31 | Aspects of Christ

അവനെ അനുഗമിക്കുന്ന മാർഗത്തിൽ അകമ്പടിക്കാരൻ

മത്തായി 14:22-33

മത്താ. 14:22 ഉടനെ അവൻ പുരുഷാരത്തെ പറഞ്ഞയയ്ക്കവേ, ശിഷ്യന്മാരോട് പടകിൽ കയറി തനിക്കു മുമ്പേ അക്കരെ പോകുവാൻ നിർബന്ധിച്ചു.

23 പുരുഷാരത്തെ അയച്ചശേഷം, അവൻ പ്രാർഥിക്കുവാൻ സ്വകാര്യമായി മലയിലേക്കു കയറിപ്പോയി. രാത്രി ആയപ്പോൾ അവൻ അവിടെ തനിയെ ആയിരുന്നു.

24 പടക് അപ്പോഴേക്കും തിരകളാൽ വലഞ്ഞുകൊണ്ട് കടലിനു മധ്യേ ആയിരുന്നു, എന്തെന്നാൽ കാറ്റ് പ്രതികൂലമായിരുന്നു.

25 രാത്രിയുടെ നാലാം യാമത്തിൽ അവൻ കടലിന്മേൽ നടന്നുകൊണ്ട് അവരുടെ അടുക്കൽ വന്നു.

26 ശിഷ്യന്മാർ അവൻ കടലിന്മേൽ നടക്കുന്നതു കണ്ട്, അതു പ്രേതമാകുന്നു! എന്നു പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഭ്രമിക്കുകയും, അവർ ഭയംകൊണ്ട് നിലവിളിക്കുകയും ചെയ്തു.

27 എന്നാൽ ഉടനെ യേശു, ധൈര്യമായിരിക്കുവിൻ. ഞാനാകുന്നു, ഭയപ്പെടേണ്ട എന്നു പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവരോടു സംസാരിച്ചു.

28 പത്രൊസ് അവനോട് ഉത്തരമായി, കർത്താവേ, അത് നീ ആകുന്നു എങ്കിൽ വെള്ളത്തിന്മേൽ നിന്റെ അടുക്കൽ വരുവാൻ എന്നോടു കൽപ്പിക്കേണം എന്നു പറഞ്ഞു.

29 അവനോ, വരിക എന്നു പറഞ്ഞു. പത്രൊസോ, പടകിൽനിന്ന് ഇറങ്ങി, വെള്ളത്തിന്മേൽ നടന്നു യേശുവിന്റെ അടുക്കൽ വന്നു.

30 എന്നാൽ ശക്തമായ കാറ്റ് കണ്ടുകൊണ്ട്, അവൻ ഭയന്നു; അവൻ മുങ്ങുവാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ, കർത്താവേ, എന്നെ രക്ഷിക്കേണമേ! എന്നു പറഞ്ഞുകൊണ്ട് നിലവിളിച്ചു.

31 ഉടനെ യേശു കൈ നീട്ടി അവനെ പിടിച്ച്, അൽപവിശ്വാസിയേ, നീ എന്തിനു സംശയിച്ചു? എന്നു അവനോട് ചോദിച്ചു.

32 അവർ പടകിലേക്കു കയറിയപ്പോൾ കാറ്റു നിലച്ചു.

33 പടകിലുള്ളവരോ, നീ സത്യമായും ദൈവപുത്രനാകുന്നു എന്നു പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അവനെ ആരാധിച്ചു.

CNT-യിൽ നിന്നുള്ള ഉദ്ധരണികൾ:

മത്തായി 14:22-33-ൽ ക്രിസ്തുവിനെ അനുഗമിക്കുന്ന മാർഗത്തിൽ അകമ്പടിക്കാരൻ എന്ന നിലയിൽ നമുക്ക് അവൻ അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അകമ്പടിക്കാരൻ എന്ന നിലയിൽ അവൻ നമ്മെ സംരക്ഷിക്കുന്നു. ക്രിസ്തു വഴി വഴിതെളിക്കുകയും, തുടർന്ന് അവൻ നമുക്ക് വഴിയിൽ അകമ്പടി പോകുകയും, വളരെയധികം സംരക്ഷണത്തോടെ നമ്മെ നയിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

