ക്രിസ്തുവിൻ്റെ ശരീരം കെട്ടുപണിയപ്പെടുവാൻ കഴിയാത്തതിൻ്റെ കാരണം, നമുക്ക് ആന്തരികമായി ഒന്നും ഇല്ലാതെ കേവലം ബാഹ്യമായി മാത്രം ചിലത് ഉള്ളതുകൊണ്ടാണ്.

ക്രിസ്തു തൻ്റെ വചനത്തിലൂടെ തൻ്റെ ജീവനാൽ നമ്മെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നതിൻ്റെ അർത്ഥമെന്താണ്? ഒന്നാമതായി, നാം സഭയുടെ പ്രശ്‌നത്തെ ദൈവത്തിൻ്റെ വീക്ഷണകോണിൽ നിന്ന് കാണണം. അവളുടെ പോരായ്മ അവൾ സ്വീകരിച്ച ക്രിസ്തു വളരെ കുറവായിപ്പോയി എന്നതല്ല, മറിച്ച് അവൾക്ക് ക്രിസ്തുവല്ലാത്ത ധാരാളം കാര്യങ്ങൾ ഉണ്ട് എന്നതാണ്. ദൈവഹിതത്തിലുള്ള സഭ പൂർണ്ണമായും ക്രിസ്തുവിൽ നിന്നാണ് വരുന്നത്, യാതൊരു പാപവുമില്ലാതെ, യാതൊരു ജഡവും കൂടാതെ, അതുപോലെ സ്വാഭാവിക ജീവനും ഇല്ലാതെ. എന്നാൽ നമ്മുടെ യഥാർത്ഥ അവസ്ഥ എങ്ങനെയാണ്?... ക്രിസ്തുവിൻ്റേതല്ലാത്ത പലതും നമുക്കിപ്പോഴും ഉണ്ട്. ഇങ്ങനെയുള്ള മറ്റെല്ലാ കാര്യങ്ങളും നിമിത്തം നാം ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടേണ്ടതുണ്ട്. ദൈവം എങ്ങനെയാണ് നമ്മെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നത്? അവൻ തന്റെ സ്വന്തം വചനത്തിലൂടെ തന്റെ ജീവൻ കൊണ്ട് അത് ചെയ്യുന്നു.

ദൈവം ഒരു ശരീരത്തിനു പിന്നാലെയാണ്, വെവ്വേറായ, ഒറ്റപ്പെട്ട ക്രിസ്ത്യാനികളുടെ പിന്നാലെയല്ല. ദൈവം ആഗ്രഹിക്കുന്നത് ഇവിടെ ഒരു കൈയും അവിടെ ഒരു കാലുമല്ല, മറിച്ച് ഒരു സമ്പൂർണ ഹവ്വായെയാണ്. ഹവ്വായെ ഒരു മുഴുവൻ വ്യക്തിയായി അവന് നേടണം; അപ്പോൾ അവൾ അവന് പ്രയോജനപ്പെടും. വികലാംഗയായ ഒരുവളെ അവൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. അവന് ഒരു പുതു മനുഷ്യനെ, ഒരു സംഘാത മനുഷ്യനെ വേണം. ഇക്കാരണത്താൽ എല്ലാ വിഭാഗിയതയും തൻപോരിമയും ഇല്ലാതാക്കപ്പെടണം.

