ശത്രുവും വിശുദ്ധന്മാരും തമ്മിലുള്ള ആത്മിക പോരാട്ടം പ്രധാനമായും യേശുവിന്റെ മനുഷ്യത്വത്തെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു. ബൈബിൾ പ്രകാരം, ആത്മിക പോരാട്ടം സാത്താനും ദൈവവും തമ്മിലാണ്, എങ്കിലും ദൈവം ഒരിക്കലും സ്വയം പോരാടുകയില്ല. കാരണം സാത്താൻ ദൈവത്തിന്റെ ഒരു സൃഷ്ടിയാണ്, അതും വീണുപോയ ഒരു സൃഷ്ടി. ദൈവം സ്രഷ്ടാവാണ്. സ്രഷ്ടാവ് ഒരിക്കലും തന്റെ സൃഷ്ടിയോട് പോരാടുകയില്ല; അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നത് അവന്റെ സ്ഥാനത്തെ താഴ്ത്തും. ഇതുകൊണ്ടാണ് മനുഷ്യന്റെ ആവശ്യം ഉള്ളത്, ഇതുകൊണ്ട് തന്നെയാണ് മനുഷ്യൻ ദൈവത്താൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടതും. ആത്മിക പോരാട്ടത്തിനായി വീണുപോയ സൃഷ്ടിയോട് ഇടപെടുവാൻ ദൈവത്തിന് മറ്റൊരു സൃഷ്ടിയുടെ ആവശ്യമുണ്ട്.

ഇന്ന് യേശുവിന്റെ മനുഷ്യത്വം എവിടെയാണുള്ളത്? യേശുവിന്റെ മനുഷ്യത്വം യേശുവിന്റെ ആത്മാവിലാണ് എന്ന് നാം ഇതിനകം കണ്ടുകഴിഞ്ഞു. നാം യേശുവിന്റെ ആത്മാവിനെ കുടിക്കുന്നു എങ്കിൽ, നമുക്ക് അവന്റെ മനുഷ്യത്വത്തിന്റെ മൂലകം ലഭിക്കും. ഒരു ഭർത്താവ് എന്ന നിലയിൽ, ദൈവത്തിന്റെ വ്യവസ്ഥയോട് തികച്ചും ഒത്തുപോകുന്ന ഒരു ഭർത്താവായിരിക്കുവാൻ കർത്താവിന്റെ മനുഷ്യത്വം നിങ്ങളെ ശക്തിപ്പെടുത്തും. ഒരു അമ്മയായിരിക്കുക എന്നത് വളരെ മാനുഷികമായ ഒരു കാര്യമാണ്, എന്നാൽ നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം മനുഷ്യത്വത്താലല്ല മറിച്ച് യേശുവിന്റെ മനുഷ്യത്വത്താലാണ് ഒരു അമ്മയായിരിക്കേണ്ടത്. നിങ്ങൾ അവന്റെ മനുഷ്യത്വത്തെ ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ട് യേശുവിനെ കുടിക്കുന്ന ഒരു സഹോദരനാണെങ്കിൽ,... നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിലെ ജീവന്റെ പ്രവാഹം മറ്റുള്ളവരെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തുകയും, ബോധ്യപ്പെടുത്തുകയും, ആകർഷിക്കുകയും, ഒടുവിൽ പരിവർത്തിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യും.

നാം ദൈവത്തിന്റെ ആത്മാവിനെ മാത്രമല്ല, മറിച്ച് ഉന്നതനാക്കപ്പെട്ട ഒരു വ്യക്തിയുടെ ആത്മാവിനെ, ഉന്നതനാക്കപ്പെട്ട ഒരു മനുഷ്യന്റെ ആത്മാവിനെ കൂടെ കുടിക്കണം. നമ്മുടെ ധാരണ നാം ദൈവത്തിന്റെ ആത്മാവിനെ മാത്രമേ കുടിക്കുന്നുള്ളൂ എന്നാണ്, എന്നാൽ ഇത് പര്യാപ്തമല്ല. നാം യേശുവിന്റെ മനുഷ്യത്വത്തെ കുടിക്കണം. നാം പുനരുത്ഥാനം ചെയ്തവനും ആരോഹണം ചെയ്തവനുമായ യേശു എന്ന മനുഷ്യനെ കുടിക്കണം. അവൻ ദൈവത്തിന്റെ ആത്മാവ് മാത്രമല്ല, യേശുവിന്റെ ആത്മാവും കൂടെയാണ്. ധാരാളമായ സഹായം ദൈവത്തിന്റെ ആത്മാവിന്റേതല്ല, മറിച്ച് യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ ആത്മാവിന്റേതാണ് (ഫിലി. 1:19).