14:22-33-ൽ, ശിഷ്യന്മാർ കടലിൽ പടകിൽ യാത്ര ചെയ്യുമ്പോൾ, "തിരകളാൽ വലഞ്ഞു.., എന്തെന്നാൽ കാറ്റ് പ്രതികൂലമായിരുന്നു." (വാ. 24). ഒരു കൊടുങ്കാറ്റുണ്ടായി എന്നാണ് ഇത് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. ഈ കൊടുങ്കാറ്റ് ശിഷ്യന്മാരെ വിഷമിപ്പിച്ചു, എന്നാൽ "കടലിന്മേൽ നടന്നുകൊണ്ട് അവരുടെ അടുക്കൽ വന്ന" (വാ. 25) കർത്താവായ യേശുവിനെ അത് അലട്ടിയില്ല.

കൊടുങ്കാറ്റുകളോ പ്രതികൂല കാറ്റുകളോ നേരിടാതെ കർത്താവായ യേശുവിനെ വഴിയിൽ അനുഗമിക്കാമെന്ന് നാം പ്രതീക്ഷിക്കരുത്. തീർച്ചയായും, നാം കർത്താവിനെ അനുഗമിക്കുമ്പോൾ, നമുക്ക് കൊടുങ്കാറ്റുകൾ അനുഭവപ്പെടും. നാം അവനോട് എത്രത്തോളം വിശ്വസ്തരാണോ അത്രയധികം കൊടുങ്കാറ്റുകളും കൂടുതൽ പ്രതികൂല കാറ്റുകളും നമുക്ക് നേരിടേണ്ടിവരും. ഒരു കൊടുങ്കാറ്റ് വരുമ്പോൾ, കൊടുങ്കാറ്റിലൂടെ നമ്മെ കൊണ്ടുപോകുന്ന ക്രിസ്തുവിനെ അകമ്പടിക്കാരനായി ആസ്വദിക്കുവാൻ നാം പഠിക്കണം. വിഷമിക്കുകയോ നമ്മിൽത്തന്നെ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുകയോ ചെയ്യുന്നതിനു പകരം, വഴി തെളിച്ചവനെന്ന നിലയിലും അകമ്പടിയായവൻ എന്ന നിലയിലും നാം അവനെ വിശ്വസിക്കണം. ഈ കാര്യത്തിൽ നാമെല്ലാവരും ക്രിസ്തുവിനെ വളരെയധികം ആസ്വദിക്കേണ്ടതുണ്ട്.

a. കൊടുങ്കാറ്റുള്ള കടലിന്മേൽ നടക്കുന്നു

മത്തായി 14:24-ഉം 25-ഉം ഇപ്രകാരം പറയുന്നു: “പടക് അപ്പോഴേക്കും തിരകളാൽ വലഞ്ഞുകൊണ്ട് കടലിനു മധ്യേ ആയിരുന്നു, എന്തെന്നാൽ കാറ്റ് പ്രതികൂലമായിരുന്നു. രാത്രിയുടെ നാലാം യാമത്തിൽ അവൻ കടലിന്മേൽ നടന്നുകൊണ്ട് അവരുടെ അടുക്കൽ വന്നു." തിരമാലകളാൽ പടക് വലയുന്നത് കർത്താവ് ശ്രദ്ധിച്ചു, ഒടുവിൽ അവൻ കടലിനു മുകളിലൂടെ നടന്ന് തൻ്റെ ശിഷ്യന്മാരുടെ അടുക്കൽ വന്നു. ശിഷ്യന്മാർ തിരമാലകളാൽ വലഞ്ഞപ്പോൾ, കർത്താവായ യേശു അവയുടെ മേൽ നടന്നു. അവൻ പ്രപഞ്ചത്തിൻ്റെ സ്രഷ്ടാവും ഭരണാധികാരിയുമാണെന്ന് ഇത് സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു (ഇയ്യോബ് 9:8).

b. അവൻ്റെ അനുയായികളെ കൊടുങ്കാറ്റിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കുന്നു

