വെളിപ്പാട് 21, 22 അധ്യായങ്ങളിൽ അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന നഗരത്തിന്റെ ചിത്രം വളരെ വ്യക്തമാണ്. ആ നഗരം കളിമണ്ണോ ഇഷ്ടികയോ കൊണ്ടല്ല നിർമ്മിച്ചിരിക്കുന്നത്. വ്യാജ കെട്ടുപണിയായ് ശത്രു നിർമ്മിച്ച എല്ലാ നഗരങ്ങളും ഇഷ്ടികകൾ കൊണ്ടാണ് നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടത്. ബാബേൽ ഗോപുരം ഇഷ്ടികകൾ കൊണ്ടാണ് നിർമ്മിച്ചത് (ഉൽപ. 11:3), അടിമകളാക്കപ്പെട്ട ഇസ്രായേല്യർ നിർമ്മിച്ച ഫറവോന്റെ രണ്ട് നഗരങ്ങളും അതുപോലെയാണ് നിർമിച്ചത് (പുറ. 1:11, 14). ഇഷ്ടികകൾ കളിമണ്ണും മനുഷ്യ പ്രവൃത്തിയും ചേർന്ന് ഉണ്ടാക്കപ്പെടുന്നതാണ്. ദൈവം ഒരിക്കലും ഈ രീതിയിൽ പണിയുന്നില്ല. അവന്റെ കെട്ടിടം സ്വർണ്ണം, മുത്തുകൾ, വിലയേറിയ കല്ലുകൾ എന്നിവകൊണ്ടാണ് നിർമ്മിച്ചിരിക്കുന്നത്. അതിന് കളിമണ്ണും മനുഷ്യ കരങ്ങളുടെ പ്രവൃത്തിയുമായ് യാതൊരു ബന്ധവുമില്ല.

പുതിയനിയമത്തിന്റെ പൊതുവായ വിഷയം ക്രിസ്തുവാണെന്ന് നമുക്ക് പറയുവാൻ സാധിക്കും; മുഴുവൻ പുതിയ നിയമവും ക്രിസ്തുവിനെ സംബന്ധിച്ചുള്ളതാണ്. ക്രിസ്തുവിൽ നിന്ന് മൂന്ന് വലിയ കാര്യങ്ങൾ ഉളവാകുന്നു: ക്രൂശ്, സഭ, രാജ്യം... ക്രിസ്തു ക്രൂശിന്റെ വേല നിറവേറ്റി, ക്രൂശ് സഭയെ ഉളവാക്കി, സഭ രാജ്യത്തെ കൊണ്ടുവന്നു.

ബൈബിളിന്റെ ആത്യന്തിക പരിണതി പുതിയ യെരുശലേമാണ്. പുതിയ യെരുശലേമിൽ വരങ്ങൾ, അറിവ്, ചട്ടങ്ങൾ എന്നിവ കണ്ടെത്തുവാൻ കഴിയില്ല. ജീവന്റെ ഒഴുക്ക്, ജീവവൃക്ഷം, സ്വർണ്ണം, മുത്തുകൾ, വിലയേറിയ കല്ലുകൾ എന്നിവ മാത്രമേ അവിടെയുള്ളൂ.

വിശുദ്ധന്മാരെ തികഞ്ഞവരാക്കുക എന്നതിന്റെ അർത്ഥമെന്താണ്? എഫെസ്യർ 4:13 വിശുദ്ധന്മാരുടെ തികവിനെക്കുറിച്ച് പറയുന്നു. 12-ാം വാക്യം പൂർണവളർച്ച പ്രാപിച്ച മനുഷ്യനെ പരാമർശിക്കുന്നു. 14-ാം വാക്യം ഇനി ശിശുക്കളാകരുതെന്ന് പറയുന്നു. 15-ാം വാക്യം ക്രിസ്തുവിലേക്കു നാം സകലത്തിലും വളരേണം എന്ന് നമ്മോട് പറയുന്നു. ഈ വാക്യങ്ങളെല്ലാം വളർച്ചയുടെ കാര്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. വിശുദ്ധന്മാരെ തികഞ്ഞവരാക്കുക എന്നതിനർത്ഥം, അവരെ പൂർണ്ണവളർച്ചയെത്തിയ ഒരു മനുഷ്യനായി വളരുവാൻ, ഇനി ശിശുക്കളാകാതിരിക്കുവാൻ, സകലത്തിലും ക്രിസ്തുവിലേക്ക് വളരുവാൻ സഹായിക്കുക എന്നതാണ്. എഫെസ്യർ 4-ലെ സന്ദർഭമനുസരിച്ച്, വിശുദ്ധന്മാരെ തികഞ്ഞവരാക്കുക എന്നതിനർത്ഥം അവരെ വളരുവാൻ സഹായിക്കുക എന്നതാണ്. ക്രിസ്തുവിന്റെ ശരീരത്തിലെ ജീവനുള്ള അവയവങ്ങളെന്ന നിലയിൽ, വിശുദ്ധന്മാർ വളരേണ്ടതുണ്ട്.

