കുറഞ്ഞ സമയത്തേക്ക് വരങ്ങൾ ഉണ്ടായിരിക്കുക എന്നത് അനുവദനീയമാണ്, എന്നാൽ എല്ലായ്‌പ്പോഴും വരങ്ങൾ ഉണ്ടായിരിക്കണമെന്ന് നിർബന്ധം പിടിക്കുന്നത് നാം ശിശുക്കളാണെന്ന് തെളിയിക്കുന്നു. നാം മുമ്പോട്ടു പോകണം, അതിനായി മുന്നേറണം. വരങ്ങളല്ല നമ്മുടെ ഓഹരി—ദൈവം നമുക്ക് നറുക്കിട്ടു നൽകിയിട്ടുള്ള ഓഹരി ക്രിസ്തുവാണ്. 1 കൊരിന്ത്യരിൽ അപ്പൊസ്തലനായ പൗലൊസ് വരങ്ങളോട് ഇടപെടുന്നതിന് മുമ്പ്, ക്രിസ്തു തന്നെയാണ് നമ്മുടെ ഓഹരിയെന്ന് അവൻ ചൂണ്ടിക്കാട്ടി. വരങ്ങളുടെ കൂട്ടായ്മയിലേക്കല്ല, മറിച്ച് ക്രിസ്തുവിന്റെ കൂട്ടായ്മയിലേക്കാണ് നമ്മെ വിളിച്ചിരിക്കുന്നത് (1 കൊരി. 1:9). ദൈവം വരങ്ങളെ നമ്മുടെ ജ്ഞാനമാക്കിയില്ല, പകരം അവൻ ക്രിസ്തുവിനെ നമ്മുടെ ജ്ഞാനമാക്കിത്തീർത്തു. ക്രിസ്തുവിലൂടെയാണ് നാം നീതീകരിക്കപ്പെടുന്നതും വിശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നതും വീണ്ടെടുക്കപ്പെടുന്നതും (വാ. 30). അവന്റെ വരങ്ങൾക്കായി നാം ദൈവത്തിന് നന്ദി പറയണം, എന്നാൽ അവ കുറഞ്ഞ സമയത്തേക്കുള്ള ഒരു സഹായം മാത്രമാണ്.

വിശുദ്ധസ്ഥലത്തെ മൂന്ന് കാര്യങ്ങൾ നാം കണ്ടുകഴിഞ്ഞു: ഭക്ഷണമായ ക്രിസ്തു, ജീവനായ ക്രിസ്തു, സൗരഭ്യവാസനയായ ക്രിസ്തു. എന്നാൽ അതിവിശുദ്ധസ്ഥലത്തെ പെട്ടകത്തിലുള്ള മൂന്ന് കാര്യങ്ങൾ一[മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന മന്ന, ന്യായപ്രമാണം, തളിർക്കുന്ന വടി] കൂടുതൽ ആഴമേറിയതാണ്. സാന്നിധ്യത്തിന്റെ അപ്പം വെളിവാക്കപ്പെടുന്ന ഒന്നാണ്, നിലവിളക്ക് പ്രകാശിക്കുന്ന ഒന്നാണ്, ധൂപം പടരുന്ന ഒന്നാണ്—ഇവയെല്ലാം പുറമെ പ്രദർശിപ്പിക്കപ്പെടുന്നവയാണ്. എന്നാൽ പെട്ടകത്തിലെ മൂന്ന് കാര്യങ്ങൾ ആഴത്തിലും ആന്തരികമായും മറയ്ക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

മൂന്നാമതായി, തളിർക്കുന്ന വടി പെട്ടകത്തിനുള്ളിലുണ്ടായിരുന്നു. തളിർത്തതും പുഷ്പിച്ചതുമായ വടി, പുനരുത്ഥാനം ചെയ്ത ക്രിസ്തുവിനെ മുൻകുറിക്കുന്നു. ഇത് ധൂപത്തിന്റെ സൗരഭ്യവാസനയോട് ഒത്തിരിക്കുന്നു; ഇവ രണ്ടും പുനരുത്ഥാനം ചെയ്ത ക്രിസ്തുവിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു; എങ്കിലും ഇവ തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം, ധൂപം പരസ്യമായി ആവിഷ്കരിക്കപ്പെടുന്നു, എന്നാൽ തളിർക്കുന്ന വടി മറഞ്ഞിരിക്കുന്നതും ആഴമേറിയതുമായ രീതിയിലാണ് അനുഭവമാക്കുന്നത്.

