മനുഷ്യൻ്റെ വീഴ്ച്ച മനുഷ്യനെ ആത്മാവിൽ നിന്ന് ദേഹിയിലേക്ക് വീഴുവാൻ ഇടയാക്കി, അങ്ങനെ മനുഷ്യൻ ഇനിമേൽ ആത്മാവിനാൽ ജീവിക്കുന്നില്ല, മറിച്ച് ദേഹിയാൽ ജീവിക്കുന്നു. ദൈവത്തിൻ്റെ രക്ഷ മനുഷ്യനെ ദേഹിയിൽ നിന്ന് ആത്മാവിലേക്ക് രക്ഷിക്കുന്നു, അങ്ങനെ മനുഷ്യൻ ദേഹിയാൽ അല്ല, ആത്മാവിനാൽ ജീവിക്കുന്നു. തെറ്റുകളിൽ നിന്ന് കേവലം ഒരു കുറ്റമറ്റ അവസ്ഥയിലേക്ക് നമ്മെ വിടുവിക്കുവാൻ ദൈവം ഉദ്ദേശിക്കുന്നില്ല; അവൻ നമ്മെ ദേഹിയിൽ നിന്ന് ആത്മാവിലേക്ക് വിടുവിക്കാൻ അധികമായ് ഉദ്ദേശിക്കുന്നു. നാം കുറ്റമറ്റ ജീവിതം നയിക്കുവാൻ മാത്രമല്ല, അതിലും അധികമായ് ഒരു ആത്മിക ജീവിതം നയിക്കുവാൻ, ഒരു ആത്മികമായ കുറ്റമറ്റ ജീവിതം നയിക്കുവാൻ അവൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. നാം ദേഹിയാൽ അല്ല, മറിച്ച് ആത്മാവിനാൽ ഒരു കുറ്റമറ്റ ജീവിതം നയിക്കുവാൻ അവൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

നന്മയും ആത്മീയതയും വളരെ വ്യത്യസ്തമാണ്. പല സഹോദരീസഹോദരന്മാരും നല്ലവരാണെങ്കിലും ആത്മികരല്ല; അവർ നല്ലവരാണ്, പക്ഷേ അവർ ആത്മാവിൽ ജീവിക്കുന്നില്ല. നിങ്ങൾ അവരിൽ നന്മ കണ്ടുമുട്ടുന്നു, പക്ഷേ നിങ്ങൾ ആത്മാവിനെ കണ്ടുമുട്ടുന്നില്ല. അവരിൽ മനുഷ്യൻ്റെ നന്മകൾ നിങ്ങൾ കാണുന്നു, പക്ഷേ നിങ്ങൾ ദൈവത്തിൻ്റെ സുഗന്ധം മണക്കുന്നില്ല. അവർ ജഡപ്രകാരം പാപം ചെയ്യുന്നില്ലെങ്കിലും, അവരുടെ ദേഹിയായ അവരുടെ സ്വയത്താൽ അവർ ജീവിക്കുന്നു. ദേഹിയാണ് അവരുടെ ജീവന്റെ ഉറവിടവും അവരുടെ ജീവിതത്തിനുള്ള ഉപാധിയും. അവർ ദേഹിയിൽ ജീവിക്കുകയും ദേഹിയാൽ ജീവിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന പ്രാകൃതരായ ആളുകളാണ്.

ബൈബിളിൽ ജഡം ആത്മാവിന് എതിരാണെന്ന് കാണിക്കുന്ന റോമർ 8 മാത്രമല്ല, ദേഹി ആത്മാവിന് എതിരാണെന്ന് കാണിക്കുന്ന 1 കൊരിന്ത്യർ 2 ഉം ഉണ്ട്. മനുഷ്യൻ ജഡത്താൽ ജീവിക്കുമ്പോൾ, അവൻ ജഡത്തിൽ നിന്നുള്ളവനാണ്, അല്ലാതെ ആത്മാവിൽ നിന്നുള്ളവനല്ല; അതുപോലെ, മനുഷ്യൻ ദേഹിയാൽ ജീവിക്കുമ്പോൾ, അവൻ ദേഹിയിൽ നിന്നുള്ളവനാണ്, അല്ലാതെ ആത്മാവിൽ നിന്നുള്ളവനല്ല.

ഇന്ന്, പുതിയ നിയമ കാലത്ത്, ദൈവത്തിൻ്റെ ആത്മാവ് ശക്തിയുടെ ആത്മാവ് മാത്രമല്ല, ജീവൻ്റെ ആത്മാവ് കൂടിയാണ്. അവൻ മനുഷ്യൻ്റെ മേൽ ഇറങ്ങിവന്ന് മനുഷ്യനെ ദൈവത്തിൻ്റെ ശക്തി ബാഹ്യമായി ലഭിക്കുവാൻ ഇടയാക്കുക മാത്രമല്ല, അവൻ മനുഷ്യനെ ചലിപ്പിച്ച് മനുഷ്യനെ അവൻ്റെ പാപം അറിയുവാനും ഏറ്റുപറയുവാനും അനുതപിക്കുവാനും കർത്താവിൽ വിശ്വസിക്കുവാനും ഇടയാക്കുക മാത്രമല്ല, അവൻ മനുഷ്യന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് പ്രവേശിച്ച്, മനുഷ്യൻ ദൈവത്തിൻ്റെ ജീവൻ ആന്തരികമായി ലഭിക്കുവാൻ ഇടയാക്കുകയും, കൂടാതെ അവൻ ജീവൻ്റെ ആത്മാവായി മനുഷ്യൻ്റെ ഉള്ളിൽ വസിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