അകമ്പടിക്കാരൻ എന്ന നിലയിൽ, ക്രിസ്തു തൻ്റെ അനുയായികളെ കൊടുങ്കാറ്റിൽ നിന്ന് രക്ഷിച്ചു. കർത്താവിൻ്റെ വചനത്തിന് മറുപടിയായി പത്രൊസ്‌ “പടകിൽനിന്ന് ഇറങ്ങി, വെള്ളത്തിന്മേൽ നടന്നു യേശുവിന്റെ അടുക്കൽ വന്നു. എന്നാൽ ശക്തമായ കാറ്റ് കണ്ടുകൊണ്ട്, അവൻ ഭയന്നു; അവൻ മുങ്ങുവാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ, കർത്താവേ, എന്നെ രക്ഷിക്കേണമേ! എന്നു പറഞ്ഞുകൊണ്ട് നിലവിളിച്ചു." (മത്താ. 14:29-30). പത്രൊസ്‌ പടകിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി വിശ്വാസത്താൽ വെള്ളത്തിന് മുകളിലൂടെ നടന്നു. എന്നിരുന്നാലും, ശക്തമായ കാറ്റ് കണ്ടപ്പോൾ അവൻ്റെ വിശ്വാസം അപ്രത്യക്ഷമായി. അവൻ കർത്താവിൻ്റെ വചനത്തിലുള്ള വിശ്വാസത്താൽ മാത്രം നടക്കണമായിരുന്നു, അല്ലാതെ സാഹചര്യങ്ങൾക്കനുസരിച്ചുള്ള കാഴ്ചയാൽ അല്ല (2 കൊരി. 5:7). പത്രൊസ്‌ സഹായത്തിനായി നിലവിളിച്ചപ്പോൾ, “ഉടനെ യേശു കൈ നീട്ടി അവനെ പിടിച്ച്, അൽപവിശ്വാസിയേ, നീ എന്തിനു സംശയിച്ചു? എന്നു അവനോട് ചോദിച്ചു." (മത്താ. 14:31). കർത്താവ് പത്രൊസിനോട് “വരിക” (വാ. 29) എന്ന് പറഞ്ഞതിനാൽ, പത്രൊസ് ആ വാക്കിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുകയും സംശയിക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്യണമായിരുന്നു. അതിനാൽ, കർത്താവ് അവനെ ശാസിച്ചു.

വിശ്വാസം കർത്താവിൻ്റെ വചനത്തിൽ നിന്ന് വരികയും കർത്താവിൻ്റെ വചനത്തിന്മേൽ നിലകൊള്ളുകയും ചെയ്യുന്നു. നമുക്ക് കർത്താവിൻ്റെ വചനം ഉള്ളിടത്തോളം, നാം അവൻ്റെ വചനം വിശ്വസിക്കണം, അല്ലാതെ സംശയിക്കരുത്.

c. കാറ്റിനെ ശാന്തമാക്കുന്നു

കർത്താവായ യേശു തൻ്റെ അനുയായികളെ കൊടുങ്കാറ്റിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കുക മാത്രമല്ല, കാറ്റിനെ ശാന്തമാക്കുകയും ചെയ്തു. "അവർ പടകിലേക്കു കയറിയപ്പോൾ കാറ്റു നിലച്ചു." (വാ. 32). കർത്താവിൻ്റെ സാന്നിധ്യം കാരണം കൊടുങ്കാറ്റ് നിലയ്ക്കുവാൻ ഇടയായി. കർത്താവ് ആകാശത്തിൻ്റെയും ഭൂമിയുടെയും അധിപൻ ആണെന്നും തൻ്റെ അനുയായികൾ തന്നെ അനുഗമിക്കുമ്പോൾ അവരുടെ കഷ്ടപ്പാടുകൾ അവൻ പരിപാലിക്കുന്നുവെന്നും സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു അത്ഭുതമായിരുന്നു ഇത്.

The escort in the way of following Him

Matthew 14:22-33

Mt 14:22 And immediately He compelled the disciples to step into the boat and to go before Him to the other side, while He sent the crowds away.