പെട്ടകത്തിനുള്ളിൽ നിയന്ത്രിക്കുന്നതും പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നതുമായ ന്യായപ്രമാണം ഉണ്ടായിരുന്നു. ന്യായപ്രമാണം വിശുദ്ധസ്ഥലത്തെ നിലവിളക്കിനോട് ഒത്തിരിക്കുന്നു. ന്യായപ്രമാണം ദൈവത്തിന്റെ സാക്ഷ്യമാണ്, പഴയനിയമത്തിലും പുതിയനിയമത്തിലും നിലവിളക്കു ദൈവത്തിന്റെ സാക്ഷ്യം തന്നെയാണ്. ന്യായപ്രമാണം നിലവിളക്കിനോട് ഒത്തിരിക്കുന്നു എങ്കിലും, തത്ത്വം ഇപ്പോഴും ഒന്നുതന്നെയാണ്: നിലവിളക്ക് പുറമെ പരസ്യമായി പ്രകാശിക്കുന്നു, എന്നാൽ ഈ ന്യായപ്രമാണം മറഞ്ഞിരിക്കുന്നതും ആന്തരികവും ആഴമേറിയതുമായ വെളിച്ചമാണ്. ക്രിസ്തു നിങ്ങളുടെ ആന്തരിക പ്രമാണമായി തീരേണ്ടതായ ആവശ്യം നിങ്ങൾക്കുണ്ട്. ക്രിസ്തുവിനെ തങ്ങളുടെ ഉള്ളിൽ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ജീവനുള്ള പ്രമാണമായി ഉള്ളവർ പുറമെ അധികം പ്രദർശിപ്പിക്കുന്നില്ല, എന്നാൽ ആന്തരികമായി അവർ ക്രിസ്തുവിനെ കൂടുതൽ ആഴമേറിയ രീതിയിൽ അറിയുന്നു.

നാം ആഴങ്ങളിലുള്ള ക്രിസ്തുവിനെ, രഹസ്യമായ സ്ഥലത്തുള്ള ക്രിസ്തുവിനെ, സ്വർഗ്ഗീയങ്ങളിലുള്ള ക്രിസ്തുവിനെ അനുഭവമാക്കേണ്ടതുണ്ട്. എബ്രായർ 7-ൽ പരാമർശിച്ചിരിക്കുന്ന, അഹരോന്റെ ക്രമപ്രകാരമല്ലാതെ മൽക്കീസേദെക്കിന്റെ ക്രമപ്രകാരമുള്ള ക്രിസ്തു ഇതാണ്. അഹരോൻ പ്രാകാരത്തിൽ യാഗപീഠത്തിന്മേൽ യാഗങ്ങൾ അർപ്പിക്കുകയായിരുന്നു; മൽക്കീസേദെക്ക് സ്വർഗ്ഗീയങ്ങളിലെ കൃപാസനത്തിന്മേലാണ്. സ്വർഗ്ഗീയനായ ക്രിസ്തുവിനെ തന്നെ തൊടേണ്ടതിന് സർവ്വശക്തന്റെ രഹസ്യമായ സ്ഥലത്തേക്ക് നാം കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ മുന്നേറേണ്ടതുണ്ട്.

മന്ന പെട്ടകത്തിനുള്ളിലായിരുന്നു എന്ന് കാണുന്നത് തികച്ചും അർത്ഥവത്താണ്. അത് പരസ്യമായ മന്നയല്ല, മറിച്ച് മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന മന്നയാണ്; പ്രദർശിപ്പിക്കപ്പെട്ട മന്നയല്ല, രഹസ്യമായ സ്ഥലത്തുള്ള മന്നയാണ്. മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന മന്ന സംശയമില്ലാതെ സാന്നിധ്യത്തിന്റെ അപ്പത്തോട് ഒത്തിരിക്കുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, വ്യത്യാസം ഇതാണ്: അപ്പം പുറമെ പ്രദർശിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു, എന്നാൽ പെട്ടകത്തിലെ മന്ന മറഞ്ഞിരുന്നു. അപ്പം മേശപ്പുറത്ത് പ്രദർശിപ്പിച്ചിരുന്നു, എന്നാൽ പെട്ടകത്തിലെ മന്ന പൊൻപാത്രത്തിൽ മറഞ്ഞിരുന്നു. മന്ന പൊൻപാത്രത്തിൽ മറഞ്ഞിരുന്നു എന്ന് മാത്രമല്ല, ഈ പാത്രം പെട്ടകത്തിനുള്ളിലും മറഞ്ഞിരുന്നു. അത് ഇരട്ടിയായി മറയ്ക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന മന്ന ക്രിസ്തു തന്നെയാണ്. നാം അത്തരത്തിലുള്ള ആഴമേറിയ ഒരു ക്രിസ്തുവിനെ, രഹസ്യമായ സ്ഥലത്തുള്ള ക്രിസ്തുവിനെ അനുഭവമാക്കേണ്ടതുണ്ട്.

അതിവിശുദ്ധസ്ഥലത്ത് ഒരു കാര്യം മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ—അതായിരുന്നു പെട്ടകം. പെട്ടകം ക്രിസ്തുവിന്റെ ഒരു മുൻകുറിയാണെന്ന് എല്ലാ ബൈബിൾ വിദ്യാർത്ഥികളും സമ്മതിക്കുന്നു. ക്രിസ്തുവിനെ നമ്മുടെ ഭക്ഷണമായും നമ്മുടെ വെളിച്ചമായും ദൈവത്തിങ്കലേക്കുള്ള നമ്മുടെ മധുര പരിമളമായും നമുക്ക് ആസ്വദിക്കാമെങ്കിലും, അതിവിശുദ്ധസ്ഥലത്ത് ക്രിസ്തു താൻതന്നെയാണുള്ളത്. ഭക്ഷണമായും വെളിച്ചമായും മധുര പരിമളമായും ഉള്ള ക്രിസ്തു വിശുദ്ധസ്ഥലത്തെ മൂന്ന് കാര്യങ്ങളാണ്, എന്നാൽ ഇപ്പോൾ ക്രിസ്തുവിനെ തന്നെ തൊടേണ്ടതുണ്ട്. നാം ക്രിസ്തുവിനെ വെറുമൊരു കാര്യമായിട്ടല്ല, മറിച്ച് ക്രിസ്തുവിനെ തന്നെ തൊടണം. ഇത് കൂടുതൽ ആഴമേറിയതാണ്. നാം ക്രിസ്തുവുമായി തന്നെ ബന്ധപ്പെടണം.

