ബൈബിളിൽ നമുക്ക് ദൈവത്തിന്റെ ആത്മാവിന്റെ പതിമൂന്ന് അഭിധാനങ്ങളുണ്ട്: ദൈവത്തിന്റെ ആത്മാവ് (റോമ. 8:9); യഹോവയുടെ ആത്മാവ്, അഥവാ കർത്താവിന്റെ ആത്മാവ് (പ്രവൃ. 5:9); പരിശുദ്ധാത്മാവ് (പ്രവൃ. 16:6); യാഥാർഥ്യത്തിന്റെ ആത്മാവ് (യോഹ. 14:17; 15:26; 16:13); യേശുവിന്റെ ആത്മാവ് (പ്രവൃ. 16:7); ക്രിസ്തുവിന്റെ ആത്മാവ് (റോമ. 8:9); യേശു ക്രിസ്തുവിന്റെ ആത്മാവ് (ഫിലി. 1:19): ജീവന്റെ ആത്മാവ് (റോമ. 8:2); ജീവൻ-നൽകുന്ന ആത്മാവ് (1 കൊരി. 15:45); കർത്താവായ ആത്മാവ് (2 കൊരി. 3:18); കൃപയുടെ ആത്മാവ് (എബ്രാ. 10:29); ഏഴ് ആത്മാക്കൾ (വെളി. 1:4); ആത്മാവ് (the Spirit) (വെളി. 22:17).

[2 കൊരി. 4:12 പറയുന്നു "ആകയാൽ മരണം ഞങ്ങളിൽ വ്യാപരിക്കുന്നു, നിങ്ങളിൽ ജീവനും."] നാം കർത്താവിന്റെ മരണത്തിന്റെ കൊല്ലലിൻ കീഴിൽ ആയിരിക്കുമ്പോൾ, നമ്മിലൂടെ അവന്റെ പുനരുത്ഥാന ജീവൻ മറ്റുള്ളവരിലേക്ക് പകരപ്പെടുന്നു. മറ്റുള്ളവരിലേക്കുള്ള ജീവപ്പകർച്ച, എപ്പോഴും, നാം ക്രൂശിന്റെ കൊല്ലൽ അനുഭവിക്കുന്നതിന്റെ ഫലമാണ്.

1 പത്രോസ് 2:5-ൽ [ആത്മികഗൃഹമായി... വിശുദ്ധ പുരോഹിതവർഗമായി]... ആത്മികം എന്നത് ദിവ്യ ജീവന്റെ ജീവിക്കുവാനും വളരുവാനുമുള്ള പ്രാപ്തിയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു; വിശുദ്ധം എന്നത്, വേർപ്പെടുവാനും വിശുദ്ധീകരിക്കുവാനുമുള്ള ദിവ്യ സ്വഭാവത്തിന്റെ പ്രാപ്തിയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ ഭവനം പ്രധാനമായും ദിവ്യ ജീവനാൽ നിലനിൽക്കുന്നു; അതിനാൽ, അത് ആത്മികമാണ്. പുരോഹിതവർഗം പ്രധാനമായും ദിവ്യ സ്വഭാവത്താൽ നിലനിൽക്കുന്നു; അതിനാൽ, അത് വിശുദ്ധമാണ്.

