കർത്താവായ യേശുവിൻ്റെയും അപ്പോസ്തലന്മാരുടെയും കാലത്തെ യഹൂദമതത്തേക്കാൾ അഞ്ഞൂറ് വർഷം കൂടുതൽ പഴക്കമുള്ളതാണ് ക്രിസ്തുമതം. കർത്താവായ യേശുവും അവൻ്റെ അപ്പോസ്തലന്മാരും ഭൂമിയിലായിരുന്നപ്പോൾ, യഹൂദമതത്തിന് ആയിരത്തി അഞ്ഞൂറ് വർഷം പഴക്കമെ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ, എന്നാൽ ക്രിസ്തുമതത്തിന് ഏകദേശം രണ്ടായിരം വർഷങ്ങളുടെ പഴക്കമുണ്ട്. കർത്താവായ യേശു അഭിമുഖീകരിച്ച യഹൂദമതത്തെക്കാൾ അഞ്ഞൂറ് വർഷം കൂടുതൽ പഴക്കമുള്ള ഒരു മതത്തെയാണ് നാം അഭിമുഖീകരിക്കുന്നത്.

എന്താണ് ദൈവരാജ്യം? അതിൻ്റെ അർത്ഥം ദൈവത്തിൻ്റെ ഭരണം അല്ലെങ്കിൽ ദൈവത്തിന്റെ ഭരണക്രമം എന്നതാണ്. അവൻ്റെ ഉദ്ദേശ്യം നിറവേറ്റുന്നതിന് അവൻ്റെ അധികാരം പ്രയോഗിക്കുവാനുള്ള രാജ്യം ദൈവത്തിന് ഉണ്ടായിരിക്കണം. അതുകൊണ്ടാണ് മത്തായി 6-ലെ കർത്താവായ യേശുവിൻ്റെ പ്രാർത്ഥനയിൽ, അവൻ രാജ്യത്തെക്കുറിച്ച് തുടക്കത്തിലും അവസാനത്തിലും ചിലത് പ്രാർത്ഥിച്ചത്. പ്രാർത്ഥനയുടെ തുടക്കത്തിൽ, അവൻ പറഞ്ഞു, "നിന്റെ രാജ്യം വരേണമേ" എന്നും, പ്രാർത്ഥനയുടെ അവസാനത്തിൽ അവൻ പറഞ്ഞു: "രാജ്യം നിന്റേതാകുന്നു" എന്നും. അവൻ രാജ്യത്തെക്കുറിച്ച് പ്രാർത്ഥിച്ചതിനു കാരണം ദൈവത്തിൻ്റെ ഉദ്ദേശ്യം രാജ്യത്തെ വളരെയധികം ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നതിനാലാണ്. ദൈവത്തിന് തൻ്റെ അധികാരം പ്രയോഗിക്കുവാൻ കഴിയുന്ന ഒരു രാജ്യം ഇല്ലെങ്കിൽ, അവൻ വളരെ പരിമിതനാണ്.

ഇന്ന് വളരെ കുറച്ചുപേർ മാത്രമേ [ദൈവത്തിൻ്റെ വെളിച്ചത്തിന്റെ] പ്രകാശിക്കൽ ആഗ്രഹിക്കുന്നുള്ളൂ. ചിലർ ഹൃദയത്തിൽ നിസ്സംഗരായതിനാൽ അത് ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല, മറ്റുള്ളവർ അത് നിരസിക്കുവാനായ് തങ്ങളുടെ മനസ്സ് ഉറപ്പിച്ചതിനാൽ അത് ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. ആയിരക്കണക്കിന് കാര്യങ്ങൾ നമ്മുടെ ഉള്ളിലെ വെളിച്ചത്തിന് മൂടുപടങ്ങളായി മാറിയിരിക്കുന്നു. മൂടുപടം നീക്കുവാൻ നാം തയ്യാറല്ലെങ്കിൽ, പ്രകാശിക്കൽ ആഗ്രഹിക്കാത്തവരും അത് നിരസിക്കുന്നവരുമായിരിക്കും നാം. സ്വാഭാവികമായും, അപ്പോൾ, നമുക്ക് പ്രകാശിതരായ് തീരുവാൻ ഒരു മാർഗവുമില്ല.