ത്രിയേക ദൈവവും ദിവ്യ ത്രിത്വവും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം നാം കാണേണ്ടതുണ്ട്. ത്രിയേക ദൈവം പ്രധാനമായും ദൈവത്തെത്തന്നെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്, ദിവ്യ ത്രിത്വം പ്രധാനമായും ദൈവത്വത്തിൻ്റെ പ്രധാനമായ സദ്ഗുണമായ ദൈവം ത്രിയേകനായിരിക്കുന്നതിനെ ആണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. ത്രിയേക ദൈവത്തിന്റെ ദിവ്യ പകർച്ച എന്ന് പരാമർശിക്കുന്നതിനേക്കാൾ ദിവ്യ ത്രിത്വത്തിന്റെ ദിവ്യ പകർച്ച എന്ന് പരാമർശിക്കുന്നതാണ് കൂടുതൽ ശരി. ത്രിയേക ദൈവം ദൈവത്തിന്റെ വ്യക്തിയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു, അതേസമയം ദിവ്യ ത്രിത്വം എന്നത് ദൈവത്വത്തിൻ്റെ പ്രധാനമായ സദ്ഗുണത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

നമ്മിൽ വസിക്കുന്ന പരിശുദ്ധാത്മാവ് തൈലം പോലെയാണ്; അതിനാൽ, അവൻ നമ്മിൽ ചെയ്യുന്നത് അഭിഷേകം ചെയ്യുക എന്നതാണ്. ക്രിസ്തു നമ്മിൽ വസിക്കുന്നത് ജീവനായ് ആണ്; അതിനാൽ, അവൻ നമ്മിൽ ചെയ്യുന്നത് ജീവിക്കുക എന്നതാണ്. ദൈവം നമ്മിൽ വസിക്കുന്നത് പ്രവർത്തനത്തിൻ്റെ കാര്യമാണ്; അതുകൊണ്ട്, അവൻ നമ്മിൽ ചെയ്യുന്നത് പ്രവർത്തിക്കുക എന്നതാണ്. പരിശുദ്ധാത്മാവ്, നമ്മെ അഭിഷേചിക്കുന്നതിലൂടെ, ദൈവത്തിൻ്റെ മൂലകത്തെ നമ്മിലേക്ക് അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നു. ക്രിസ്തു, നമ്മിൽ ജീവിക്കുന്നതിലൂടെ, നമ്മിലും നമ്മിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്കും ദൈവ ജീവനെ ജീവിക്കുന്നു. ദൈവം, നമ്മിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നതിലൂടെ, അവൻ്റെ ഹിതം നമ്മുടെമേൽ നിറവേറ്റപ്പെടുവാനായി അവന്റെ ഹിതം നമ്മിലേക്ക് പ്രവർത്തിക്കുന്നു.

പരിശുദ്ധാത്മാവ് നമ്മിൽ വസിക്കുന്നതിനെ കുറിച്ച് ബൈബിൾ പരാമർശിക്കുമ്പോൾ, നമ്മിലുള്ള അവൻ്റെ അഭിഷേചത്തിനാണ് ഊന്നൽ നൽകുന്നത് (1 യോഹ. 2:27); ക്രിസ്തു നമ്മിൽ വസിക്കുന്നതിനെ കുറിച്ച് പരാമർശിക്കുമ്പോൾ, അവൻ നമ്മുടെ ജീവനായി നമ്മിൽ ജീവിക്കുന്നതിനാണ് ഊന്നൽ നൽകുന്നത് (ഗലാ. 2:20); ദൈവം നമ്മിൽ വസിക്കുന്നതിനെ കുറിച്ച് പരാമർശിക്കുമ്പോൾ, അവന്റെ നമ്മിലുള്ള പ്രവർത്തനത്തിനാണ് ഊന്നൽ നൽകുന്നത് (ഫിലി. 2:13; എബ്രാ. 13:21; 1 കൊരി. 12:6). ക്രിസ്തുവോ ദൈവമോ നമ്മെ അഭിഷേചനം ചെയ്യുന്നു എന്നോ, പരിശുദ്ധാത്മാവോ ദൈവമോ നമ്മിൽ വസിക്കുന്നു എന്നോ, പരിശുദ്ധാത്മാവോ ക്രിസ്തുവോ നമ്മിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നു എന്നോ ബൈബിൾ ഒരിക്കലും പറയുന്നില്ല. പരിശുദ്ധാത്മാവ് നമ്മെ അഭിഷേചനം ചെയ്യുന്നു, ക്രിസ്തു നമ്മിൽ വസിക്കുന്നു, ദൈവം നമ്മിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നു എന്ന് മാത്രം അത് പറയുന്നു.