23 And after He sent the crowds away, He went up to the mountain privately to pray. And when night fell, He was there alone.

24 Now the boat was already in the midst of the sea, being battered by the waves, for the wind was contrary.

25 And in the fourth watch of the night He came to them, walking on the sea.

26 And the disciples, seeing Him walking on the sea, were startled, saying, It is a ghost! And they cried out for fear.

27 But immediately Jesus talked to them, saying, Take courage. It is I. Do not be afraid.

28 And Peter answered Him and said, Lord, if it is You, command me to come to You on the water.

29 And He said, Come. And Peter, coming down from the boat, walked on the water and came toward Jesus.

30 But seeing the strong wind, he became frightened; and as he began to sink, he cried out, saying, Lord, save me!

31 And immediately Jesus stretched out His hand and took hold of him and said to him, You of little faith, why did you doubt?

32 And when they got up into the boat, the wind ceased.

33 And those who were in the boat worshipped Him, saying, Truly You are the Son of God.

Excerpts from the CNT:

In Matthew 14:22-33 Christ is presented to us as the Escort in the way of following Him. As the Escort, He protects us. Christ pioneers the way, and then He escorts us in the way, leading us on with much protection.

In 14:22-33 the disciples, while sailing on the sea, were “battered by the waves, for the wind was contrary” (v. 24). This indicates that there was a storm. This storm troubled the disciples, but it did not bother the Lord Jesus, who “came to them, walking on the sea” (v. 25).

We should not expect to follow the Lord Jesus in the way without facing any storms or contrary winds. To be sure, as we follow the Lord, we will experience storms. The more we are faithful to Him, the more storms we will have and the more contrary winds we will face. When a storm comes, we should learn to enjoy Christ as the Escort, as the One escorting us through the storm. Instead of worrying or doing things in ourselves, we should trust Him as the Pioneer and as the Escort. We all need to have much enjoyment of Christ in this matter.

a. Walking on the Stormy Sea

Matthew 14:24 and 25 say, “The boat was already in the midst of the sea, being battered by the waves, for the wind was contrary. And in the fourth watch of the night He came to [2806] them, walking on the sea.” The Lord surely took notice that the boat was battered by the waves, and eventually He came to His disciples, walking on the sea. While the disciples were distressed by the waves, the Lord Jesus walked on them. This testifies that He is the Creator and the Ruler of the universe (Job 9:8).

b. Saving His Followers from the Storm

As the Escort, Christ saved His followers from the storm. In response to the Lord’s word, Peter came “down from the boat, walked on the water and came toward Jesus. But seeing the strong wind, he became frightened; and as he began to sink, he cried out, saying, Lord, save me!” (Matt. 14:29-30). Peter came down from the boat and walked on the waters by faith. However, when he saw the strong wind, his faith vanished. He should have walked only by faith in the Lord’s word, not by the sight of the circumstances (2 Cor. 5:7). When Peter cried out for help, “Jesus stretched out His hand and took hold of him and said to him, You of little faith, why did you doubt?” (Matt. 14:31). Since the Lord had said to Peter, “Come” (v. 29), Peter should have stood on that word and not doubted. Hence, the Lord rebuked him.

Faith comes from the Lord’s word and stands on the Lord’s word. As long as we have the Lord’s word, we should simply believe His word and not doubt.

c. Calming the Wind

The Lord Jesus not only saved His followers from the storm but also calmed the wind. “When they got up into the boat, the wind ceased” (v. 32). The Lord’s presence caused the storm to cease. This was a miracle that testifies that the Lord is the Ruler of the heavens and the earth and that He cares for the hardships of His followers as they follow Him.

Reference Reading:

The Conclusion of the New Testament: Experiencing, Enjoying, and Expressing Christ, Volume 1 — Message 271 — Section 1 — Page [2805]

തിരുവനന്തപുരത്തുള്ള സഭ

Try our new Android App

അവനെ അനുഗമിക്കുന്ന മാർഗത്തിൽ അകമ്പടിക്കാരൻ

മത്തായി 14:22-33

The escort in the way of following Him

Matthew 14:22-33

Reference Reading: