ദൈവം സൃഷ്ടിച്ച മനുഷ്യനെ സാത്താൻ ദുഷിപ്പിക്കുകയും അവനെ ഒരു കുഷ്ഠരോഗിയാക്കുകയും ചെയ്തു. പഴയനിയമ മുൻകുറികൾ അനുസരിച്ച്, ഒരു കുഷ്ഠരോഗിയെക്കാൾ മലിനനും, ദുഷിച്ചവനും, നശിച്ചവനുമായ ഒരു വ്യക്തിയില്ല. മനുഷ്യവർഗത്തിന്മേലുള്ള സാത്താന്റെ ദുഷിപ്പിക്കുന്ന പ്രവൃത്തിയുടെ ആകെത്തുകയാണ് ഒരു കുഷ്ഠരോഗി പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത്. കുഷ്ഠരോഗിയുടെ ഈ അർത്ഥം ഓർമയിൽവെക്കുക. ദൈവം ജഡത്തിൽ വന്നപ്പോൾ, ദൈവത്താൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട മനുഷ്യൻ പൂർണ്ണമായും ദുഷിപ്പിക്കപ്പെടുകയും ഒരു കുഷ്ഠരോഗിയായി മാറുകയും ചെയ്തിരുന്നു. എന്നാൽ സാത്താൻ മനുഷ്യനെ എത്രമാത്രം ദുഷിപ്പിക്കുകയും നശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നാലും, ദൈവത്തിന് കുഷ്ഠരോഗികളെ ശുദ്ധീകരിക്കുവാനും അവരെ പ്രത്യുദ്ധരിക്കുവാനും കഴിയും.

ദൈവരാജ്യമെന്ന നിലയിൽ സഭകൾ ഉണ്ടായിരിക്കുക എന്നത് ഉപദേശത്തിന്റെയോ, അറിവിന്റെയോ, വരങ്ങളുടെയോ, അത്ഭുതങ്ങളുടെയോ കാര്യമല്ല. അത് പൂർണ്ണമായും പരിശുദ്ധാത്മാവിനെ കുടിക്കുന്നതിന്റെ കാര്യമാണ്. നിങ്ങൾ പ്രാർത്ഥിക്കുമ്പോൾ, നിങ്ങൾ ആത്മാവിനെ കുടിക്കണം. നിങ്ങൾ ബൈബിൾ വായിക്കുമ്പോഴും, നിങ്ങൾ ആത്മാവിനെ കുടിക്കണം.

യഥാർത്ഥമായ ആത്മാവിലുള്ള സ്നാനം ശരീരത്തെ ഉളവാക്കുന്നതിനുവേണ്ടിയാണ്. നാം അനുഭവമാക്കിയ സ്നാനം യഥാർത്ഥമാണോ അല്ലയോ എന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള ശക്തമായ ഒരു പരീക്ഷണമാണ് ശരീരം. പരിശുദ്ധാത്മാവിലുള്ള യഥാർത്ഥ സ്നാനം നിരവധി കാര്യങ്ങളാൽ പരിശോധിക്കപ്പെടണം: ജീവനിലുള്ള വളർച്ച, ജീവനിലുള്ള രൂപാന്തരം, ജീവനിലുള്ള കെട്ടുപണി, പ്രായോഗിക ശരീരജീവിതം.

പങ്കുവയ്ക്കലിലും കൊടുക്കലിലും നമുക്ക് കുറവ് സംഭവിക്കുന്നതിനാൽ അപ്പം-നുറുക്കൽ യോഗത്തിൽ നമുക്ക് മതിയായ സ്തുതികൾ ഇല്ല. നമ്മുടെ കൊടുക്കൽ നമുക്ക് "അനുഭവപ്പെടുന്നിടത്തോളം" നാം കൊടുക്കണം. മറ്റൊരു വിധത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ, നമുക്ക് നഷ്ടം "അനുഭവപ്പെടുന്നിടത്തോളം" നാം കൊടുക്കണം. ഇത്തരത്തിലുള്ള വഴിപാട് മാത്രമേ ഒരു യാഗമായി കണക്കാക്കുവാൻ കഴിയൂ. നാം ഇത് ചെയ്യുമ്പോൾ, നാം സ്വമേധയാ സ്തോത്രയാഗം അർപ്പിക്കും. സ്തുതിക്കുന്നതും കൊടുക്കുന്നതും രണ്ട് കാലുകൾ പോലെയാണ്. ഒന്ന് മറ്റൊന്നിനേക്കാൾ ചെറുതാണെങ്കിൽ, ഒരുവൻ ശരിയായി നടക്കുമെന്ന് നമുക്ക് പ്രതീക്ഷിക്കുവാനാവില്ല. സ്തുതിക്കുന്നതും കൊടുക്കുന്നതും രണ്ട് ചിറകുകൾ പോലെയാണ്. ഒന്ന് നഷ്ടപ്പെട്ടാൽ, ഒരു പക്ഷിക്ക് പറക്കുവാൻ കഴിയില്ല. നാം യോഗത്തിലേക്ക് വരുമ്പോൾ, ചിലപ്പോൾ ഉപരിപ്ലവമായവർ കുറച്ച് സ്തുതിവാക്കുകൾ ഉച്ചരിക്കുന്നത് കാണാം, പക്ഷേ അവരുടെ സ്തുതി ഒരിക്കലും ഉന്നതമല്ല.