വെളിച്ചം ദൈവവചനത്തിലായതിനാൽ നാം ദൈവവചനത്തെ മാനിക്കണം. നാം ദൈവവചനം അനുസരിക്കാത്തപക്ഷം, നാം ദൈവത്തിൻ്റെ വെളിച്ചം നിരസിക്കുന്നു. നാം വെളിച്ചം നിരസിക്കുമ്പോഴെല്ലാം വെളിച്ചം അപ്രത്യക്ഷമാകുന്നു. വെളിച്ചം അപ്രത്യക്ഷമാകുമ്പോൾ ജീവൻ ഇല്ലാതാകുന്നു, പരിശുദ്ധാത്മാവിൻ്റെയും ദൈവത്തിൻ്റെയും സാന്നിധ്യം പിൻവലിക്കപ്പെടുന്നു, എല്ലാ ആത്മിക സമ്പത്തും ആത്മിക അനുഗ്രഹങ്ങളും നഷ്ടപ്പെടുന്നു. ഇത് യഥാർഥത്തിൽ ഒരു വലിയ നഷ്ടമാണ്!

നാം പ്രകാശിപ്പിക്കപ്പെടുന്നതുകൊണ്ടാണ് നമുക്ക് ജീവൻ ലഭിക്കുന്നത്. നമുക്ക് ലഭിക്കുന്ന ജീവന്റെ അളവ് നാം പ്രകാശിപ്പിക്കപ്പെടുന്നതിന്റെ അളവുമായി കൃത്യമായി യോജിക്കുന്നു. വെളിച്ചത്തിന്റെ പ്രകാശനത്തിന് മാത്രമേ ജീവൻ കൊണ്ടുവരുവാൻ കഴിയൂ, വെളിച്ചത്തിന്റെ പ്രകാശനത്തിന് മാത്രമേ ജീവൻ വർദ്ധിപ്പിക്കുവാൻ കഴിയൂ.

ജീവൻ്റെ വളർച്ച എന്നത് മനുഷ്യ മൂലകം കുറയുന്നതാണ്. മനുഷ്യ മൂലകത്തിൻ്റെ കുറവ് എന്നത്, മനുഷ്യനിലുള്ള പഴയ സൃഷ്ടിയായ ആദാം കുറയുന്നതാണ്, അതിനർത്ഥം മനുഷ്യൻ്റെ വാസനയുടെ കുറവും ദൈവത്തിൻ്റെ വാസനയുടെ വർദ്ധനവുമാണ്.

ക്രിസ്തുവിനെ ജീവിക്കുവാനും, കർത്താവുമായി ഏകാത്മാവായിരിക്കുന്നത് അനുഷ്ഠിക്കുവാനും സാധിക്കുന്നത് നിരന്തരമായതും ഇടവിടാതെയുമുള്ള പ്രാർത്ഥനയിലൂടെയാണ്. അത്തരമൊരു പ്രാർത്ഥനാ ജീവിതം ഉണ്ടാകേണ്ടതിനായ് നാമെല്ലാവരും ജാഗരിക്കുവാൻ പഠിക്കണം. ഉണർന്നിരിക്കുവാനായ് നാം ജാഗരൂകരുമായിരിക്കണം. ഇത്തരത്തിലുള്ള പ്രാർത്ഥനകൾക്കായ് നാം ജാഗരിക്കണം. പ്രാർത്ഥിക്കുവാൻ മടികാണിക്കുന്ന എന്തെങ്കിലും നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിൽ ഉണ്ടെന്ന് നിങ്ങൾ കണ്ടെത്തുമ്പോൾ, നിങ്ങൾ അതിനെതിരെ പോരാടേണ്ടതുണ്ട്. പ്രാർത്ഥിക്കരുതെന്ന് നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിലുള്ള എന്തെങ്കിലും പറയുമ്പോൾ, നിങ്ങൾ ഇരട്ടിയായി പ്രാർത്ഥിക്കേണ്ടതുണ്ട്.