കർത്താവായ യേശു പറഞ്ഞു, "ആത്മാവിൽനിന്ന് ജനിച്ചിരിക്കുന്നത് ആത്മാവാകുന്നു." ആത്മാവിൻ്റെ എന്തെങ്കിലും ഉൽപ്പാദിപ്പിക്കുന്നതിന് നമുക്ക് ജഡത്തിൻ്റെ യാതൊന്നും ഉപയോഗിക്കുവാൻ കഴിയില്ല. ചിന്തകളിൽ നിന്ന് പുറപ്പെടുന്ന ഒരു ദൂത് ചിന്തകളെ മാത്രമേ ഉൽപ്പാദിപ്പിക്കുകയുള്ളൂ. വികാരം ഉണർത്തിക്കൊണ്ട് ചെയ്യുന്ന പ്രവൃത്തി വൈകാരിക ഉത്തേജനം മാത്രമേ ഉളവാക്കുകയുള്ളൂ. ആത്മാവിൽ നിന്നുള്ള പ്രവൃത്തി മാത്രമേ ആത്മാവിനെ ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്നുള്ളൂ. ലക്ഷ്യമോ ഉദ്ദേശ്യമോ ശരിയാണോ എന്നതല്ല, പ്രക്രിയ എന്താണ് എന്നതാണ് ചോദ്യം. ലക്ഷ്യം ശരിയാകുന്നിടത്തോളം മറ്റെല്ലാം ശരിയാണെന്ന് മനുഷ്യൻ കരുതുന്നു. എന്നാൽ ലക്ഷ്യം ശരിയാണോ എന്ന് മാത്രമല്ല, അത് എങ്ങനെ ചെയ്യുന്നുവെന്ന് ദൈവം ചോദിക്കുന്നു.

പുതിയ ജനനം ജൈവരൂപത്തിൽ അത് പൂർണമാണെങ്കിലും പക്വതയിൽ അത് പൂർണമല്ല. പക്വതയ്ക്ക് മാത്രമേ ജൈവരൂപത്തിന്റെ എല്ലാ ഭാഗങ്ങളെയും പൂർണതയിലേക്ക് കൊണ്ടുവരുവാൻ കഴിയൂ.

സഭയെ മുൻകുറിക്കുവാൻ ദൈവം അനേകം സ്ത്രീകളെ ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നത് എങ്ങനെയെന്ന് തിരുവെഴുത്തുകൾ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. ഉല്പത്തിയിൽ ഹവ്വായുടെ കഥയ്ക്ക് പുറമേ, റിബെക്കായുടെയും ആസ്നത്തിന്റെയും കഥയുണ്ട്. യിസ്ഹാക്കുമായുള്ള റിബെക്കായുടെ വിവാഹം ക്രിസ്തുവിന് അർപ്പിക്കപ്പെട്ട സഭയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. യോസേഫുമായുള്ള ആസ്നത്തിന്റെ വിവാഹവും, അവൾ മിസ്രയിമിൽ പുത്രന്മാരെ പ്രസവിച്ചതും ലോകത്തിൽ നിന്ന് ദൈവത്തിനായി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട സഭയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. പുറപ്പാട്, സിപ്പോറ മരുഭൂമിയിൽ വെച്ച് മോശെയെ വിവാഹം കഴിച്ചതായി പറയുന്നു. ഇത് മരുഭൂമിയിലെ സഭയെ ചിത്രീകരിക്കുന്നു. വിവാഹശേഷം, മലയിലെ നീരുറവകളും താഴ്‌വരയിലെ നീരുറവകളും ആവശ്യപ്പെട്ട അക്‌സയെക്കുറിച്ച് യോശുവയുടെ പുസ്തകം പറയുന്നു. ഇത് സഭയ്ക്ക് അവകാശം ലഭിക്കുന്നതിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ബോവസുമായുള്ള രൂത്തിൻ്റെ വിവാഹം സഭയുടെ വീണ്ടെടുപ്പിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ദാവീദുമായുള്ള അബീഗയിലിന്റെ വിവാഹം യുദ്ധത്തിനായി ഒരു സൈന്യമായി ചേർക്കപ്പെട്ട സഭയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

തിരുവെഴുത്തുകളിൽ ഒരിടത്ത്, നമ്മെ "ജഡവും രക്തവും" (1 കൊരി. 15:50) എന്ന് പരാമർശിക്കുന്നു, എന്നാൽ തിരുവെഴുത്തുകൾ മനുഷ്യനെ പുനരുത്ഥാനത്തിൽ പരാമർശിക്കുമ്പോൾ, അവനെ "മാംസവും അസ്ഥിയും" എന്ന് മാത്രമേ വിശേഷിപ്പിച്ചിട്ടുള്ളൂ; രക്തത്തെക്കുറിച്ച് പരാമർശമില്ല (ലൂക്കോസ് 24:39 കാണുക). ഹവ്വായെ നിർമ്മിക്കുവാൻ ദൈവം ആദാമിൻ്റെ വാരിയെല്ല് ഉപയോഗിച്ചു; അവൻ ആദാമിൻ്റെ രക്തം ഉപയോഗിച്ചില്ല... ഉല്പത്തി 2-ൽ രക്തത്തെക്കുറിച്ച് പരാമർശമില്ല, കാരണം വീണ്ടെടുപ്പിൻ്റെ കാര്യം അവിടെ ഒരു വിഷയമല്ല. രക്തത്തെ പരാമർശിക്കുമ്പോഴെല്ലാം, വീണ്ടെടുപ്പ് ഉൾപ്പെടുന്നു. രക്തം വീണ്ടെടുപ്പിനുള്ളതാണ്.