1 കൊരിന്ത്യർ 12:13 നമ്മോട് രണ്ട് കാര്യങ്ങൾ പറയുന്നു: “നമ്മെ എല്ലാവരെയും ഒരു ആത്മാവിൽ ഒരു ശരീരത്തിലേക്ക് സ്നാനപ്പെടുത്തുകയും,... ചെയ്തു.” ഇത് കേവലം ത്രിയേക ദൈവത്തിലേക്ക് നമ്മെ ആക്കിവെക്കുന്നതിന്റെ ഒരു കാര്യം മാത്രമല്ല. ഒരിക്കൽ നാം ത്രിയേക ദൈവത്തിലേക്ക് ആക്കിവെയ്ക്കപ്പെട്ടുകഴിഞ്ഞാൽ, നാം ശരീരമായിത്തീരുന്നു. കരിസ്മാറ്റിക് പ്രസ്ഥാനം അന്യഭാഷകളിൽ സംസാരിക്കുന്നതിന് ഊന്നൽ നൽകുന്നു, എന്നാൽ പരിശുദ്ധാത്മാവിലുള്ള യഥാർത്ഥ സ്നാനം ശരീരത്തെ ഉളവാക്കുന്നു എന്ന കാര്യം അവഗണിക്കുന്നു. പരിശുദ്ധാത്മാവിലുള്ള സ്നാനത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ അനുഭവം നിങ്ങൾക്കുണ്ടെങ്കിൽ, നിങ്ങൾ ശരീരത്തിനുവേണ്ടിയായിരിക്കും. നിങ്ങൾ വ്യക്തിപരതയിൽ തൃപ്തരാകില്ല; നിങ്ങൾ ശരീരത്തിനായ് കരുതും.

കർത്താവ് നമ്മോടുകൂടെയുണ്ടെന്നും അതേസമയം അവൻ വരികയും ചെയ്യുന്നു എന്നുള്ള പ്രസ്താവനകളെ നമുക്ക് എങ്ങനെ വ്യാഖ്യാനിക്കുവാൻ കഴിയും. കർത്താവ് നമ്മിലേക്ക് വന്നിരിക്കുന്നു, അവൻ നമ്മുടെ ഉള്ളിൽ വളരുന്നു, നമ്മുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു ചയാപചയ പ്രവർത്തനം നടത്തികൊണ്ട് അവൻ നമ്മെ രൂപാന്തരപ്പെടുത്തുന്നു. അവന്റെ വരവ് എന്നത് ഈ രൂപാന്തര വേലയുടെ പൂർത്തീകരണമാണ്. കർത്താവ് കേവലം സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്ന് വരിക മാത്രമല്ല; അവൻ നമ്മിൽ നിന്നും പുറത്തേക്ക് വരികയും ചെയ്യുന്നു.

ദൈവം മറഞ്ഞിരിക്കുന്നുവെന്നും ദൈവം രഹസ്യത്തിലാണെന്നും പ്രപഞ്ചം സൂചിപ്പിക്കുന്നു. അവൻ വളരെയധികം കാര്യങ്ങൾ ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, അവൻ അവ ചെയ്തുവെന്ന് ജനം തിരിച്ചറിയുന്നില്ല. ദൈവം ചെയ്ത കാര്യങ്ങൾ നാം കണ്ടിട്ടുണ്ടാകാം, എന്നാൽ നമ്മളാരും അവനെ ഒരിക്കലും കണ്ടിട്ടില്ല, കാരണം അവൻ എപ്പോഴും മറഞ്ഞിരിക്കുന്നു, എപ്പോഴും രഹസ്യത്തിലാണ്. ദൈവത്തിന്റെ ജീവൻ അത്രമേൽ രഹസ്യവും മറഞ്ഞിരിക്കുന്നതുമായ സ്വഭാവമുള്ളതാണ്. തങ്ങളുടെ നീതി പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യുന്നതിൽ രാജ്യ ജനത്തിന്റെ പ്രകൃതവും ഇതായിരിക്കണം.