സ്വഭാവവും സാരാംശവും ഒന്നുതന്നെയായിരുന്നു, എന്നാൽ രൂപം വ്യത്യസ്തമായിരുന്നു. തന്റെ ക്രൂശുമരണത്തിന് മുൻപ് അവൻ ജഡമായിരുന്നു, തന്റെ ക്രൂശുമരണത്തിന് ശേഷവും അവൻ ജഡമായിരുന്നു (ലൂക്കൊ 24:39), എന്നാൽ രൂപം മാറിയിരുന്നു. മരണത്തിലൂടെയും പുനരുത്ഥാനത്തിലൂടെയും അവൻ തന്റെ ജഡത്തെ ഉപേക്ഷിച്ചില്ല. അവൻ ഇപ്പോഴും ജഡത്തെ നിലനിർത്തിയിരിക്കുന്നു, എന്നാൽ ഉയർന്നതും പുനരുത്ഥാനം ചെയ്തതുമായ ഒരു രൂപത്തിൽ നിലനിർത്തിയിരിക്കുന്നു. പിന്നീട് ഈ പുനരുത്ഥാനം ചെയ്തവനും ആരോഹണം ചെയ്തവനുമായ യേശുവിൽ നിന്ന്, യേശുവിന്റെ ആത്മാവ് പുറപ്പെട്ടു വന്നു. യേശുവിൽ എന്തൊക്കെയുണ്ടോ, അവൻ എന്തൊക്കെയാണോ നേടിയതും കൈവരിച്ചതും, അവയൊക്കെയും ഇപ്പോൾ യേശുവിന്റെ ഈ ആത്മാവിലുണ്ട്.

യേശു മനുഷ്യനായിത്തീരുവാൻ ജഡാവതാരം ചെയ്ത ദൈവമായിരുന്നു. പിന്നീട് അവൻ ക്രൂശിക്കപ്പെടുകയും പുനരുത്ഥാനം ചെയ്യുകയും ചെയ്തു. ക്രൂശുമരണത്താലും പുനരുത്ഥാനത്താലും, അവൻ ഒരു താഴ്ന്ന രൂപത്തിൽ നിന്ന് ഉയർന്ന രൂപത്തിലേക്ക് കായാന്തരപ്പെട്ടു. ഉദാഹരണത്തിന്, ഉള്ളിൽ ജീവനുള്ള ഒരു വിത്ത് നമ്മുടെ പക്കലുണ്ടെന്ന് കരുതുക. അതിന്റെ രൂപം താഴ്ന്നതാണ്, എന്നാൽ വിത്ത് നിലത്തു വിതയ്ക്കുകയാണെങ്കിൽ, അത് ദ്രവത്വത്തിലൂടെയും മരണത്തിലൂടെയും ഒരു താഴ്ന്ന തലത്തിൽ നിന്ന് ഉയർന്ന തലത്തിലേക്ക് വളരുന്നു (1 കൊരി. 15:37, 42-43 കാണുക). അത് ഒരു വിത്തായിരുന്നു, എന്നാൽ ഇപ്പോൾ അത് ഒരു പൂവായി മാറിയിരിക്കുന്നു. വിത്തിന്റെ രൂപം താഴ്ന്നതാണ്, എന്നാൽ പൂവിന്റെ ഘട്ടം വളരെ ഉയർന്നതാണ്. യേശു തന്റെ ക്രൂശുമരണത്തിന് മുൻപ് ജഡത്തിലായിരുന്നപ്പോഴും ഇതുപോലെ തന്നെയായിരുന്നു. അവന്റെ രൂപം താഴ്ന്നതായിരുന്നു, എന്നാൽ തന്റെ ക്രൂശുമരണത്താലും പുനരുത്ഥാനത്താലും, അവന്റെ രൂപം ഉയർന്നതായിത്തീർന്നു, എങ്കിലും അത് അപ്പോഴും അതെ സ്വഭാവമായി തന്നെ തുടർന്നു.