നമ്മുടെ വീണ്ടുംജനനത്തിന്റെ സമയത്ത് ദൈവം നമുക്ക് ഇതിനകം തന്നെ ഒരു പുതിയ ഹൃദയം നൽകിയിരിക്കെ, എന്തുകൊണ്ടാണ് അവൻ മുന്നോട്ട് പോകുകയും നമ്മിൽ ഒരു പുതിയ ആത്മാവിനെ ആക്കിവെയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നത്? അതിന് കാരണം, ഹൃദയത്തിന് ദൈവത്തെ ആഗ്രഹിക്കുവാനും ദൈവത്തെ സ്നേഹിക്കുവാനും മാത്രമേ കഴിയൂ; അതിന് ദൈവവുമായി ബന്ധപ്പെടുവാനോ ദൈവത്തെ തൊടുവാനോ കഴിയില്ല. അതിനാൽ, ദൈവം നമുക്ക് ഒരു പുതിയ ഹൃദയം മാത്രം നൽകിയാൽ പോരാ; അവൻ നമ്മിൽ ഒരു പുതിയ ആത്മിവനെയും ആക്കിവെയ്ക്കണം. ദൈവം നമുക്ക് ഒരു പുതിയ ഹൃദയം മാത്രമേ നൽകിയിട്ടുള്ളൂ എങ്കിൽ, അവനെ ആഗ്രഹിക്കുവാനും അവനെ സ്നേഹിക്കുവാനും മാത്രമേ അവന് നമ്മെ ഇടയാക്കുവാൻ കഴിയൂ; അവനുമായി ബന്ധപ്പെടുവാൻ അവന് നമ്മെ പ്രാപ്തരാക്കാനാവില്ല. അതിനാൽ, നമുക്ക് അവനുമായി ബന്ധപ്പെടുവാനും അവനുമായി കൂട്ടായ്മ ചെയ്യുവാനുമായി അവന് നമ്മിൽ ഒരു പുതിയ ആത്മാവിനെ ആക്കിവെയ്ക്കണം.

ദൈവം നമ്മെ വീണ്ടുംജനിപ്പിക്കുമ്പോൾ, നമ്മുടെ പഴയ ആത്മാവിനെ പുതുക്കുവാനും അതിനെ ഒരു പുതിയ ആത്മാവാക്കി മാറ്റുവാനുമായി അവൻ രണ്ട് വശങ്ങളിൽ നിന്ന് പ്രവർത്തിക്കുന്നു. ഒരു വശത്ത്, നമ്മുടെ ആത്മാവിനെ വെടിപ്പാക്കുവാനായി ആത്മാവിൻ്റെ മലിനതയെ അവൻ കർത്താവായ യേശുവിൻ്റെ രക്തം ഉപയോഗിച്ചു വെടിപ്പാക്കുന്നു. മറുവശത്ത്, നമ്മുടെ ആത്മാവിന് അവൻ്റെ മൂലകം ഉണ്ടായിരിക്കേണ്ടതിന് അവൻ്റെ ജീവൻ നമ്മുടെ ആത്മാവിൽ ആക്കിവെയ്ക്കുവാൻ അവൻ തൻ്റെ ആത്മാവിനെ ഉപയോഗിക്കുന്നു. അങ്ങനെ, അവൻ നമ്മുടെ പഴയ ആത്മാവിനെ പുതുക്കുകയും അതിനെ ഒരു പുതിയ ആത്മാവാക്കി മാറ്റുകയും ചെയ്യുന്നു.

പഴയ ഹൃദയം, പുതുക്കപ്പെടുമ്പോൾ, അത് മൃദുവാക്കപ്പെടുന്നു, എന്നാൽ പഴയ ആത്മാവ് പുതുക്കപ്പെടുമ്പോൾ അത് ജീവിക്കപ്പെടുന്നു. ഇതിനു കാരണം, നമ്മുടെ പഴയ ഹൃദയത്തിൻ്റെ കുഴപ്പം അതിൻ്റെ കാഠിന്യമാണ്, അതേസമയം നമ്മുടെ പഴയ ആത്മാവിൻ്റെ കുഴപ്പം അതിൻ്റെ ജീവനില്ലായ്മ ആണ്. അതിനാൽ, ദൈവം നമ്മെ വീണ്ടുംജനിപ്പിക്കുമ്പോൾ, നമ്മുടെ കഠിനമായ പഴയ ഹൃദയത്തെ മൃദുലപ്പെടുത്തികൊണ്ട് ഒരു പുതിയ ഹൃദയമാക്കി അതിനെ അവൻ പുതുക്കുന്നതുപോലെ, നമ്മുടെ മരിച്ചതായ പഴയ ആത്മാവിനെ ജീവിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ഒരു പുതിയ ആത്മാവാക്കി അതിനെ അവൻ പുതുക്കുന്നു.