ഒരു വേലക്കാരന് തന്റെ വേലയെ മുറുകെപ്പിടിക്കുന്നതുകൊണ്ട് മാത്രം ദൈവവുമായുള്ള കൂട്ടായ്മ നഷ്ടപ്പെട്ടേക്കാം. ഇത് ഭയാനകമായ ഒരു കാര്യമാണ്. ദൈവത്തിന്റെ കൂട്ടായ്മ നഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടും, നമ്മുടെ ബാഹ്യവേലയിൽ വിജയിക്കുവാൻ നമുക്ക് സാധ്യമാണ്. ദൈവത്തിന്റെ അനുഗ്രഹം ലഭിച്ചിട്ടും ജീവന്റെ കൂട്ടായ്മ നഷ്ടപ്പെടുവാൻ നമുക്ക് സാധ്യമാണ്. ഈ ഒരു അവസ്ഥയിലേക്ക് നാം വീണുപോയാൽ, സഹോദരീസഹോദരന്മാരുമായുള്ള നമ്മുടെ ബാഹ്യ സമ്പർക്കം കേവലം ഒരു മാനുഷിക പരിശ്രമം മാത്രമായിരിക്കും.

സ്വർണ്ണം സമാഗമന കൂടാരത്തിന് നൽകേണ്ടതായിരുന്നു. എന്നാൽ വിഗ്രഹാരാധന കാരണം സ്വർണ്ണം കാളക്കുട്ടിയ്ക്കായ് പോയി. അതിനാൽ, സ്വർണ്ണ കാളക്കുട്ടിയെ ആരാധിക്കുന്നത് പാപത്തിന്റെ കാര്യം മാത്രമല്ല, അത് സമാഗമന കൂടാരത്തിന് ഒരു നഷ്ടവുമായിരുന്നു. അത് ഒരേ സ്വർണ്ണമായിരുന്നു. എന്നാൽ അത് സ്വർണ്ണ കാളക്കുട്ടിയുടെ മേൽ വച്ചപ്പോൾ അത് തെറ്റായിരുന്നു, അത് ഇടിച്ച് പൊടിക്കേണ്ടിവന്നു. നേരെമറിച്ച്, അത് സമാഗമന കൂടാരത്തിൽ വച്ചപ്പോൾ അത് ശരിയായിരുന്നു. ഒരേ വസ്തുവിനെ വ്യത്യസ്ത ഉദ്ദേശ്യങ്ങളിലേക്ക് നയിക്കുവാൻ കഴിയും. ഒരു വസ്തു വിഗ്രഹമായിരുന്നു. മറ്റേ വസ്തു സമാഗമന കൂടാരമായിരുന്നു. പുതിയ നിയമത്തിൽ വിഗ്രഹാരാധന അത്യാഗ്രഹവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു (കൊലൊ. 3:5). വിഗ്രഹാരാധനയിൽ നിന്നുള്ള മോചനം ഉള്ളിടത്ത് പണത്തിൽ നിന്നുള്ള മോചനവുമുണ്ട്.

യിസ്രായേല്യർ മിസ്രയീം വിട്ടപ്പോൾ, അവർ എല്ലാ പണവും കൂടെ കൊണ്ടുപോയി (പുറ. 12:36). അവർ ചെങ്കടൽ കടന്നപ്പോൾ, പണം അവരോടൊപ്പം കടന്നു. മിസ്രയീമിൽ അവശേഷിച്ച പണം, അത് എത്രയായിരുന്നാലും, ഉപയോഗശൂന്യമായിരുന്നു. ചെങ്കടൽ കടന്നവർക്ക് മാത്രമേ തങ്ങളുടെ പണം സമാഗമന കൂടാരത്തിന്റെ കെട്ടുപണിയുടെ ശരിയായ ഉപയോഗത്തിനായി ഉപയോഗിക്കുവാൻ കഴിയൂ.