ലൂക്കൊസ് 24:49-ൽ കർത്താവ് പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ സ്നാനത്തെ ഒരു വസ്ത്രത്തോട് ഉപമിച്ചു. ഉയരത്തിൽനിന്നുള്ള ശക്തി ധരിക്കുവോളം കാത്തിരിക്കുവാൻ ശിഷ്യന്മാരോട് പറഞ്ഞിരുന്നു. എന്നാൽ വസ്ത്രം ധരിക്കുന്നതുകൊണ്ട് ആർക്കെങ്കിലും വളരുവാൻ കഴിയുമോ? വസ്ത്രം വളരുവാൻ വേണ്ടിയുള്ളതല്ല, മറിച്ച് മറയ്ക്കുവാൻ വേണ്ടിയുള്ളതാണ് എന്ന് നമുക്കെല്ലാവർക്കും അറിയാം. ഇന്ന് ക്രിസ്ത്യാനികൾക്ക് കുറവായിരിക്കുന്നത് ശരിയായ ഭക്ഷണമാണ്. ഉപഹാരങ്ങൾക്ക് നമ്മെ പോഷിപ്പിക്കുവാൻ കഴിയുകയില്ല, പരിജ്ഞാനത്തിന് നമ്മെ പോഷിപ്പിക്കുവാൻ കഴിയുകയില്ല, ഏറ്റവും മികച്ച കഴിവുകൾക്ക് പോലും നമ്മെ പോഷിപ്പിക്കുവാൻ കഴിയുകയില്ല. നമുക്ക് പല കാര്യങ്ങളും ചെയ്യുവാൻ കഴിഞ്ഞേക്കാം, എന്നാൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നതിന് നമ്മെ പോഷിപ്പിക്കുവാൻ കഴിയുകയില്ല. ഇതുകൊണ്ടാണ് ഇന്ന് പല ക്രിസ്ത്യാനികളും വളരെ ദരിദ്രരായിരിക്കുന്നത്. അവർക്ക് വസ്ത്രവും പരിജ്ഞാനവും കഴിവുകളും ഉണ്ട്, എന്നാൽ അവർക്ക് ഭക്ഷണമില്ല. യേശുവിൻറെ മനുഷ്യത്വത്തിൽ നിന്ന് മാത്രമേ ഭക്ഷണം വരുവാൻ കഴിയുകയുള്ളൂ. യേശുവിന്റെ മനുഷ്യത്വമാണ് പുരോഹിതന്മാർക്കുള്ള പ്രധാന ഭക്ഷണം.

നമ്മുടെ ആവശ്യം യേശുവിന്റെ മനുഷ്യത്വമാണ്! മുൻകാലങ്ങളിൽ, പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ സ്നാനത്തോടുകൂടിയ ചിലതരം ഉപഹാരങ്ങളും പ്രത്യക്ഷതകളും നമുക്കുണ്ടാകുകയും ശരിയായ പരിശീലനത്തോടെ നിശ്ചിത അളവ് ബൈബിൾ പരിജ്ഞാനം നമുക്കുണ്ടാകുകയും ചെയ്താൽ തീർച്ചയായും നാം ഉപയോഗമുള്ളവരായിരിക്കും എന്ന് നാം കരുതിയിരുന്നു. ഇത് ചിലപ്പോൾ പ്രയോജനപ്പെട്ടേക്കാം, എന്നാൽ ഒടുവിൽ യേശുവിന്റെ മനുഷ്യത്വമില്ലാതെ നാം ചെയ്യുന്നത് എന്തോ അത് നാം എന്ത് ആയിരിക്കുന്നുവോ അതിനാൽ തകർക്കപ്പെടും. ചില ആളുകൾ തങ്ങൾ ചെയ്യുന്ന വേലയിലൂടെ പന്ത്രണ്ടിഞ്ച് പണിതുയർത്തുമെങ്കിലും തങ്ങൾ ആയിരിക്കുന്നതിനാൽ പതിനാലിഞ്ച് ഇടിച്ചുകളയുമെന്ന് സഹോദരൻ വാച്ച്മാൻ നീ ഞങ്ങളോട് പറയുമായിരുന്നു. ഇതിനർത്ഥം അവർ കെട്ടുപണി ചെയ്യുന്നതിനേക്കാൾ കൂടുതൽ ഇടിച്ചുകളയുന്നു എന്നാണ്. ആകയാൽ, അവർ ഒന്നും ചെയ്യാതിരിക്കുന്നതാണ് കൂടുതൽ നല്ലത്.