[1 പത്രൊസ് 2:2-5-ൽ] പത്രൊസ് വചനത്തിന്റെ പാലിൽ നിന്ന് ജീവനുള്ള കല്ലിലേക്ക് ഒരു കുതിച്ചുചാട്ടം നടത്തുന്നു. പാലിനും കല്ലിനും ഇടയിൽ ഒരു പാലമോ മറ്റേതെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള ബന്ധമോ ഉള്ളതായി തോന്നുന്നില്ല. ഒന്നാമതായി, പോഷണത്തിനായി കർത്താവ് വചനത്തിന്റെ പാലാണെന്ന് പത്രൊസ് സൂചിപ്പിക്കുന്നു. തുടർന്ന് അവൻ അവനെ ജീവനുള്ള കല്ലായി പറയുന്നു. പാല് കല്ലായി മാറുന്നു എന്നാണ് ഇത് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. ഇത് എങ്ങനെ സാധ്യമാകും? പ്രഭാതത്തിൽ നാം ക്രിസ്തുവിനെ വചനത്തിൽ നിന്നുള്ള പാലായി കുടിക്കണം. തുടർന്ന് പകൽ സമയത്ത് നമ്മുടെ ഉള്ളിൽ രൂപാന്തര പ്രക്രിയ നടക്കണം. വൈകുന്നേരം നാം സഭാ യോഗങ്ങളിൽ കടന്നുവന്ന് വിശുദ്ധന്മാരുമായ് കൂട്ടായ്മ ചെയ്യണം. ഇതാണ് കെട്ടുപണി. പ്രഭാതത്തിൽ ക്രിസ്തു പാലാണെന്നും വൈകുന്നേരം അവൻ കല്ലായി മാറുന്നുവെന്നും ഇവിടെ നാം കാണുന്നു. പകൽ സമയത്ത് പാൽ നമ്മുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു രൂപാന്തര പ്രവൃത്തി ചെയ്ത് കല്ല് ഉളവാക്കുന്നു.

ദൈവരാജ്യം എന്നത് ക്രിസ്തുവിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന മറ്റൊരു പദമാണ്. രാജ്യം അന്വേഷിക്കുക എന്നാൽ ക്രിസ്തുവിനെ അന്വേഷിക്കുക എന്നാണ് അർത്ഥമാക്കുന്നത്. ഫിലിപ്പിയർക്കുള്ള ലേഖനത്തിൽ രാജ്യം എന്നൊരു പദം നമുക്കില്ല, പക്ഷേ ഒരു പര്യായപദം നമുക്ക് കാണാം—ക്രിസ്തു. ആദ്യം രാജ്യം അന്വേഷിക്കുക എന്നാൽ യഥാർത്ഥത്തിൽ ആദ്യം ക്രിസ്തുവിനെ അന്വേഷിക്കുക എന്നാണ് അർത്ഥമാക്കുന്നത്. മാത്രമല്ല, നാം ക്രിസ്തുവിനെ ഉപരിപ്ലവമായോ പൊതുവായ നിലയിലോ അന്വേഷിക്കരുത്, മറിച്ച് രാജ്യ ജീവന്റെ മാർഗ്ഗത്തിൽ നാം അന്വേഷിക്കണം.

രാജ്യത്തിന്റെ മക്കൾ സൽപ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യുന്നു, അവരുടെ പ്രവൃത്തികളിൽ കലർപ്പില്ല, വ്യാജമില്ല, കാപട്യമില്ല, നടനമില്ല. മറിച്ച്, നിർമലതയും, ഏകാകിത്വവും, ലാളിത്യവുമുണ്ട്. രാജ്യജീവിതത്തിൽ നാട്യമായതൊന്നുമില്ല, വ്യാജമായതൊന്നുമില്ല, കാപട്യമായതൊന്നുമില്ല.

പുതിയ ജീവനിലൂടെ നാം ലോകത്തിന്റെ വെളിച്ചവുമാണ്. യോഹന്നാൻ 1:4 പറയുന്നു, "അവനിൽ ജീവൻ ഉണ്ടായിരുന്നു, ജീവൻ മനുഷ്യരുടെ വെളിച്ചം ആയിരുന്നു." നമുക്ക് ജീവൻ ഉള്ളതിനാൽ നാം വെളിച്ചമാണ്. നമുക്ക് ദിവ്യജീവൻ ഇല്ലായിരുന്നുവെങ്കിൽ, നമുക്ക് ഒരിക്കലും വെളിച്ചമാകുവാൻ കഴിയുമായിരുന്നില്ല. ദിവ്യ ജീവൻ ലഭിച്ചതിനാൽ നാം ലോകത്തിന്റെ വെളിച്ചമാണ്. ജീവനാണ് വെളിച്ചം. നാം ലോകത്തിന്റെ വെളിച്ചമാണെന്ന് പറയുന്നതിന്റെ അർത്ഥം നമുക്ക് ദിവ്യജീവൻ ഉണ്ടെന്നാണ്.