എഫെസ്യർ 4:11-ൽ പരാമർശിച്ചിരിക്കുന്ന വരം പ്രാപിച്ച വ്യക്തികൾ, അപ്പൊസ്തലന്മാരും, പ്രവാചകന്മാരും, സുവിശേഷകന്മാരും, ഇടയന്മാരും ഉപദേഷ്ടാക്കന്മാരും,എന്നിവർ വിശുദ്ധന്മാരെ തികഞ്ഞവരാക്കുന്നതിനു വേണ്ടിയാണ് (വാ. 13). വരം പ്രാപിച്ച വ്യക്തികൾ തങ്ങൾതന്നെ നേരിട്ടല്ല സഭകൾ പണിയുന്നത്. അവർ തികഞ്ഞവരാക്കുന്നവരാണ്, അവർ വിശുദ്ധന്മാരെ തികഞ്ഞവരാക്കുന്നു. അവരുടെ തികഞ്ഞവരാക്കുന്ന വേലയുടെ ഫലമായി, സഭകളെ നേരിട്ട് പണിയുന്നതിന് ശരീരത്തിന്റെ അവയവങ്ങളായി പ്രവർത്തിക്കുവാൻ വിശുദ്ധന്മാർ യോഗ്യരും സജ്ജരുമായിത്തീരുന്നു. കർത്താവായ യേശുവോ അപ്പൊസ്തലന്മാരും, സുവിശേഷകന്മാരും പോലുള്ള വരം പ്രാപിച്ച വ്യക്തികളോ നേരിട്ടല്ല സഭകൾ പണിയുന്നത്. മറിച്ച്, തികഞ്ഞവരാക്കപ്പെട്ട അവയവങ്ങൾ, അതായത്, പ്രവർത്തിക്കുവാൻ സജ്ജരും യോഗ്യത പ്രാപിച്ചവരുമായവർ, സഭകളെ നേരിട്ട് പണിയുന്നു.

പൗലോസ് ഒരു ആശ്ചര്യവാനായ വ്യക്തിയായിരുന്നു: അവൻ ഒരു പോഷിപ്പിക്കുന്നവനും, ഒരു നടുന്നവനും, ഒരു പണിയുന്നവനും ആയിരുന്നു. ഇന്ന് സ്ഥലം സഭകളിൽ ദൈവരാജ്യത്തിനായി, നാം പോഷിപ്പിക്കുകയും, നടുകയും, പണിയുകയും വേണം. നാം ജനത്തെ പോഷിപ്പിക്കേണ്ടതുണ്ട്, അതുപോലെ നാം വിത്ത് വിതയ്ക്കുകയും വേണം. വളർച്ചയും രൂപാന്തരവും മുഖാന്തരം ധാതുക്കളായി—സ്വർണ്ണം, വെള്ളി, വിലയേറിയ കല്ലുകൾ ആയി മാറുന്ന ചെടികൾ നാം നടേണ്ടതുണ്ട്.

ഒരു ശരീരം അതിലെ എല്ലാ അവയവങ്ങളുടെയും ആകെത്തുകയാണെന്നതുപോലെ, സാർവത്രിക സഭ എല്ലാ സ്ഥലം സഭകളുടെയും ആകെത്തുകയാണ്. അവയവങ്ങളില്ല എങ്കിൽ, ശരീരമില്ല. സാർവത്രിക സഭ സ്വന്തമായി അതിൽത്തന്നെ നിലനിൽക്കുന്നില്ല; അത് എല്ലാ സ്ഥലം സഭകളുടെയും ഒരു സംയോജനമാണ്. സാർവത്രിക സഭയെക്കുറിച്ച് മാത്രം സംസാരിക്കുന്നവർ സ്ഥലം സഭയിലെ മറ്റുള്ളവരുമായി ഒരുമിച്ച് പണിയപ്പെടുതിനെ ഭയപ്പെടുന്നു. കല്ലുകൾ എന്ന പോലെ, നമ്മൾ സ്ഥലം സഭയിലേക്ക് പണിതുച്ചേർക്കപ്പെടണം.

