കഷ്ടത വാസ്തവത്തിൽ, ക്രിസ്തുവിന്റെ സമ്പന്നതകളെല്ലാം കൂടിയ കൃപയുടെ ജഡാവതാരം ആണ്. ഇത് യേശുവിലുള്ള ദൈവത്തിന്റെ ജഡാവതാരത്തിന് സമാനമാണ്. പ്രത്യക്ഷത്തിൽ, അവൻ മനുഷ്യനായ യേശു മാത്രമായിരുന്നു; വാസ്തവത്തിൽ അവൻ ദൈവമായിരുന്നു. പ്രത്യക്ഷത്തിൽ നമ്മുടെ സാഹചര്യം കഷ്ടതയാണ്; വാസ്തവത്തിൽ അത് കൃപയാണ്.

നമ്മുടെ സ്വാഭാവികമായ ആളത്തം വിശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുകയും, രൂപാന്തരപ്പെടുകയും, അനുരൂപപ്പെടുകയും ചെയ്യേണ്ടതുണ്ട്. അതുകൊണ്ട്, നമ്മുടെ നന്മയ്ക്കായി ദൈവം ചില കഷ്ടതകളും ക്ലേശങ്ങളും കൊണ്ടുവരുന്നു. നാം അവന്റെ പുത്രന്റെ സ്വരൂപത്തോട് അനുരൂപരാകേണ്ടതിന്, ദൈവം സകലവും നന്മയ്ക്കായി ഒന്നിച്ച് പ്രവർത്തിപ്പിക്കുന്നു എന്ന് പറയുന്ന റോമ. 8:28-29-ൽ ഇത് വ്യക്തമായി വെളിപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. ആകയാൽ, കഷ്ടതയും ക്ലേശവും നമ്മുടെ രൂപാന്തരണത്തിനായുള്ളതാണ്.

ഗലാത്യർ 4:4-ൽ, ക്രിസ്തു ന്യായപ്രമാണത്തിൻ കീഴിൽ ജനിച്ചു എന്നും സ്ത്രീയിൽ നിന്നും ജനിച്ചു എന്നും പൗലൊസ് പറയുന്നു. ക്രിസ്തു വന്നത് ന്യായപ്രമാണം നിവർത്തിക്കുവാൻ വേണ്ടി മാത്രമല്ല, സ്ത്രീയുടെ സന്തതി സർപ്പത്തിന്റെ തലയെ തകർക്കും എന്ന വാഗ്ദത്തം നിവർത്തിക്കുവാൻ കൂടിയാണ്.

പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ കൂട്ടായ്മ എന്നത് ദൈവം താൻതന്നെ നമ്മിലേക്ക് ഒഴുകിയെത്തുന്നതാണ്. ഒഴുക്ക് മറഞ്ഞിരിക്കുമ്പോൾ അത് സ്നേഹമാണ്. സ്നേഹം പുറത്തേക്ക് ഒഴുകുമ്പോൾ അത് കൃപയാണ്. കൃപ നമ്മിലേക്ക് ഒഴുകിയെത്തുമ്പോൾ അത് കൂട്ടായ്മയാണ്. ഈ കൂട്ടായ്മ ആത്മാവിനാൽ ഉള്ളതാണ്, ഈ ആത്മാവ് നമ്മുടെ ആത്മാവിലുണ്ട്. അതുകൊണ്ട്, നമ്മുടെ ആത്മാവിലേക്ക് തിരിയുവാൻ നാം പഠിക്കണം. നാം നമ്മുടെ ആത്മാവിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുമ്പോൾ മാത്രമേ നമുക്ക് കൂട്ടായ്മയുടെ ആത്മാവിനെ ബന്ധപ്പെടുവാൻ കഴിയുകയുള്ളൂ; നാം കൂട്ടായ്മയുടെ ആത്മാവിലായിരിക്കുമ്പോൾ മാത്രമേ കർത്താവിന്റെ കൃപ ആസ്വദിക്കുവാൻ നമുക്ക് കഴിയുകയുള്ളൂ; നാം കർത്താവിന്റെ കൃപയിലായിരിക്കുമ്പോൾ മാത്രമേ ദൈവസ്നേഹം രുചിച്ചറിയുവാൻ നമുക്ക് കഴിയുകയുള്ളൂ.