നമ്മുടെ സ്വാഭാവിക ജനനത്താൽ നാം ഉപ്പല്ല, പൊടിയാണ്. വീണ്ടുംജനനത്താൽ മാത്രമാണ് നാം ഉപ്പാകുന്നത്. ഒരിക്കൽ നമ്മുടെ പ്രകൃതം മാറിക്കഴിഞ്ഞാൽ, നമ്മുടെ സ്വഭാവഗുണവും മാറുന്നു. നമുക്ക് ഒരു പുതിയ ജീവൻ ഉള്ളതിനാൽ പൊടിക്ക് പകരം നാം ഉപ്പായി മാറുന്നു. നമുക്ക് ഒരു പുതിയ പ്രകൃതം, ഒരു പുതിയ മൂലകം, ഒരു പുതിയ സ്വഭാവഗുണം എന്നിവയുണ്ട്, അതിലൂടെ നാം ഭൂമിയുടെ ഉപ്പാണ്.

[മത്തായി 5:3-11 ൽ] സ്വർഗ്ഗീയ ഭരണത്തിൻ കീഴിലുള്ള രാജ്യ ജനത്തിന്റെ സ്വഭാവം പ്രധാനമായും അവരുടെ ഹൃദയവും ആത്മാവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ആറ് ആന്തരിക അവസ്ഥകളും മൂന്ന് ബാഹ്യ കാര്യങ്ങളുമായി ചേർക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. മൊത്തത്തിൽ ഒമ്പത് കാര്യങ്ങൾ ഉണ്ട്. അതിനാൽ, അനുഗൃഹീതർ എന്ന വാക്ക് കർത്താവ് ഒമ്പത് തവണ ആവർത്തിച്ചു. ആന്തരിക അവസ്ഥയുടെ ആറ് കാര്യങ്ങൾ ആത്മാവിലുള്ള ആദ്യ അവസ്ഥയിൽ ആരംഭിച്ച് ഹൃദയത്തിലുള്ള ആറാമത്തെ അവസ്ഥയിൽ അവസാനിക്കുന്നു. ഇതിനർത്ഥം ശരിയായ രാജ്യജീവിതം നമുക്ക് സാക്ഷാത്കരിക്കണമെങ്കിൽ, നമുക്ക് ഒരു ശരിയായ ആത്മാവും ഒരു ശരിയായ ഹൃദയവും ആവശ്യമാണ് എന്നാണ്. നാം നമ്മുടെ ആത്മാവിനെ അറിയുകയും നമ്മുടെ ഹൃദയത്തെ അറിയുകയും വേണം.

രാജ്യത്തിന്റെ യാഥാർത്ഥ്യം ഉളവാകുമ്പോൾ, ശത്രുവായ സാത്താനും ശ്രദ്ധ തിരിക്കുന്നതും തടസ്സപ്പെടുത്തുന്നതും നാശനഷ്ടമുണ്ടാക്കുന്നതുമായ ചില വേല ചെയ്യുവാൻ കടന്നുവരുമെന്ന് നാം മനസ്സിലാക്കണം. ശത്രുവിന്റെ ഈ പ്രവർത്തനം രാജ്യത്തിന്റെ ബാഹ്യ ഭാവം സൃഷ്ടിക്കുന്നു. ഇന്ന് ഈ രണ്ട് രേഖകളും ഒരുമിച്ച് നിലനിൽക്കുന്നു: രാജ്യത്തിന്റെ യാഥാർത്ഥ്യവും രാജ്യത്തിന്റെ ബാഹ്യ ഭാവവും. മത്തായി 13-ൽ ഗോതമ്പ് ഉണ്ട്, എന്നാൽ കളകളും ഉണ്ട്. അതതിന്റെ തരമനുസരിച്ചുള്ള അനുപാതത്തിനനുസൃതമല്ലാതെ വളരുന്ന വലിയ വൃക്ഷമുണ്ട്, കൂടാതെ പുളിച്ചമാവ് നേർത്ത മാവിനെ ദുഷിപ്പിക്കുന്നു. കളകൾ, വലിയ വൃക്ഷം, പുളിച്ചമാവ് എന്നിവ രാജ്യത്തിന്റെ ബാഹ്യ ഭാവത്തെ സംരഷിക്കുന്നു.