സുവിശേഷം ദിവ്യജീവനെ കൊണ്ടുവരുന്നു, ഈ ജീവന് അതിന്റെ മണ്ഡലമുണ്ട്, അത് രാജ്യം ആണ്; ദിവ്യജീവൻ അതിന്റെ മണ്ഡലത്തോടുകൂടെ സഭയെ ഉളവാക്കുന്നു.

സഭയായിത്തീരുവാൻ ജീവനിൽ ക്രിസ്തു വർധിക്കുന്നു; രാജ്യമായിത്തീരുവാൻ ഭരണനിർവഹണത്തിൽ ക്രിസ്തു വർധിക്കുന്നു. സഭയും രാജ്യവും അവന്റെ വർധനവാണ്.

ദൈവരാജ്യം അതിന്റെ എല്ലാ പ്രവർത്തനങ്ങളോടുംകൂടിയ ജീവന്റെ ആകത്തുകയെന്ന നിലയിൽ ക്രിസ്തുവിലുള്ള ദൈവമാണ്.

ദൈവത്തിന്റെ ഭരണത്തിനുള്ള മണ്ഡലമെന്ന നിലയിൽ ദൈവത്തിന്റെ ജീവനെക്കൊണ്ട് സംരചിക്കപ്പെട്ട ഒരു ജൈവരൂമാണ് ദൈവരാജ്യം

ശിഷ്യരാക്കപ്പെട്ട ജനത്തെ ത്രിയേക ദൈവത്തിലേക്ക് സ്നാനപ്പെടുത്തുവാനായി തന്റെ ശിഷ്യന്മാരോട് [കർത്താവ്] ആജ്ഞാപിച്ചു. ഈ സ്നാനത്തിന് രണ്ട് വശങ്ങളുണ്ട്: ജലത്താലുള്ള ദൃശ്യമായ വശവും, പരിശുദ്ധാത്മാവിനാലുള്ള അദൃശ്യമായ വശവും (പ്രവൃ. 2:38, 41; 10:44-48). ദൃശ്യമായ വശം അദൃശ്യമായ വശത്തിന്റെ ആവിഷ്കാരവും സാക്ഷ്യവുമാണ്; നേരെമറിച്ച്, അദൃശ്യമായ വശം ദൃശ്യമായ വശത്തിന്റെ യാഥാർഥ്യമാണ്. ആത്മാവിനാലുള്ള അദൃശ്യമായ സ്നാനമില്ലാതെ, ജലത്താലുള്ള ദൃശ്യമായ സ്നാനം വ്യർഥമാണ്, ജലത്താലുള്ള ദൃശ്യമായ സ്നാനമില്ലാതെ, ആത്മാവിനാലുള്ള അദൃശ്യമായ സ്നാനം അമൂർത്തവും അപ്രായോഗികവുമാണ്. രണ്ടും ആവശ്യമാണ്.

ദൈവം മനുഷ്യനെ സൃഷ്ടിക്കുകയും വീണ്ടെടുക്കുകയും ചെയ്തത് ഈ ഒരു ഉദ്ദേശ്യത്തിനുവേണ്ടിയാണ്, അത്, ദൈവത്തിന് തന്നെത്തന്നെ പകരുവാനായി മനുഷ്യൻ ഒരു പാത്രമായിത്തീരുക എന്നതാണ്. മുഴുവൻ പ്രപഞ്ചത്തിലും—സമയം, സ്ഥലം, നിത്യത—ദൈവത്തിൻ്റെ വ്യവസ്ഥയുടെ കേന്ദ്രം തന്നെത്തന്നെ മനുഷ്യത്വത്തിലേക്ക് പകരുക എന്നതാണ്.

ക്രിസ്ത്യാനിത്വം, കർശനമായി പറഞ്ഞാൽ, ഇപ്രകാരം ചെയ്യുവാനും അപ്രകാരം ചെയ്യുവാനും ആളുകളെ പഠിപ്പിക്കുന്ന ഒരു മതമല്ല. അത് നമ്മിലേക്ക് പണിതുചേർക്കപ്പെട്ട ജീവനുള്ളവനായ ക്രിസ്‌തു താൻതന്നെയാണ്.

