[ഭാഗം 1] മനുഷ്യരെന്ന നിലയിൽ, നമ്മുടെ ഭൗതിക ശരീരത്തിന്റെ ബാഹ്യ അവയവങ്ങൾക്ക് പുറമേ നമുക്ക് അന്തർഭാഗങ്ങൾ ഉണ്ടെന്ന് ബൈബിൾ നമ്മോട് പറയുന്നു. അന്തർഭാഗങ്ങൾ നമ്മുടെ അകത്തെ ആളത്തത്തിന്റെ ഭാഗങ്ങളാണ്. ബൈബിൾ പ്രകാരം, മനുഷ്യൻ ആത്മാവ്, ദേഹി, ദേഹം എന്നിവയാൽ സംരചിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ദേഹം, നമ്മുടെ ഭൗതിക ആളത്തമാണ്, അത് ദൃശ്യമാണ്. ഇത് നമ്മുടെ പുറമെയുള്ള ആളത്തമാണ്. എന്നാൽ ആത്മാവും ദേഹിയും, നമ്മുടെ അകത്തെ ആളത്തമാണ്, അവ അദൃശ്യമാണ്. ദേഹിയിൽ മനസ്സ്, വികാരം, ഇച്ഛ എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്നു. നമ്മുടെ ആളത്തത്തിന്റെ ഈ എല്ലാ അന്തർഭാഗങ്ങളോടുമൊപ്പം, ബൈബിൾ ഹൃദയത്തെക്കുറിച്ചും മനസ്സാക്ഷിയെക്കുറിച്ചും സംസാരിക്കുന്നു. ബൈബിൾ യഥാർത്ഥ മനഃശാസ്ത്രത്തെ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്ന ഒരു പുസ്തകമാണെന്ന് നമുക്ക് പറയുവാൻ കഴിയും, കാരണം അത് മനുഷ്യന്റെ ഏഴ് അന്തർഭാഗങ്ങളെ പൂർണ്ണമായ രീതിയിൽ പ്രതിപാദിക്കുന്നു: ആത്മാവ്, ദേഹി, ഹൃദയം, മനസ്സ്, ഇച്ഛ, വികാരം, മനസ്സാക്ഷി. ഈ അന്തർഭാഗങ്ങൾ നമ്മുടെ ആന്തരിക ആളത്തത്തിന്റെ ഘടകാംശങ്ങളാണ്. നമ്മുടെ ഹൃദയം എന്നത് നമ്മുടെ ദേഹിയുടെ എല്ലാ ഭാഗങ്ങളുടെയും—മനസ്സ്, വികാരം, ഇച്ഛ—കൂടാതെ നമ്മുടെ ആത്മാവിന്റെ ഒരു ഭാഗമായ മനസ്സാക്ഷിയുടെയും ഒരു സംയോജനമാണെന്ന് നാം മുൻപ് പലതവണ ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചിട്ടുണ്ട്. നമ്മുടെ ദേഹി നമ്മുടെ വ്യക്തിത്വമാണ്, നമ്മുടെ വ്യക്തിയാണ്, നമ്മുടെ സ്വയമാണ്. സൈക്കോളജി (psychology) എന്ന ഇംഗ്ലീഷ് പദം ദേഹി എന്ന അർത്ഥം വരുന്ന സൂക്കി (psuche) എന്ന ഗ്രീക്ക് പദത്തിൽ നിന്നാണ് ഉരുത്തിരിഞ്ഞത്. എല്ലാ മനഃശാസ്ത്രപരമായ കാര്യങ്ങളുടെയും അടിസ്ഥാനം ദേഹിയാണ്. സൂക്കി (psuche), ദേഹി, എന്നത് "ഞാൻ" ആകുന്നു; അത് മനുഷ്യരെന്ന നിലയിലുള്ള നമ്മുടെ ആളത്തത്തെ, അതായത് നമ്മുടെ വ്യക്തിത്വത്തെ കുറിക്കുന്നു. മനുഷ്യരെന്ന നിലയിൽ, ഭൗതികവും ദൃശ്യവുമായ ലോകവുമായി ബന്ധപ്പെടുവാൻ നമുക്ക് ഒരു ബാഹ്യ അവയവമായ ശരീരമുണ്ട്. ദൈവവുമായും ആത്മിക മണ്ഡലവുമായും ബന്ധപ്പെടുവാൻ നമുക്ക് ഒരു ആന്തരിക അവയവമായ ആത്മാവുമുണ്ട്. ഈ രണ്ട് അവയവങ്ങൾക്കിടയിൽ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ദേഹി നമ്മുടെ വ്യക്തിയാണ്, നമ്മുടെ സ്വയമാണ്. [നാളെ തുടരും]