യോഹന്നാന്റെ സുവിശേഷപ്രകാരം, ദൈവമായ വചനം ജഡമായിത്തീർന്നു. വചനമായ ദൈവം ഭാഗികമായ ദൈവമല്ല, പിന്നെയോ സമ്പൂർണ്ണ ദൈവമാണ്—പിതാവായ ദൈവവും, പുത്രനായ ദൈവവും, ആത്മാവായ ദൈവവുമാണ്. വചനം ദൈവത്തിന്റെ നിർവചനവും, വിശദീകരണവും, ആവിഷ്കാരവുമാണ്. ആകയാൽ, ജഡമായിത്തീർന്ന വചനം—ജഡത്തിൽ വെളിപ്പെട്ട ദൈവം—ജഡത്തിലുള്ള ദൈവത്തിന്റെ നിർവചനവും, വിശദീകരണവും, ആവിഷ്കാരവുമാണ്. ദൈവം ജഡത്തിൽ വെളിപ്പെട്ടത് പുത്രനായി മാത്രമല്ല, സമ്പൂർണ്ണ ത്രിയേക ദൈവമായിട്ടാണ്—പിതാവും, പുത്രനും, ആത്മാവുമായി.

1 തിമൊഥെയൊസ് 3:15-ൽ പൗലോസ് ദൈവത്തിന്റെ ഭവനത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുന്നു, "സത്യത്തിന്റെ തൂണും അടിസ്ഥാനവുമായ, ജീവനുള്ള ദൈവത്തിന്റെ സഭയാകുന്ന ദൈവ ഭവനം." സഭയെ ദൈവത്തിന്റെ ഭവനം എന്ന് പറയുമ്പോൾ, പൗലോസ് പ്രത്യേകമായി ദൈവത്തെ ജീവനുള്ള ദൈവം എന്ന് പരാമർശിക്കുന്നു. സഭയിലെ എല്ലാം ജീവനുള്ളതായിരിക്കണം, കാരണം ഇത് ജീവനുള്ള ദൈവത്തിന്റെ ഭവനമാണ്. നിർജ്ജീവമായ നിയമങ്ങൾക്കോ നിർജ്ജീവമായ ആചാരങ്ങൾക്കോ അനുസരിച്ച് നാം സഭയിൽ ഒന്നും ചെയ്യരുത്. സഭാജീവിതത്തിൽ നാം ചെയ്യുന്നതോ അനുഷ്ഠിക്കുന്നതോ ആയ എല്ലാം ജീവനുള്ളതായിരിക്കണം, കാരണം നാം ജീവനുള്ള ഒരു ദൈവത്തെയാണ് സേവിക്കുന്നത് (എബ്രാ 9:14).

ദൈവത്തിന്റെ ജീവനിലുള്ള രക്ഷയുടെ പ്രാരംഭ പടി നമ്മെ ക്രിസ്തുവിനോടുകൂടെ ജീവിപ്പിക്കുക എന്നതാണ് (എഫെ 2:5), രണ്ടാമത്തെ പടി നമ്മെ മരണത്തിന്റെ സ്ഥാനത്തുനിന്ന് ഉയിർപ്പിക്കുക എന്നതാണ് (വാ. 6a), മൂന്നാമത്തെ പടി നമ്മെ സ്വർഗീയങ്ങളിൽ ഒരുമിച്ച് ഇരുത്തുക എന്നതാണ്. ദൈവം നമ്മെ മരണത്തിന്റെ സ്ഥാനത്തുനിന്ന് ഉയിർപ്പിക്കുക മാത്രമല്ല, പ്രപഞ്ചത്തിലെ ഏറ്റവും ഉയർന്ന സ്ഥാനത്ത് നമ്മെ ഇരുത്തുകയും ചെയ്തു.

ദൈവം നമുക്ക് ഒരു പുതിയ ഹൃദയവും ഒരു പുതിയ ആത്മാവിനെയും നൽകുന്നു എന്ന് യെഹെസ്കേൽ 36:26-ൽ പറയുന്നു. പുതിയ ഹൃദയം ദൈവത്തെ സ്നേഹിക്കുവാനും ദൈവത്തെ അന്വേഷിക്കുവാനുമുള്ളതാണ്, എന്നാൽ പുതിയ ആത്മാവ് ദൈവത്തെ കൈക്കൊള്ളുവാനുള്ളതാണ്. ഹൃദയം സ്നേഹിക്കുകയും അന്വേഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന അവയവമാണ്, ആത്മാവ് കൈക്കൊള്ളുന്ന അവയവവുമാണ്. നമുക്കെല്ലാവർക്കും ചില കാര്യങ്ങളെ സ്നേഹിക്കുവാൻ ഒരു ഹൃദയമുണ്ട്. ഒരു വ്യക്തി ചായയെ സ്നേഹിച്ചേക്കാം, എന്നാൽ അവന് ഒരു വയർ ഇല്ലെങ്കിൽ, ചായ കൈക്കൊള്ളുവാൻ അവന് ഒരു അവയവവുമില്ല. ഇത് കാണിക്കുന്നത്, നമുക്ക് ദൈവത്തെ സ്നേഹിക്കുവാൻ ഒരു പുതിയ ഹൃദയവും ദൈവത്തെ കൈക്കൊള്ളുവാൻ ഒരു പുതിയ ആത്മാവും ആവശ്യമാണെന്നാണ്.