ദൈവത്തിൽനിന്ന് ജനിച്ചവരായ അവന്റെ വീണ്ടെടുക്കപ്പെട്ട ജനമെന്ന നിലയിൽ നമുക്ക് ദൈവത്തിന്റെ ജീവനും പ്രകൃതവും ഉണ്ടെന്നതിന് സംശയമില്ല. നാം ദിവ്യസ്വഭാവത്തിന്റെ പങ്കാളികളാണെന്ന് 2 പത്രൊസ് 1:4 പറയുന്നു. എങ്ങനെയാണ് ഒരു കുട്ടിക്ക് തന്റെ പിതാവിന്റെ ജീവനും പ്രകൃതവും ഇല്ലാതിരിക്കുവാൻ കഴിയുന്നത്? ഇതേ തത്ത്വത്തിൽ, അവനിൽനിന്നു ജനിച്ച ദൈവത്തിന്റെ യഥാർഥ മക്കളായ നമുക്കെങ്ങനെ ജീവനിലും പ്രകൃതത്തിലും അവനെപ്പോലെയാകാതിരിക്കാൻ കഴിയും? ദൈവമക്കളെന്ന നിലയിൽ, നമുക്ക് ദൈവത്തിന്റെ ജീവനും പ്ര്യകൃതവും ഉണ്ടെന്ന് ഞാൻ ആവർത്തിക്കുന്നു. എന്നാൽ നാം ദൈവത്തിന്റെ ദിവ്യത്വത്തിൽ പങ്കുകൊള്ളുന്നുവെങ്കിലും, നാം ഒരിക്കലും ദൈവത്വം പ്രാപിക്കുകയോ ദൈവമായി ആരാധിക്കപ്പെടുകയോ ചെയ്യുകയില്ല. നാം ദൈവത്വം പ്രാപിക്കുകയും ദൈവമായി ആരാധിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുമെന്നു പറയുന്നത് ദൈവദൂഷണമാണ്. എന്നാൽ ക്രിസ്തുവിലുള്ള യഥാർഥ വിശ്വാസികൾക്ക് ദിവ്യജീവനും പ്രകൃതവും ഉണ്ടെന്ന വസ്തുതയെ നിഷേധിക്കുന്നതും ഗുരുതരമായ തെറ്റാണ്.

നമ്മുടെ സ്വാഭാവിക ധാർമ്മികതയിലോ, നീതിശാസ്ത്രത്തിലോ, സ്വഭാവത്തിലോ, പെരുമാറ്റത്തിലോ നാം തൃപ്തരായിരിക്കരുത്. ഇവയെല്ലാം രൂപാന്തരം പ്രാപിക്കണം. ഒന്നാമത് നാം വീണ്ടെടുക്കപ്പെടുകയും, അവസാനിപ്പക്കപ്പെടുകയും, പകരംവയ്ക്കപ്പെടുകയും വേണം, അതിനുശേഷം പരിശുദ്ധാത്മാവിനാൽ ചയാപചയമായി രൂപാന്തരപ്പെടണം. ഇതാണ് വിലയേറിയ കല്ലുകളുടെ അനുഭവം. ഈ വിലയേറിയ സാമഗ്രികളെ നാം സഭായോഗങ്ങളിലേക്ക് കൊണ്ടുവരുകയും ഒരു ഉദർച്ചാർപ്പണമായി ദൈവത്തിന് അർപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുവെങ്കിൽ, ദൈവത്തിന്റെ വാസസ്ഥലമായ സഭ പണിയുന്നതിന് നാം സഹായിക്കും. അപ്പോൾ നമ്മുടെ യോഗങ്ങൾ ഇങ്ങനെയുള്ള വിലയേറിയ സാമഗ്രികളുടെ അർപ്പണത്താൽ നിറയുകയും, കെട്ടുപണിയുടെ മനോഹരമായ ഒരു വേല നമ്മുടെ ഇടയിൽ നടക്കുകയും ചെയ്യും.

സഭ ദൈവരാജ്യം കൊണ്ടുവരണം. ദൈവരാജ്യം കൊണ്ടുവരുന്നതിന്, സ്വർഗത്താൽ പരിമിതപ്പെടുവാനും സ്വർഗത്തിൻ്റെ ഭരണത്തിൻകീഴിൽ വരുവാനുമായി സഭ വില നൽകണം. അത് സ്വർഗത്തിനുള്ളതായ നിർഗമനചാലായിരിക്കണം, അതുപോലെ സ്വർഗത്തിൻ്റെ അധികാരം ഭൂമിയിൽ ആവിഷ്കരിക്കുവാൻ അനുവദിക്കുകയും വേണം.