നാം യേശുമയമായ മനുഷ്യരായിരിക്കണം, മാനുഷികമായ മനുഷ്യരായിരിക്കരുത്. ഞാൻ നമ്മുടെ സ്വാഭാവികവും വീണതുമായ മനുഷ്യത്വത്തെക്കുറിച്ചല്ല പരാമർശിക്കുന്നത്. നാം സ്വാഭാവികമായ യാതൊന്നും യേശുവിന്റെ മണ്ഡലത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവരരുത്. നമുക്ക് ഇതിനകം തന്നെ ഇത്തരത്തിലുള്ള മനുഷ്യത്വം ആവശ്യത്തിനുണ്ട്. നമുക്ക് മറ്റൊരു വിഭാഗത്തിലുള്ള മനുഷ്യത്വം ആവശ്യമാണ്—"ദി സ്പിരിറ്റ് ഓഫ് ക്രൈസ്റ്റ്" എന്ന തന്റെ പുസ്തകത്തിൽ ആൻഡ്രൂ മുറെ പരാമർശിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ, പുതിയതും വിശുദ്ധവുമായ ഒരു മനുഷ്യ സ്വഭാവം നമുക്ക് ആവശ്യമാണ്. യേശു അങ്ങനെയുള്ള ഒരു മനുഷ്യ സ്വഭാവത്തെ തികഞ്ഞതാക്കി, സ്വാഭാവികമായ രീതിയിലല്ല മറിച്ച് ദിവ്യമായ രീതിയിൽ തികഞ്ഞതാക്കി. അത് മനുഷ്യത്വമാണ് എങ്കിലും ദിവ്യമായ ഒന്നാണ്. നാം അവനെ മനുഷ്യത്വത്തിന്റെ ആത്മാവായി അനുഭവമാക്കണം.

പ്രവൃ. 16:6-7 “...യേശുവിന്റെ ആത്മാവ് അവരെ അനുവദിച്ചില്ല” എന്ന് പറയുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ ആത്മാവിന് ഒരു മൂലകം മാത്രമേയുള്ളൂ—ദിവ്യ സ്വഭാവത്തിന്റെ ദിവ്യത്വം. എന്നാൽ യേശുവിന്റെ ആത്മാവിന് മറ്റൊരു മൂലകമുണ്ട്—യേശുവിന്റെ മനുഷ്യത്വം. ഈ ആത്മാവിൽ ദിവ്യത്വവും അതുപോലെ തന്നെ മനുഷ്യത്വവുമുണ്ട്. നാം രക്ഷിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ ആദ്യം, അവന്റെ ദിവ്യത്വത്തോടുകൂടിയ ദിവ്യ ആത്മാവായി മാത്രമേ നാം അവനെ അനുഭവിച്ചറിഞ്ഞുള്ളൂ. എന്നാൽ നാം വളരുമ്പോൾ, അവനെ ദിവ്യത്വത്തിന്റെ ആത്മാവായി മാത്രമല്ല മറിച്ച് മനുഷ്യത്വത്തിന്റെ ആത്മാവായും നാം അനുഭവിക്കുവാൻ തുടങ്ങുന്നു.

ലേവ്യപുസ്തകത്തിൽ പുരോഹിതന്മാർ പ്രധാനമായും ഭോജനയാഗത്തിലാണ് ജീവിച്ചിരുന്നത് എന്ന് നാം കാണുന്നു. അവരുടെ മുഴുവൻ നിലനിൽപും മുഖ്യമായും ഭോജനയാഗത്തെ ആശ്രയിച്ചായിരുന്നു. പുരോഹിതന്മാർ കൂടാരത്തിന്റെ നിവരെനിൽക്കുന്ന പലകകളാണ്, അവർ യേശുവിന്റെ നേരിയ മനുഷ്യത്വമായ ഭോജനയാഗം ഭക്ഷിക്കുന്നതിനാലാണ് നിലനിൽക്കുന്നത്. ഇന്ന് പുരോഹിതന്മാരെന്ന നിലയിൽ നാം കൂടാരത്തിന്റെ പലകകളാണ്, എന്നാൽ നിവരെ നിൽക്കുവാൻ നാം യേശുവിന്റെ മനുഷ്യത്വത്തെ ഭക്ഷിക്കണം. യേശുവിനെ പെസഹ കുഞ്ഞാടായോ അല്ലെങ്കിൽ സ്വർഗീയ മന്നയായോ ഭക്ഷിക്കുന്നത് മാത്രം പോരാ. യേശുവിനെ സ്വർഗീയ മന്നായി ഭക്ഷിക്കുന്നത് നമ്മെ മരുഭൂമിയിൽ നിലനിർത്തുവാൻ മാത്രമേ മതിയാവുകയുള്ളൂ. കൂടാരത്തിൽ നിവരെ നിൽക്കുന്ന പലകകളായിരിക്കുവാൻ, നമ്മുടെ ദൈനംദിന ഭക്ഷണമായി യേശുവിന്റെ മനുഷ്യത്വം നമുക്ക് ആവശ്യമുണ്ട്.