[2 കൊരി 13:14 പ്രകാരം] കർത്താവിന്റെ കൃപ ആസ്വദിക്കുന്നതിനായി നാം പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ കൂട്ടായ്മയിലായിരിക്കണം, കർത്താവിന്റെ കൃപ ആസ്വദിക്കുമ്പോൾ, നാം ദൈവസ്നേഹം രുചിച്ചറിയുന്നു. പരിശുദ്ധാത്മാവും കർത്താവായ യേശുവും ദൈവവും മൂന്ന് വേർപെട്ട ദൈവങ്ങളല്ല. അതുപോലെ, ഈ മൂന്നും - സ്നേഹം, കൃപ, കൂട്ടായ്മ - ഒന്നാണ്. ഇന്ന് നാം ക്രിസ്തുവിന്റെ കൃപ ആസ്വദിക്കുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, നാം പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ കൂട്ടായ്മയിലായിരിക്കണം, ക്രിസ്തുവിന്റെ കൃപ ആസ്വദിക്കുമ്പോൾ, നാം സ്വാഭാവികമായി ദൈവസ്നേഹം രുചിച്ചറിയും.

ദൈവത്തിന്റെ രക്ഷയുടെ ലക്ഷ്യം ജീവനാണ്; അതുകൊണ്ട്, നീതീകരണം "ജീവന്റേത് ആകുന്നു." നീതീകരണം അതിൽത്തന്നെ അവസാനിക്കുന്നില്ല; അത് ജീവനുവേണ്ടിയുള്ളതാണ്. ഇപ്പോൾ ദൈവത്തിന് തന്റെ ജീവൻ നമുക്ക് പകർന്നു നൽകുവാൻ സാധിക്കേണ്ടതിന്, നീതീകരണം നമ്മുടെ ബാഹ്യമായ സ്ഥാനത്തിന് മാറ്റം വരുത്തുന്നു; ജീവൻ നമ്മുടെ ആന്തരികമായ സഹജ സ്വഭാവത്തിന് മാറ്റം വരുത്തുന്നു.

സ്നേഹം ജീവനുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, ജീവൻ വെളിച്ചവുമായും ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. സ്നേഹവും, ജീവനും, വെളിച്ചവും ഒരു ത്രിത്വമാണ്. നിങ്ങൾ എല്ലാറ്റിലും ക്രിസ്തുവിനെ ഒന്നാമനാക്കിയാൽ, നിങ്ങൾക്ക് സ്നേഹമുണ്ട്. നിങ്ങൾക്ക് ഈ സ്നേഹമുണ്ടെങ്കിൽ, നിങ്ങൾക്ക് ജീവനുണ്ടായിരിക്കുകയും, നിങ്ങൾ കർത്താവിനെ ആസ്വദിക്കുകയും ചെയ്യും. നിങ്ങൾക്ക് ജീവനുണ്ടെങ്കിൽ, ഈ ജീവൻ നിങ്ങൾക്ക് വെളിച്ചമായിത്തീരുന്നു.