ഹവ്വായെ നിർമ്മിച്ചത് പൊടി കൊണ്ടല്ല, മറിച്ച് ആദാമിൽ നിന്നാണ്; ഹവ്വാ നിർമ്മിക്കപ്പെട്ട വസ്തു ആദാം ആയിരുന്നു. അതുപോലെ, ക്രിസ്തുവാണ് സഭയ്ക്കുള്ള സാമഗ്രി. സഭയെ നിർമ്മിക്കുവാൻ ദൈവം ക്രിസ്തുവിനെ ഉപയോഗിച്ചു.

നമ്മുടെ പുതിയ ജനനത്തിൻ്റെ നിർണ്ണായകമായ വിഷയം ഇതാണ്: മാനസാന്തരം നമ്മെ സഭയുടെ ഭാഗമാക്കുന്നില്ല; നമ്മുടെ പാപങ്ങളുടെ ഏറ്റുപറച്ചിലോ നമ്മുടെ വിശ്വാസമോ പോലും ഭാഗമാക്കുന്നില്ല. ക്രിസ്തു നമ്മിലേക്ക് പകർന്നു നൽകിയ ജീവൻ മാത്രമാണ് നമ്മെ സഭയുടെ ഭാഗമാക്കുന്നത്. നാം സഭയുടെ ഭാഗമാകുന്നതിൻ്റെ അടിസ്ഥാനം നമ്മുടെ പുതിയ ജനനമാണ്, കാരണം അപ്പോഴാണ് ക്രിസ്തു തന്നെത്തന്നെ നമ്മിലേക്ക് പകരുന്നത്. അതിനാൽ, ക്രിസ്തുവിൻ്റെ ജീവനായ, ഈ ജീവനാൽ നാം ജീവിക്കുകയും പെരുമാറുകയും പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടത് ആവശ്യമാണ്.

പ്രത്യദ്ധാരത്തിലേക്ക് തിരിയുന്നത് എളുപ്പമാണ്. ഒറ്റരാത്രികൊണ്ട് നിങ്ങൾക്ക് തിരിയാൻ സാധിക്കും. സഭാ ജീവിതത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നത് എളുപ്പമാണ്. ഇന്ന് രാത്രി നിങ്ങൾ തിരിയുന്നു, നാളെമുതൽ നിങ്ങൾ യോഗങ്ങളിൽ വന്ന് സഭാജീവിതം പരിശീലിക്കുവാൻ തുടങ്ങുന്നു... എന്നാൽ ഇതെല്ലാം കഴിഞ്ഞ് നിങ്ങൾ ജീവനിൽ വളരേണ്ടതുണ്ട്. ജീവനിൽ വളരുക എന്നത് ക്രിസ്തുവിനെ അധികം അധികമായി അനുഭവമാക്കുന്നത് മാത്രമാണ്. നമ്മുടെ സഭാജീവിതത്തിൻ്റെ പ്രാരംഭ ഘട്ടത്തിൽ നാം വളരെ വേഗത്തിൽ ഈ വഴിയിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു... എന്നാൽ ഈ കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം കഴിഞ്ഞ് ഹൈവേ (highway) അത്ര പരന്നതല്ല എന്ന അവസ്ഥയിലേക്ക് നാം എത്തുന്നു. എന്തുകൊണ്ടാണ് ഹൈവേ മുകളിലേക്ക് ഉയരുവാൻ തുടങ്ങിയത്? ഇത്രയും വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം, നിങ്ങൾ വളരേണ്ടതുണ്ട്.