുക്ക് സ്വന്തമായി ഒരു സഭ സ്ഥാപിക്കണമെന്നുണ്ടെങ്കിൽ, നമ്മുടെ അപ്പം വളരെ ചെറുതാണ്, അതിന് മുഴുവൻ സഭയെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുവാൻ കഴിയില്ല. ഒരു സ്ഥലത്ത് ഒരു മേശ ഉണ്ടാവുകയും ആ മേശയിൽ സംബന്ധിക്കുന്നവർക്ക്, "പലരായ നാം ഒരു ശരീരം ആകുന്നു" എന്ന് പറയുവാൻ കഴിയുന്നില്ലെങ്കിൽ, നമുക്ക് ആ അപ്പത്തിൽ പങ്കുകൊള്ളുവാൻ കഴിയില്ല, കാരണം അത് കർത്താവിന്റെ മേശയല്ല. നാം ഓരോ തവണ അപ്പം നുറുക്കുമ്പോഴും കർത്താവിനെ ഓർക്കുകയും, നമ്മുടെ ഹൃദയങ്ങൾ സഹോദരീസഹോദരന്മാർക്ക് വേണ്ടി തുറന്നിരിക്കുകയും വേണം. വിലയേറിയ രക്തത്താൽ വീണ്ടെടുക്കപ്പെട്ടവരാണെങ്കിൽ ദൈവത്തിന്റെ എല്ലാ മക്കളും ഈ ഏക അപ്പത്തിൽ ഉൾപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. നമ്മുടെ ഹൃദയങ്ങൾ കർത്താവിനാൽ വിപുലീകരിക്കപ്പെടേണ്ടതുണ്ട്; അവ അപ്പത്തോളം വലുതായിരിക്കണം. നാം പലരാണെങ്കിലും, നാം ഏക അപ്പമാകുന്നു. നമ്മോടൊപ്പം അപ്പം നുറുക്കാത്ത സഹോദരീസഹോദരന്മാർ പോലും ഈ അപ്പത്തിൽ ഉൾപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. നാം ഇടുങ്ങിയ ചിന്താഗതിയുള്ളവരാകുവാൻ ഈ അപ്പം അനുവദിക്കുന്നില്ല.