ദൈവത്തിന്റെ തേജസ്സിൽ പങ്കുകൊള്ളുവാൻ വിശ്വാസികൾ ദൈവത്തിന്റെ തേജസ്സിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നത്, ദൈവത്തെത്തന്നെ ആസ്വദിക്കുവാനായി അവർ ദൈവത്തിലേക്ക് തന്നെ പ്രവേശിക്കുന്നതാണ്. നാം എത്രയധികം ദൈവത്തെ ആസ്വദിക്കുകയും നമ്മിൽ ദൈവം ഉണ്ടായിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുവോ, അത്രയധികം അവന്റെ തേജസ്സ് നമുക്കുണ്ട്. നാം എത്രയധികം ദൈവത്തെ ആസ്വദിക്കുന്നുവോ, അത്രയധികം നാം തേജസ്സിനാൽ നിറഞ്ഞവരായിരിക്കും. നിങ്ങൾ ദൈവത്തെ ആസ്വദിക്കുകയും അനുഭവിക്കുകയും ചെയ്യുന്നിടത്തോളം, നിങ്ങൾ മറ്റുള്ളവരുടെ കണ്ണുകളിൽ തേജസ്സുള്ളവരാണ്. നിങ്ങളെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം, നിങ്ങൾ കേവലം ദൈവത്തെ ആസ്വദിക്കുകയാണ്. എന്നാൽ മറ്റുള്ളവർക്ക്, നിങ്ങൾ ദൈവത്തിന്റെ തേജസ്സ് വെളിവാക്കുകയാണ്. നിങ്ങൾ ദൈവത്തെ മഹത്വപ്പെടുത്തുകയും, ദൈവം നിങ്ങളിലൂടെ ആവിഷ്ക്കരിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു.

ക്രിസ്തുവിന് വിവാഹനിശ്ചയം ചെയ്യപ്പെട്ടവർ എന്ന നിലയിൽ, നാം അവനെ നമ്മുടെ ഭർത്താവായി എടുക്കണം. ക്രിസ്തുവിനെ നമ്മുടെ ഭർത്താവായി എടുക്കുന്നത് ഏറ്റവും ഉറ്റ ഒരു കാര്യമാണ്. നാം ക്രിസ്തുവിനെ വിവാഹം കഴിച്ച്, അവനെ നമ്മുടെ ഭർത്താവായി എടുക്കുന്നുവെങ്കിൽ, നമ്മുടെ ജീവിതം മാറും. നമുക്ക് ഒരു ഭാര്യയുടെ വിശ്വസ്തത ഉണ്ടായിരിക്കണമെന്ന് നാം തിരിച്ചറിയും, ക്രിസ്തുവിനെ നമ്മുടെ ജീവനായി ആസ്വദിക്കുവാനും, അവനുമായി ഒരുമയിൽ നടക്കുവാനും പെരുമാറുവാനും നാം പഠിക്കും. അപ്പോൾ നാം ക്രിസ്തുവിനെ നേടുന്നവരും ആസ്വദിക്കുന്നവരുമായിത്തീർന്ന്, അവനെ സ്നേഹിക്കുകയും അവനോടൊപ്പം ജീവിക്കുകയും ചെയ്യും.

ജഡം പാപത്തിന്റെയും മരണത്തിന്റെയും സാത്താന്റെയും “യോഗസ്ഥലവും” സംയുക്തവുമാണ്; ജഡം ആശയ്ക്കു വകയില്ലാത്ത ഒന്നാണ്, അതിനെ ഒരിക്കലും മെച്ചപ്പെടുത്തുവാൻ കഴിയുകയുമില്ല. പാപവും, മരണവും, സാത്താനും എല്ലാം ഒരുമിച്ച് ജഡത്തിലുണ്ട്. നമ്മിൽ പലരും സഭയുടെ ഹോളിൽ സഭയുടെ യോഗങ്ങളിൽ സംബന്ധിക്കുവാൻ നമ്മുടെ സമയം ചെലവഴിക്കുന്നു. സാത്താനും ഒരു യോഗ സ്ഥലമുണ്ട്. സാത്താന്റെ യോഗ സ്ഥലം നമ്മുടെ ജഡമാണ്. സാത്താൻ എപ്പോഴും പാപത്തോടും മരണത്തോടും കൂടെ ജഡത്തിലുണ്ട്.