നിങ്ങൾ പ്രാർത്ഥിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ, നിങ്ങൾ പ്രാർത്ഥിക്കുവാൻ ഇഷ്ടപ്പെടുകയില്ല. നിങ്ങൾ പ്രാർത്ഥിച്ചാൽ, പ്രാർത്ഥനയോടുള്ള നിങ്ങളുടെ വിശപ്പ് വർദ്ധിക്കും. നിങ്ങൾക്ക് ശക്തി ലഭിക്കണമെങ്കിൽ, നിങ്ങൾ ശക്തി ചെലവഴിക്കണം. ഒരു നിശ്ചിത സമയത്തേക്ക് നിങ്ങളുടെ കാർ പ്രവർത്തിച്ചില്ലെങ്കിൽ, അതിന്റെ ബാറ്ററി പ്രവർത്തനരഹിതമാകും. കാർ ഓടിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, ബാറ്ററി തീർന്നുപോകുന്നു, എന്നാൽ അത് ബാറ്ററിയെ ചാർജ് ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നു. നിങ്ങൾക്ക് എങ്ങനെ കൂടുതൽ ശക്തി ലഭിക്കും? വ്യായാമം ചെയ്യുന്നതിലൂടെ. ഇന്ന് നിങ്ങൾ പ്രാർത്ഥിച്ചില്ലെങ്കിൽ നാളെ പ്രാർത്ഥിക്കുവാൻ കഴിയില്ല. രാവിലെ നിങ്ങൾ പ്രാർത്ഥിച്ചില്ലെങ്കിൽ, നിങ്ങൾക്ക് ഉച്ച സമയത്തും വൈകുന്നേരവും പ്രാർത്ഥിക്കുവാൻ കഴിയില്ല. ഒരു തവണത്തെ പ്രാർഥന രണ്ടു പ്രാവശ്യം കൂടി പ്രാർത്ഥിക്കുവാൻ നിങ്ങളെ ശക്തിപ്പെടുത്തുന്നു. നിങ്ങൾ എത്രത്തോളം പ്രാർത്ഥിക്കുന്നുവോ അത്രയധികം പ്രാർത്ഥിക്കുവാൻ നിങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. നിങ്ങൾ എത്രത്തോളം പ്രാർത്ഥിക്കുന്നുവോ അത്രയധികം നിങ്ങൾക്ക് പ്രാർത്ഥിക്കുവാൻ കഴിയും.

ബൈബിളിൻ്റെ നിർമ്മലമായ വചനമനുസരിച്ച്, വിശുദ്ധീകരണത്തിൻ്റെ അർത്ഥം മൂലരൂപത്തിന്റെ മൂലകംകൊണ്ട് സാന്ദ്രീകരിക്കപ്പെടുക എന്നതാണ്. മൂലരൂപമെന്ന നിലയിൽ ആദ്യജാതനായ പുത്രൻ്റെ മൂലകത്താൽ നാം എത്രത്തോളം സാന്ദ്രീകരിക്കപ്പെടുന്നുവോ അത്രയധികം നാം ലോകത്തിൽ നിന്ന് ദൈവത്തിങ്കലേക്ക് വേർപ്പെടുന്നു. വിശുദ്ധീകരണത്തിലൂടെ നാം ലോകത്തിൽ നിന്ന് വേർപെടുത്തുന്നത്, പഠിപ്പിക്കലുകളാലോ അത്ഭുതങ്ങളാലോ അല്ല, മറിച്ച് മൂലരൂപത്തിന്റെ ദിവ്യവും മാനുഷികവുമായ സ്വഭാവത്തിൻ്റെ മൂലകം നമ്മിൽ അഭിവ്യാപിക്കപ്പെടുന്നതിനാലാണ്.

വെള്ളത്തിൽ, തേയില ചേർക്കപ്പെടുമ്പോൾ, വെള്ളം "തേയിലവൽക്കരിക്കപ്പെടുന്നു." ഇത് വിശുദ്ധീകരണത്തിൻ്റെ ഒരു ചിത്രമാണ്. ക്രിസ്തു സ്വർഗ്ഗീയ "തേയില" ആണ്, നാം "വെള്ളവും" ആണ്. നമ്മോട് എത്രത്തോളം ദിവ്യമായ "തേയില" ചേർക്കുന്നുവോ അത്രയധികം നാം "തേയിലവൽക്കരിക്കപ്പെടുന്നു." എത്രയധികം ക്രിസ്തു നമ്മോട് ചേർക്കപ്പെടുന്നുവോ അത്രയധികം നാം വിശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. വിശുദ്ധീകരണം എന്നത് കേവലം സ്ഥാനപരമായ ഒരു മാറ്റമല്ല, മറിച്ച് അത് സഹജസ്വഭാവത്തിന്റെ മാറ്റമാണ്. ചായ ഉണ്ടാക്കുന്നതിൻ്റെ ദൃഷ്ടാന്തത്തിൽ, വെള്ളത്തിൻ്റെ സഹജസ്വഭാവം, അതിൻ്റെ സാരാംശം പോലും, "തേയിലവൽക്കരിക്കപ്പെടുന്നതിലൂടെ" മാറ്റപ്പെടുന്നു. വിശുദ്ധീകരണത്തിൽ രൂപാന്തരം ഉൾപ്പെടുന്നു. വെള്ളം "തേയിലവൽക്കരിക്കപ്പെടുന്നതിലൂടെ", അതു രൂപാന്തരപ്പെടുന്നു. അതിനാൽ, പുനരുത്ഥാനം, വിശുദ്ധീകരണം, രൂപാന്തരം എന്നിവയെല്ലാം ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.