ക്രിസ്തു എന്ന വാക്ക് ക്രിസ്തോസ് എന്ന യവന പദത്തിന്റെ ആംഗലേയ രൂപമാണ്. ഈ യവന പദം മശീഹാ എന്ന എബ്രായ പദത്തിന് തുല്യമാണ്, അതിന്റെ അർത്ഥം അഭിഷിക്തൻ എന്നാണ്. ഇന്ന് നമ്മുടെ ക്രിസ്തു അഭിഷിക്തൻ മാത്രമല്ല, അവൻ അഭിഷേചിക്കുന്നവനും കൂടിയാണ്. അവൻ തന്നെ ജീവൻ-നൽകുന്ന ആത്മാവായിത്തീർന്നിരിക്കുന്നു. പുനരുത്ഥാനത്തിൽ ക്രിസ്തു അഭിഷിക്തനും, അഭിഷേചിക്കുന്ന ആത്മാവെന്ന നിലയിൽ, അഭിഷേചിക്കുന്നവനും ആകുന്നു. അനുഭവത്തിൽ, ഇന്ന് ക്രിസ്തു അഭിഷേചിക്കുന്നവനാണെന്ന് നമുക്ക് അറിയുവാൻ കഴിയും. ഒരുവൻ കഷ്ടത്തിലും ആഴമേറിയ ദുഃഖത്തിലും വിഷാദത്തിലും ആയിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു എന്ന് വിചാരിക്കുക. അവന്റെ അനുഭൂതി അനുസരിച്ച്, ജീവിതം ജീവിക്കുവാൻ യോഗ്യമല്ലാത്തതാണ്. ആ സമയം അവൻ സുവിശേഷം കേൾക്കുകയും തന്നോടുള്ള ദൈവത്തിന്റെ സ്നേഹത്തെക്കുറിച്ച് മനസ്സിലാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. കർത്താവായ യേശു അവനുവേണ്ടി എങ്ങനെ മരിച്ചുവെന്നും, പുനരുത്ഥാനം ചെയ്തുവെന്നും, "ഓ കർത്താവായ യേശുവേ" എന്ന് വിളിച്ചുകൊണ്ട് തന്നെ സ്വീകരിക്കുവാൻ അവനായി കർത്താവ് കാത്തിരിക്കുകയാണെന്നും അവൻ കേൾക്കുന്നു. അപ്പോൾ അവൻ, "കർത്താവായ യേശുവേ, ഞാൻ നിനക്ക് നന്ദി പറയുന്നു" എന്ന് പറയുന്നു. തന്റെ ദുഃഖം മാറിപ്പോയതായി അവൻ കണ്ടെത്തുന്നു. താൻ നനയ്ക്കപ്പെടുന്നു എന്നൊരു ബോധ്യം അവന് ഉള്ളിലുണ്ടാകുന്നു. ഈ നനയ്ക്കൽ കർത്താവിന്റെ അഭിഷേചനമാണ്, അത് സമാധാനത്തിലും, വിശ്രമത്തിലും, കർത്താവിനാൽ സ്നേഹിക്കപ്പെടുന്നു എന്ന ബോധ്യത്തിലും അവനാൽ കരുതപ്പെടുന്നു എന്ന ബോധ്യത്തിലും പരിണമിക്കുന്നു. ഇത് ക്രിസ്തുവിനെ അഭിഷേചിക്കുന്നവനായി ആസ്വദിക്കുന്ന അനുഭവമാണ്. നാം കർത്താവിന്റെ നാമം വിളിച്ചപേക്ഷിക്കുമ്പോൾ, കർത്താവിന്റെ വ്യക്തി നമ്മിലേക്ക് വരുന്നു. നാം ഒരുവന്റെ പേര് വിളിക്കുമ്പോൾ ആ വ്യക്തി പ്രതികരിക്കുന്നതുപോലെ തന്നെ, നാം കർത്താവായ യേശുവിന്റെ നാമം വിളിക്കുമ്പോൾ അവൻതന്നെ പ്രതികരിക്കുന്നു. കർത്താവിന്റെ നാമം യേശുക്രിസ്തു എന്നാണ്, അവന്റെ വ്യക്തി ആത്മാവാണ്. ഈ കാരണത്താൽ, നാം കർത്താവായ യേശുവിന്റെ നാമം വിളിച്ചപേക്ഷിക്കുമ്പോൾ, വരുന്നത് ആത്മാവാണ്.