അവിശ്വാസികൾക്കുള്ള ഒരേയൊരു പ്രതീക്ഷ മരണമാണ്. മരണമാണ് അവരുടെ ലക്ഷ്യസ്ഥാനം. ദിനംതോറും അവർ തങ്ങളുടെ മരണത്തെ മുന്നിൽ കണ്ടുകൊണ്ട് ജീവിക്കുന്നു, അവർ മരണത്തിലേക്കുള്ള വഴിയിലാണ്. അങ്ങനെ, മരണമാണ് അവരുടെ ഭാവി. അവിശ്വാസികൾക്ക് പ്രത്യാശയില്ല, കാരണം അവർക്ക് ദൈവമില്ല. അവർ ക്രിസ്തുവിനെ കൂടാതെയുള്ളവരും അവരുടെ ജീവിതം ദൈവമില്ലാത്തതുമായതിനാൽ, അവർക്ക് ഒരു പ്രത്യാശയുമില്ല.അവരെ കാത്തിരിക്കുന്നത് മരണം മാത്രമാണ്. ഇക്കാരണത്താൽ, അവിശ്വാസികൾ അവരുടെ ഭാവിയെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുവാൻ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നില്ല. യഥാർത്ഥത്തിൽ, അവർക്ക് ഒരു അനുലോമപരമായ ഭാവിയില്ല. അവരുടെ ഭാവിയിൽ മരണത്തിന്റെ അന്ധകാരം പതിയിരിക്കുന്നു.

എപ്പോഴെല്ലാം നാം നമ്മുടെ ആത്മാവിനെ സ്പർശിക്കുന്നുവോ, എപ്പോഴെല്ലാം നാം ദൈവത്തെ സ്പർശിക്കുകയും അവന്റെ സാന്നിധ്യവും ഇഴുകിച്ചേരലും അനുഭവിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുവോ, അപ്പോഴെല്ലാം നാം അശുദ്ധരാണെന്ന് നാം തിരിച്ചറിയും. ശുദ്ധീകരണത്തിനായി നാം ഒരു മണിക്കൂർ പ്രാർഥിച്ചാൽ പോലും, അടുത്ത മണിക്കൂറിലും നമുക്ക് രക്തത്താലുള്ള ശുദ്ധീകരണം ആവശ്യമായി വരും. നാം ദൈവത്തെ സ്പർശിക്കുമ്പോൾ മാത്രമേ നമ്മുടെ മലിനത കണ്ടെത്തുവാനും, തിരിച്ചറിയുവാനും, കാണുവാനും നമുക്ക് കഴിയുകയുള്ളൂ. ഒരു വിശ്വാസി ഒരിക്കൽ പറഞ്ഞു, “എന്റെ മാനസാന്തരത്തിന്റെ കണ്ണുനീരിനുപോലും രക്തത്താലുള്ള കഴുകൽ ആവശ്യമാണ്.” പാപങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള നമ്മുടെ മാനസാന്തരത്തിനുവേണ്ടി പോലും നാം മാനസാന്തരപ്പെടേണ്ടതുണ്ട്.

പാപികൾ എന്ന നിലയിൽ, നമുക്ക് ദൈവത്തിന്റെ പാപക്ഷമയും നീതീകരണവും ആവശ്യമാണ്, എന്നാൽ അതിക്രമങ്ങളിലും പാപങ്ങളിലും മരിച്ചവർ എന്ന നിലയിൽ (എഫെ 2:1), നാം ജീവിപ്പിക്കപ്പെടേണ്ടതുണ്ട്. പാപക്ഷമയും നീതീകരണവും, ദൈവകൃപ ആസ്വദിക്കുന്നതിനും അവന്റെ ജീവനിൽ പങ്കുചേരുന്നതിനുമായി നമ്മെ ദൈവസന്നിധിയിലേക്ക് മടക്കിക്കൊണ്ടുവരുന്നു. എന്നാൽ, ജീവിപ്പിക്കപ്പെടുന്നത്, ക്രിസ്തുവിന്റെ ശരീരത്തിലെ ജീവനുള്ള അവയവങ്ങളായ നമ്മെ, ക്രിസ്തുവിനെ ആവിഷ്കരിക്കുമാറാക്കുന്നു.