മനുഷ്യനെന്ന നിലയിൽ പ്രകൃതത്തിൽ ശിമോൻ കളിമണ്ണായിരുന്നു, എന്നാൽ കർത്താവായ യേശു അവന്റെ ജീവനെ മാറ്റുകയും, അവന്റെ ആളത്തത്തെ രൂപാന്തരപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു. കർത്താവായ യേശു ശിമോന്റെ പേര് മാറ്റുക മാത്രമല്ല, അവന്റെ ആളത്തത്തെ രൂപാന്തരപ്പെടുത്തി ഒരു കല്ലാക്കി മാറ്റി. പുതിയ യെരൂശലേമിൽ പത്രൊസിന്റെ പേരുള്ള ഒരു അടിസ്ഥാനക്കല്ല് ഉണ്ട് (വെളി. 21:14). അവൻ ഇനിമേൽ കളിമണ്ണിന്റെ ഒരു കഷണമല്ല; അവൻ ഒരു അടിസ്ഥാനക്കല്ലായി മാറിയിരിക്കുന്നു.

നാം ക്രിസ്തുവിൽ വിശ്വസിക്കുന്നവരായതിനാൽ, നമ്മുടെയെല്ലാം ആത്മാവിൽ ദൈവരാജ്യമുണ്ട്, എന്നാൽ നമ്മുടെ ദേഹിയിൽ സാത്താന്റെ രാജ്യവുമുണ്ട്. നമുക്കുള്ളതെന്തും, നാം ആയിരിക്കുന്നതെന്തും, നമുക്ക് ചെയ്യുവാൻ കഴിയുന്നതെന്തും, നമ്മുടെ ദേഹിയിൽ നാം സൂക്ഷിക്കുന്നതെന്തും ക്രൂശിനാൽ പൂർണ്ണമായും ഇടപെടൽ അനുഭവമാക്കണം. നമ്മുടെ ദേഹി എത്രത്തോളം വെട്ടി-വരയ്ക്കപ്പെടുമോ അത്രയധികം, നമ്മുടെ ആത്മാവിൽ നിന്ന് നമ്മുടെ ദേഹിയിലേക്ക് തന്നെത്തന്നെ വ്യാപിപ്പിക്കുവാൻ ഉൾവസിക്കുന്ന ക്രിസ്തുവിന് കൂടുതൽ അവസരങ്ങൾ ലഭിക്കും. ഈ വിധത്തിൽ നമ്മുടെ ദേഹി കർത്താവിനാൽ തന്നെ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുകയും സാന്ദ്രീകരിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യും. അപ്പോൾ ദൈവരാജ്യം നമ്മുടെ ഉള്ളിൽ വർദ്ധിക്കുകയും വ്യാപിക്കുകയും വീണ്ടും വരികയും ചെയ്യും.

ദേഹിയോട് ദൈവം ഇടപെടുന്ന മാർഗം ക്രൂശാണ്. ക്രൂശ് നമ്മിൽ അതിന്റെ വേല ചെയ്യണം. നമ്മെ ക്രൂശിന്മേൽ ആക്കിവെച്ചിരിക്കുന്നു, എന്നാൽ നാം അവിടെ തന്നെ തുടരണം. ക്രൂശ് വഹിക്കുക എന്നാൽ ക്രൂശിൽ തന്നെ തുടരുക എന്നാണ്. ദൈവം നിങ്ങളുടെ ദേഹിയെ ക്രൂശിന്മേൽ ആക്കിവെച്ചിരിക്കുന്നു, അത് അവിടെ തന്നെ തുടരണം. ഒരിക്കലും ക്രൂശിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങരുത്, കാരണം ദൈവം നിങ്ങളെ അവിടെ ആക്കിവെച്ചിരിക്കുന്നു. നാം ക്രൂശിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി വരുമ്പോഴെല്ലാം, ഉടനെ നാം സാത്താനുമായി ഒന്നായിത്തീരുന്നു.