കൃപ നമ്മുടെ ആസ്വാദനമെന്ന നിലയിൽ ദൈവം താൻതന്നെയാണ്. കൃപയുടെ കാര്യവിചാരകത്വമെന്നത് ദൈവത്തെ ജനത്തിലേക്ക് അവരുടെ ആസ്വാദനമായി പകരുന്നതാണ്.

പൗലോസിൻ്റെ ശുശ്രൂഷ, ക്രിസ്തുവിൻ്റെ ധനത്തെ വിശ്വാസികളിലേക്ക് കൃപയായി പകരുക എന്നതായിരുന്നു. വിമാനത്തിലെ ഒരു കാര്യവിചാരക യാത്രക്കാർക്ക് ഭക്ഷണം പകരുന്നു; എങ്ങനെ ഭക്ഷണം പാചകം ചെയ്യണം എന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള വിവരങ്ങളല്ല അവൾ പകരുന്നത്. അതുപോലെ, അപ്പോസ്തലനായ പൗലോസ് ക്രിസ്തുവിൻ്റെ ധനം വിശുദ്ധന്മാർക്ക് പകർന്നു. ഇതാണ് ഇന്ന് ശുശ്രൂഷയിൽ നാം ചെയ്യുന്നത്.

നാം പുതുതായി ജനിച്ചു, വീണ്ടുംജനിച്ചു. പുതുതായി ജനിക്കുക എന്നാൽ ദൈവം നമ്മിൽ ജനിക്കുക എന്നതാണ്. ദൈവം നിങ്ങളിൽ ജനിച്ചുവെന്ന് നിങ്ങൾ വിശ്വസിക്കുന്നുണ്ടോ? നിങ്ങളിൽ ജനിച്ച ദൈവം പിതാവും പുത്രനും ആത്മാവുമായവൻ താൻതന്നെയാണ്. ഈ ദൈവം നിങ്ങളിൽ ജനിക്കുമ്പോഴേക്കും, അവൻ സൃഷ്ടി, ജഡാവതാരം, ക്രൂശുമരണം, പുനരുത്ഥാനം, ആരോഹണം എന്നിവയിലൂടെ കടന്നുപോയികഴിഞ്ഞിരുന്നു. നിങ്ങൾ വീണ്ടുംജനിച്ചപ്പോൾ ഇവയെല്ലാം നിങ്ങളുടെ അനുഭൂതിയായിരുന്നുവോ? നിങ്ങൾക്ക് അതിനെക്കുറിച്ച് എന്തെങ്കിലും അനുഭൂതി ഉണ്ടായാലും ഇല്ലെങ്കിലും അതിൽ കാര്യമില്ല. ബൈബിൾ പറയുന്നതെന്തും നിങ്ങൾ വിശ്വസിക്കുക എന്നതാണ് പ്രധാനം.

നമ്മുടെ മുഴുവൻ ആളത്തവും ദൈവത്തിൻ്റെ വിശുദ്ധ സ്വഭാവത്താൽ സന്നിവേശിപ്പിക്കുകയും സാന്ദ്രീകരിക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടതിന്, വിശുദ്ധനായ തന്നെത്തന്നെ നമ്മിലേക്ക് പകർന്നുനൽകുക എന്നതാണ്, ദൈവം നമ്മെ വിശുദ്ധരാക്കുന്ന വിധം. ദൈവം തിരഞ്ഞെടുത്തവരായ നാം വിശുദ്ധരായിരിക്കുകയെന്നാൽ, ദൈവത്തിന്റെ ദിവ്യ സ്വഭാവത്തിൽ പങ്കുകൊണ്ട്, നമ്മുടെ ആളത്തം മുഴുവനും ദൈവത്താൽ തന്നെ സന്നിവേശിപ്പിക്കപ്പെടുക എന്നതാണ്. ഇത് കേവലം പാപരഹിതമായ തികവിൽ നിന്ന് അഥവാ പാപരഹിതമായ നിർമലതയിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമാണ്. ഇത് നമ്മുടെ ആളത്തത്തെ ദൈവത്തിന്റെ പ്രകൃതത്തിലും സ്വഭാവത്തിലും, ദൈവത്തെപോലെതന്നെ വിശുദ്ധമാക്കുന്നു.