കർത്താവായ യേശു രണ്ട് തരത്തിലുള്ള കഷ്ടാനുഭവങ്ങളിലൂടെ കടന്നുപോയി: വീണ്ടെടുപ്പിനായുള്ള കഷ്ടാനുഭവവും, ശരീരമായ സഭയെ ഉളവാക്കുന്നതിനും കെട്ടുപണി ചെയ്യുന്നതിനും വേണ്ടിയുള്ള കഷ്ടാനുഭവവും. വീണ്ടെടുപ്പിനുവേണ്ടിയുള്ള അവന്റെ കഷ്ടാനുഭവത്തിൽ നമുക്കാർക്കും പങ്കുചേരുവാൻ കഴിയില്ല. നമുക്ക് ഈ കഷ്ടാനുഭവത്തിൽ പങ്കുചേരാമെന്ന് പറയുന്നത് ദൈവദൂഷണമാണ്. അവൻ മാത്രമാണ് വീണ്ടെടുപ്പുകാരൻ, വീണ്ടെടുപ്പിനുവേണ്ടിയുള്ള കഷ്ടാനുഭവം അവനാൽ പൂർണ്ണമായി നിവർത്തിക്കപ്പെട്ടു. കർത്താവിന്റെ വീണ്ടെടുപ്പിനായുള്ള കഷ്ടാനുഭവത്തിൽ പങ്കുചേരുവാൻ നമുക്ക് യോഗ്യതയോ സ്ഥാനമോ ഇല്ല. വീണ്ടെടുപ്പ് നിവർത്തിക്കുന്നതിനുവേണ്ടിയുള്ള ക്രിസ്തുവിന്റെ കഷ്ടാനുഭവങ്ങളെക്കുറിച്ച് അനേകം വാക്യങ്ങൾ പ്രതിപാദിക്കുന്നുണ്ട്. ഉദാഹരണത്തിന്, 1 പത്രൊസ് 3:18... നീതിമാനായ ക്രിസ്തു നീതികെട്ടവർക്കു പകരം മരിച്ചു. ഇത്തരത്തിലുള്ള കഷ്ടത സഹിക്കുവാൻ യോഗ്യനായ ഒരേയൊരു വ്യക്തി അവൻ മാത്രമായിരുന്നു. ഈ കഷ്ടാനുഭവത്തിൽ നമുക്ക് പങ്കില്ല. അത് ക്രിസ്തു മാത്രമാണ് വഹിച്ചത്. വീണ്ടെടുപ്പിനുവേണ്ടിയുള്ള ക്രിസ്തുവിന്റെ കഷ്ടാനുഭവത്തിൽ നമുക്ക് പങ്കുചേരുവാൻ കഴിയില്ലെങ്കിലും, നാം അവനോട് വിശ്വസ്തരാണെങ്കിൽ, അവന്റെ ശരീരത്തെ ഉളവാക്കുന്നതിനും കെട്ടുപണിയുന്നതിനും വേണ്ടിയുള്ള അവന്റെ കഷ്ടാനുഭവത്തിൽ നാം പങ്കുചേരണം. ഈ കാര്യത്തിൽ പൗലോസ് നമുക്കൊരു മാതൃകയായിരുന്നു. തന്റെ പരിവർത്തനത്തിന് തൊട്ടുപിന്നാലെ, ക്രിസ്തുവിന്റെ ഈ കഷ്ടാനുഭവത്തിൽ അവൻ പങ്കുചേരുവാൻ തുടങ്ങി; ക്രിസ്തുവിന്റെ ശരീരത്തിനുവേണ്ടി ക്രിസ്തുവിന്റെ കഷ്ടങ്ങളിൽ പങ്കാളിയാകുവാൻ അവൻ തുടങ്ങി. തന്റെ ശരീരത്തെ ഉളവാക്കുന്നതിനായി ക്രിസ്തു വളരെയധികം കഷ്ടം സഹിച്ചു. എന്നാൽ ഈ കഷ്ടാനുഭവം ക്രിസ്തുവിനാൽ പൂർത്തീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ലാത്തതുകൊണ്ട്, ഈ കുറവ് നികത്തുവാൻ അവന്റെ വിശ്വസ്തരായവർ ആവശ്യമാണ്. പൗലോസ് വീണ്ടെടുപ്പിനായിട്ടല്ല കഷ്ടം സഹിച്ചത്, മറിച്ച് ക്രിസ്തുവിന്റെ ശരീരത്തിന്റെ ഉളവാക്കലിനും കെട്ടുപണിക്കുമായിട്ടാണ് അവൻ കഷ്ടം സഹിച്ചത്.