നമ്മോടുതന്നെ, നാം കർശനക്കാരായിരിക്കണം, ഒരു ഒഴികഴിവും അനുവദിക്കരുത്. മറ്റുള്ളവരോട്, നാം കരുണയുള്ളവരായിരിക്കണം, അവർ അർഹിക്കുന്നതിലും കൂടുതൽ അവർക്ക് നൽകണം. എന്നാൽ ദൈവത്തോട് നാം അവനെയല്ലാതെ മറ്റൊന്നും അന്വേഷിക്കാതെ ഹൃദയശുദ്ധിയുള്ളവരായിരിക്കണം. ഹൃദയശുദ്ധിയുള്ളവരായിരിക്കുന്നതിനുള്ള പ്രതിഫലം ദൈവത്തെ കാണുക എന്നതാണ്. ദൈവം നമ്മുടെ പ്രതിഫലമാണ്. ദൈവത്തേക്കാൾ വലിയ ഒരു പ്രതിഫലവുമില്ല. നമ്മോടുതന്നെ കർശനക്കാരും നീതിമാന്മാരുമായിരിക്കുന്നതിലൂടെയും, മറ്റുള്ളവരോട് കരുണയുള്ളവരായിരിക്കുന്നതിലൂടെയും, ദൈവത്തോട് ഹൃദയശുദ്ധിയുള്ളവരായിരിക്കുന്നതിലൂടെയുമാണ് നാം ഈ പ്രതിഫലം നേടുന്നത്.

നമ്മുടെ അന്തർ ഭാഗങ്ങൾ എത്രമാത്രം അശുദ്ധമാണ്! നമ്മുടെ ഉദ്ദേശ്യങ്ങളും ചിന്തകളും അശുദ്ധമാണ്, അവ സ്വയത്തിന്റെ പ്രവൃത്തികളാലും സ്വാർഥതയാലും കലർന്നിരിക്കുന്നു. നമ്മുടെ ചിന്തകൾക്കും, കാഴ്ചപ്പാടുകൾക്കും, വാക്കുകൾക്കും, മനോഭാവങ്ങൾക്കും അവന്റെ വെളിച്ചത്തിൻ കീഴിലുള്ള ദൈവത്തിന്റെ പരിശോധനയെ ചെറുത്തുനിൽക്കുവാൻ കഴിയുകയില്ല. നാം വിശ്വാസികളിൽ ഏറ്റവും ശുദ്ധിയുള്ളവരാണെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചാലും, നമ്മുടെ ആന്തരികവും ബാഹ്യവുമായ അവസ്ഥകളിൽ ദൈവം പ്രകാശിച്ചുകഴിയുമ്പോൾ നാം യഥാർഥത്തിൽ ഏറ്റവും മലിനരാണെന്ന് കണ്ടെത്തും. ഈ വെളിച്ചത്തിൻ കീഴിലാണ് രക്തത്താലുള്ള ശുദ്ധീകരണം ഏറ്റവും ആവശ്യമാണെന്ന് നാം കണ്ടെത്തുന്നത്.

വചനം ദൃശ്യവും നമുക്ക് പുറത്തുമാണ്, ആത്മാവാകട്ടെ തൊടുവാൻ കഴിയുന്നതും നമ്മുടെ ഉള്ളിലുമാണ്. ഒന്ന് ദൃശ്യവും മറ്റേത് അദൃശ്യവുമാണ്. ഒന്ന് നമുക്ക് പുറത്തും മറ്റേത് നമ്മുടെ ഉള്ളിലുമാണ്. നമുക്ക് ആത്മാവ് മാത്രം ഉണ്ടായിരിക്കുകയും വചനം ഇല്ലാതിരിക്കുകയും ചെയ്താൽ, നമുക്ക് ലഭിക്കുന്ന വെളിച്ചം വ്യക്തമായിരിക്കുകയില്ല. നമുക്ക് വചനം മാത്രം ഉണ്ടായിരിക്കുകയും ആത്മാവ് ഇല്ലാതിരിക്കുകയും ചെയ്താൽ, നമുക്ക് ലഭിക്കുന്ന വെളിച്ചം വ്യക്തമായിരിക്കാം, പക്ഷേ അത് ആഴമുള്ളതായിരിക്കുകയില്ല. വ്യക്തവും ആഴമേറിയതും കൃത്യവും ഉള്ളിൽ പ്രകാശിക്കുന്നതുമായിരിക്കുവാൻ, നമുക്ക് വചനവും ആത്മാവും ആവശ്യമാണ്.