[വിശുദ്ധസ്ഥലത്തെ അനുഭവങ്ങൾ] അവസാനമാണോ? ഇത് വിശുദ്ധമായ ഒന്നാണ്, എന്നാൽ ഇത് അതിവിശുദ്ധമല്ല. ഇത് നല്ലതാണ്, എന്നാൽ ഇത് ഏറ്റവും മികച്ചതല്ല. അതിനാൽ, അതിവിശുദ്ധസ്ഥലത്തേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നതിനായി നാം വീണ്ടും മുന്നോട്ട് പോകേണ്ടതുണ്ട്. ഒന്നാമത്തെ തിരശ്ശീല കടന്നുപോകണം, എന്നാൽ രണ്ടാമത്തെ തിരശ്ശീല ചീന്തപ്പെടണം. ഈ തിരശ്ശീല ജഡമാണ് (എബ്രാ. 10:20), അതിവിശുദ്ധസ്ഥലത്തേക്ക് നമുക്ക് പ്രവേശിക്കുവാൻ കഴിയുന്നതിനുമുമ്പ് ഇത് തകർക്കപ്പെടണം.

വിശുദ്ധസ്ഥലത്തെ മൂന്നാമത്തെ വസ്തുവായ ധൂപപീഠം, സാന്നിധ്യത്തിന്റെ അപ്പത്തിന്റെ മേശയ്ക്കും നിലവിളക്കിനും പിന്നാലെ വരുന്നു. ഒരു പരിമളം, ഒരു സൗരഭ്യവാസന നമുക്ക് അനുഭവപ്പെടുമ്പോഴാണ് ഇത് നാം അനുഭവമാക്കുന്നത്. പുനരുത്ഥാനത്തിലുള്ള ക്രിസ്തുവായ ഈ സൗരഭ്യവാസന പടരുകയും ദൈവത്തിങ്കലേക്ക് ഉയരുകയും ചെയ്യുന്നു. നാം ക്രിസ്തുവിനെ നമ്മുടെ ഭക്ഷണമായി ആസ്വദിക്കുകയും അവന്റെ ജീവന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ ആയിരിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, നാം പുനരുത്ഥാനത്തിലാണ്. നമ്മുടെ ഉള്ളിൽ ദൈവത്തിങ്കലേക്ക് പടരുകയും ഉയരുകയും ചെയ്യുന്ന മധുരകരമായ ഒന്നുണ്ട്.

സാന്നിധ്യത്തിന്റെ അപ്പത്തിന്റെ മേശയ്ക്ക് പിന്നാലെ രണ്ടാമത്തെ വസ്തുവായി നിലവിളക്ക് വരുന്നു. ഇതിനർത്ഥം ക്രിസ്തു ജീവൻ എന്നപോലെതന്നെ വെളിച്ചവുമാണ് എന്നാണ്. ജീവൻ ക്രിസ്തുവിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നും ഈ ജീവൻ മനുഷ്യരുടെ വെളിച്ചമായിരുന്നു എന്നും യോഹ 1:4 പറയുന്നു. ഈ വെളിച്ചം ജീവന്റെ വെളിച്ചമാണെന്ന് യോഹ 8:12-ഉം പ്രസ്താവിക്കുന്നു. നമുക്ക് ക്രിസ്തുവിനെ ജീവനായി ആസ്വദിക്കുവാനും അനുഭവിക്കുവാനും കഴിയുമെങ്കിൽ, അവൻ തീർച്ചയായും നമ്മുടെ വെളിച്ചമായി മാറും. നാം ക്രിസ്തുവിനെ ഭക്ഷിക്കുമ്പോൾ, നമ്മെ പ്രകാശിപ്പിക്കുന്ന ആന്തരിക പ്രകാശനം നമുക്ക് അനുഭവമാക്കുവാൻ കഴിയും. ക്രിസ്തുവിനെ നമ്മുടെ പെസഹയായി കൈക്കൊള്ളുകയും പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ വ്യാപാരത്താൽ വെടിപ്പാക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തശേഷം, നമ്മുടെ ദൈനംദിന ജീവന്റെ മന്നയായി ക്രിസ്തുവിനെ എങ്ങനെ ഭക്ഷിക്കണമെന്ന് നാം അറിയുമ്പോൾ, നമുക്ക് ആന്തരിക പ്രകാശനം അനുഭവമാക്കുവാൻ കഴിയും.